`

Archief voor Dagboek

op huisjesjacht in Frankrijk 3

Samen met Pierre du Moulin en Moctezuma gaat Wildplukker er op uit om een huis in het gehucht La Mothe in de Haute Marne te bekijken. Het heeft 2,3 hectare en als we aankomen blijkt het ook nog prachtig gelegen langs de rivier de Mance. Het enige nadeel lijkt de drukke weg die er langsloopt.

Klik voor meer

Wat een prachtig geheel!
Wel vervelend dat de buren honden hebben die bij onze komst direct aanslaan en niet meer ophouden met blaffen. Goh… wat zijn het er veel!
We werpen een blik naar het huis aan de overkant en worden onaangenaam verrast. Een hondenkennel!

Klik voor meer

Wat een ellende. Opeens begrijpen we waarom het zo goedkoop is hier. Een hondenkennel met 100 Duitse staanders… de kooien zijn paralel gelegen met het terrein dus overal zijn ze dichtbij.

Verder zoeken maar weer…

Onderweg zien we nog veel moois en de rit is zeker niet voor niets.

Klik voor meer

Comments (2)

sneeuwpop

Klik voor meer

Comments

winter op het Rembrandtplein

Comments

wandelen langs Het Gein

Wildplukker verleid meneer en mevrouw Gerritsen tot een wandeling langs het Gein. De hemel is knalblauw en het is nagenoeg windstil.
We zijn alle drie nogal ‘van het fotograferen’ dus het wordt allengs steeds meer een fotosafari:

Klik voor meer

Het is natuurlijk prachtig en soms herken ik opeens weer plekken die ik eerder gefotografeerd heb.
Zoals deze Schietwilg die in zomerversie prijkt op de website van Wilgenman:

Klik voor meer

Het is een aaneenschakeling van mooie plaatjes, maar voor Wildplukker bijna allemaal te ansichtkaarterig. Dus is het zoeken naar wat andere composities.

Klik voor meer

Overal zien ‘we’ leuke vogels: Vinken, Kepen, Staartmezen, Koperwieken… een Vlaamse gaai. Even verder ‘slaat’ een Sperwer of iets dergelijks een door ons opgejaagde spreeuw en peuzelt hem op in een veld voor ons.
Na het noemen van de naam Keep wordt het bestaan ervan door de twee ‘city slickers’ in twijfel getrokken… na het zien van diverse kuifeenden, smienten, iets talingachtigs en een klein ‘duikertje’ begint het bij Wildplukker ook te dazen. Thuis opzoeken helpt ook niet… een soort pijlstaart zonder pijlstaart… en dat duikertje?… een Geoorde fuut of Dodaars wellicht…
Het wordt ook te donker om het goed te zien. De hemel sluit zich met een donkergrijze deken en weldra sneeuwt het uitbundig. Als het echt losbarst zijn we weer terug bij de auto. De terugweg is inmiddels door de sneeuw bijna geblokkeerd en we zijn uren bezig om huis te komen.

Comments (3)

gelukkig nieuwjaar!

Klik voor meer

Comments

Oudejaar in Amsterdam-Noord

Wat een spektakel! In Amsterdam-Noord is het al jarenlang traditie om een groot vuur te maken bij de jaarwisseling. Midden in een woonwijk verrijst een berg van 20 meter doorsnee en zo’n 5 meter hoog. Eerst een berg hout en pallets, daaroverheen een laag van een paar honderd onverkochte kerstbomen, allen nog keurig in het netje.

We aanschouwen dit tafereel met gemengde gevoelens; leidt dit tot oorlog of tot vrede?

Klik voor meer

Comments (1)

dappermarkt 100 jaar

29 november bestond de dappermarkt 100 jaar en dat betekent een jaar lang feest bij mij om de hoek.

We mogen alvast genieten van de jubileumkerstverlichting.

Klik voor meer

Comments

op huisjesjacht in Frankrijk 1

Na lange tijd werken nog steeds geen uitzicht op vrije tijd! Na mijn 4 weken vakantie had ik niet eens meer tijd en puf om daarvan verslag te doen op deze weblog. Ondertussen zijn Pierre du Moulin en ik druk bezig met het zoeken van een leuke lap grond met opknapper in Noord-Frankrijk. Ik ben even voor twee dagen Amsterdam ontvlucht om twee ‘objecten’ te bekijken samen met Pierre en Timmerman. Timmerman ziet het ook wel zitten om op onze toekomstige woonplek neer te dalen.

Klik voor meer

De eerste heeft een ideale ligging in de omgeving’. Pierre en ik worden al helemaal enthousiast als de weg ‘Rue du Moulin’ blijkt te heten. Een goed voorteken!
Maar dichterbij gekomen zien we dat het huis helaas gelegen is op een noordhelling, zoals we al vermoedden. Een behoorlijk steile, natte, zompige noordhelling, blijkt bij inspectie. In feite blijft er maar een strookje van 10 bij 40 meter over waar je iets kunt doen. Wel een erg leuk huis om op te knappen. Veel leemstukuitdaging!

Klik voor meer

De tweede is ideaal wat object betreft: een flinke opknapper met ruim een hectare grond. De ligging is minder: een tamelijk drukke weg achter en midden in een dorp met weinig directe wandelmogelijkheden. Jammer, maar we hoeven nog niet verder te denken want het is reeds onder bod en waarschijnlijk dus al weg.

Klik voor meer

Dus maar weer verder zoeken…

Get the Flash Player to see this player.

Comments

Forêt Sauvage

Vandaag maken we een wandeling door het coulissenlandschap rond Stonne waar we beginnen op het prachtige uitzichtspunt van het Memorial de Stonne. We lopen een eigen uitgezet rondje Mont Damion.

Klik voor meer

Het monument op de berg geeft meteen aan waarom er hier gevochten is: het uitzicht hier bepaald de strategische waarde.

Halverwege komen we een oud kampement van Senegalezen tegen die hier blijkbaar ook gevochten hebben. Wat zullen ze zich hier totaal niet thuis gevoeld hebben!
We komen geen gekleurde nazaten tegen, slechts verlatenheid… en een timide kruiperige hond.

Klik voor meer

De uitbundige groei die sommige stukjes bijna tot een jungle(tje) maken onderscheidt voor mij het landschap hier van wat ik in Nederland ken. Alles wordt net wat groter en groeit net wat wilder dan bij ons.

Klik voor meer

Ik maakte al eens een fotoreeks Wild Woods in 2003 rond dit thema en ik hoop voldoende materiaal te verzamelen voor een volgende reeks: Forêt Sauvage.

Klik voor meer

Comments

franse Maas

Als we lekker in de tuin van Titaan gewerkt hebben is het opeens heel warm geworden en we besluiten een duik te gaan nemen in de rivier vