`

Archief voor Insecten

insectenspul 3

Klik

Klik

Klik

Reacties

insectenspul 2

Reacties (2)

wilgenjacht 1

Klik

Vlechthonger
Om aan zijn vlechtbehoefte te kunnen voldoen voor het maken van een zodenbank, ging Wildplukker eergisteren op zoek naar wilgen in de omgeving.
Dit deel van Frankrijk is beroemd om zijn vannerie, ofwel vlechtkunst. De enige academie voor dit ambacht vinden we ook hier ergens in Frankrijk. Aangezien men vooral met wilgentenen placht te vlechten, moeten hier dus wilgen te vinden zijn, dacht Wildplukker.
Het tweede idee is om hier op het Domein een wilgengriend aan te leggen voor de toekomst.

Langs de beek leek een goede start, wilgen houden wel van natte voeten…
Hier was niet snel iets te vinden… dan maar verderde stroomopwaarts de vallei in…
Zoeken, zoeken, zoeken… nergens wilgen te vinden.
In Nederland vallen ze doorgaans snel op door de wat grijzige matte bladeren maar hier was niets te zien dat er ook maar enigszins op leek.
Wel schieten al wadend de schaatsenrijders om me heen. De vrouwtjes doen het schaatswerk, de mannetjes zitten op hun rug terwijl ze het vrouwtje berijden.

Klik

Uiteindelijk trof ik enkele boswilgen en kraakwilgen aan maar de eersten zijn te veel vertakt en de laatsten breken te snel. Deze bleken opeens wel overal te staan… helaas niet de goede soort…
Wildplukker gaf het getergd op.

De queeste
Naamgenoot Pierre Du Moulin is hier op Domain de Moiron een langdurig verblijfende gast en deelt met Wildplukker Le Gardien, een klein voormalig arbeiderscomplexje met zes kamers en een gezamenlijke keuken en badkamer. Wildplukker bivakkeert op de twee kamers linksboven, Pierre de twee aangrenzende kamers rechtsboven.

“Ik heb een queeste”, sprak Wildplukker deze ochtend Pierre toe, het probleem van de wilgen voorleggend. Pierre is wel te porren voor missies dus togen we in zijn four-wheel-drive naar de vallei van de Marne, noordwaarts. Deze niet onaanzienlijke rivier zal op zijn oevers ongetwijfeld vele wilgen herbergen…

Twintig km Marne en dertig km heuvels verder waren we nog steeds wilgenloos. We gaven het op en besloten via een bekende vallei met beek vanuit het oosten terug te rijden naar het Domein.

Klik

Vijf kilometer voor het einde van onze rit vonden we eindelijk enkele schietwilgen. Joepie!
Wildplukker heeft een grote tak tot vier flinke stekkenstaken kunnen zagen, maar durfde niet te veel van de boom af te halen daar deze duidelijk bij het landje van een boer hoorde. Meer geschikte wilgen vonden we niet dus beëindigden we onze missie met een schrale oogst.

Tijd van bezinning
Vandaag heeft Wildplukker de desbetreffende boom in zijn hebzucht nogmaals ontdaan van twee flinke zijtakken en dit leverde totaal twaalf extra stekken op. Ze staan nu allen in de delta van het stuwmeer hier, samen met enkele stekken van een middelgrote wilg die hier gewoon voor de deur bleek te staan. Deze gaat volgend jaar zeker 80 stekken opleveren. Tsja…

Reactie (1)

Artemisvlinder

Klik

Tegen de avond in een verruigde strook langs de beek. Een Artemisvlinder – net uit de pop gekomen – kiest een hoge top in het strijkende avondzonlicht om zijn vleugels vol te pompen, zich uit te strekken en een leven als vlinder te beginnen. Een wants kruipt nog even langs een grasspriet omhoog om de laatste zon te vangen voor deze achter de heuvelrug verdwijnt..

Klik

Reactie (1)

le monstre

En wat is dit voor creatuur? Hamster, kruising tussen een kat en een uil?

Klik

Reacties (2)

koeten in de nacht

Klik

Reacties

mosgal of rozengal

KLIK VOOR MEER

Soms kun je op (wilde) rozen, zoals de Egelantier (Rosa rubiginosa) met de smalle rozebottels of de Rimpelroos (Rosa rugosa) met brede bottels, een stekelige bal zien zitten: het is de Rozengal of Mosgal. Het is een vergroeiing veroorzaakt door de Rozegalwesp (Diplolepis rosae). Deze maakt een beschadiging, legt haar eitjes en spuit een stofje in waardoor de roos een vreemdgevormde woekering maakt: de gal. Deze gal dient dan als woning voor de larven van de galwesp.

Reacties (4)

libellen

Vandaag kreeg Wildplukker een korte kursus libellen van onze buurman ’Bijenman’ van de tuin. Deze buurman werkt ook bij Staatsbosbeheer (evenals de buurman naast het huis van Mandarijntje) en komt regelmatig in het tuinencomplex speuren naar vlinders en libellen. Hij doet dit met een verrekijker om de kenmerken goed te kunnen zien, want vooral bij libellen gaat het om de kleine details.

Er zijn libellen en juffers. In de volksmond heten ze allemaal libellen. De meeste kleine soorten zijn echter juffers. Ze zijn herkenbaar aan het feit dat ze hun vleugels dichtvouwen in rust. Libellen rusten juist met de vleugels gespreid.

KLIK VOOR MEER

Natuurlijk zijn er altijd weer uitzonderingen. De pantserjuffers zijn juffers maar houden hun vleugels toch zijwaarts gespreid.

Reacties

avondrood, water in de sloot

Eindelijk lekker weer! Hoosbuien kletterend op het zoldertuimelraam van zijn kamertje in Herberg Mandarijn maakten Wildpukker vroeg wakker en deden hem zich verheugen op een natte koele dag. De natuur en de tuin smachten hier al weken naar en Wildplukker met hen.

Buien boven Den Hoorn

Wat later op de dag wilde Wildplukker kijken wat een brand vorige zondag heeft veroorzaakt tussen de Horsmeertjes op de westpunt van Texel en ging er met Mandarijn heen. De brand was veroorzaakt door een jongen van vijftien die wilde kijken of het gras snel wilde ontvlammen en hij kreeg snel antwoord. In korte tijd stond 8 hectare in vuur en vlam. Foei!
Wel was de jongen zo verantwoordelijk om 112 te bellen en waarschuwde hij ook een boswachter (Wildplukker’s kennis Granaatbloemwasplaat) in de Staatsbosbeheerpost nabij. Vervolgens hielp hij ook nog mee met het blussen. Bravo!!
Wel krijgt hij een fikse taakstraf.

KLIK VOOR MEER

Bij inspectie viel de schade mee en er kwamen al weer vele sprietjes tevoorschijn. Ook is Wildplukker benieuwd of er straks allerlei zogenaamde ‘brandplekpaddenstoelen’ tevoorschijn komen. Met de regen van afgelopen nacht misschien al binnenkort.

We wandelden verder.

KLIK VOOR MEER

Dit monster van 9 cm kwamen we tegen ten noorden van het westelijke Horsmeertje. Hij zat lekker te eten van het Wilgeroosje waar deze Olifantrups zo van houdt. Hij heet zo omdat hij op de slurf van een olifant lijkt (?!?!?!?). Het is de rups van de Avondroodvlinder, een spectaculair mooie nachtvlinder met felle magenta en kerrykleuren.

Reacties (2)

allerlei gespuis

Landkaartje, distelvlinders, boktorren en meer in en om de tuin …

KLIK VOOR MEER

Reactie (1)

meer over wantsen

Het is nu de tijd om wantsen te zien. Ze voelen zich thuis in deze overdadige hitte en op veel kruiden langs de weg kun je ze zien als je goed kijkt.

KLIK VOOR MEER

Wantsen worden vaak voor kevers aangezien maar zijn het niet: in het insectensysteem hebben ze een eigen ‘orde’. Veel mensen vinden ze eng maar ze zijn eigenlijk heel onschuldig. Wantsen zijn uitgerust met een zuigende mond waarmee ze plantensappen e.d. zuigen.

Toch zijn ze binnen deze orde niet allemaal onschuldig. Sommigen vergrijpen zich aan het bloed van een gastheer of wanneer het een kleiner slachtoffertje betreft zuigen ze deze helemaal leeg. Het betreft hier dan roofwantsen. Een bekende was vroeger de bedwants – “don’t let the bedbugs bite you!” – die ’s nacht uit de strooien matrassen kropen om zich aan het bloed van de mens te vergrijpen.

Wantsen zijn dus een soort minivampiertjes: gevaarlijk maar o zo aantrekkelijk…

KLIK VOOR MEER

KLIK VOOR MEER

Reacties (2)

bessen en wantsen

KLIK VOOR MEER

De bessentaart van Mandarijntje deden me opeens denken aan de Bessenwants. Deze wants heeft een beetje de kleur van rode kruisbessen. Ik kan me zo voorstellen dat deze wants zich ook graag aan deze overheerlijk uitziende taart zou willen vergrijpen.

KLIK VOOR MEER

Reacties (2)

liefdessoldaten

Vandaag ben ik even bij wijze van lunchpause afgereisd naar IJburg, en dan met name de Diemerzeedijk. Deze opgelapte vuilstortplaats is nu een recreatiepark maar heeft nog niet een tiende van de charme die het voorheen tussen de gifvaten had. Toch maar weer eens checken hoe het er nu bij staat… Helaas het is nog treuriger dan een jaar geleden. Recreatiestrandjes zijn er bijgekomen… moeders met kinderen vleien zich neder aan de oever… Heel fijn voor de nieuwe bewoners van onze verse waterstad, maar funest voor de schaarse stadswildernis.

Toch valt er altijd wat te beleven als men de blik maar naar beneden wendt. Deze keer vielen de grote hoeveelheden Soldaatjes op. Deze zie je nu massaal op schermbloemigen. Waarom ze soldaten heten is mij een raadsel. Je ziet ze eigenlijk vooral de liefde bedrijven.

KLIK

Reactie (1)

Sint-jansvlinder of bloeddropje

Op de terugweg (zie vorig bericht) kwam ik ook nog het prachtige bloeddropje tegen. Zijn officiële naam is Sint-Jansvlinder (Zygaena filipendulae). De rupsen komen vooral op rolklaver voor of op andere vlinderbloemigen: ze zijn geel met wat zwarte vlekken.
Er is ook nog een vlinder die er erg op lijkt: de Sint-Jacobsvlinder. Deze vlinder heeft naast de rode vlekken ook een doorlopend streepachtige vlek en kleinere voelsprieten. De rupsen van deze vlinder zijn misschien wel bekender: het zijn de zwart-geel gestreepte Zebra-rupsen die voorkomen op het Jacobskruiskruid (Senecio Jacobea).
Deze giftige plant is trouwens weer berucht vanwege zijn opmars in Nederland en de slachtoffers die het maakt onder paarden en kleinvee. De giftigheid bouwt zich bij regelmatig eten in het dier op en wordt pas na een aantal jaren fataal: de lever begeeft het.
Aangezien er tegenwoordig wat meer natuurlijk beheer is rukt de plant op. Met een productie van zo’n 100 à 200 duizend zaadjes per volwassen plant die door de wind verspreidt worden, is bestrijding een helse zaak.

KLIK VOOR MEER

Reacties

atalanta en kleine vos

Heel algemeen gelukkig… maar toch erg mooi…

Reacties (4)

· Volgende berichten »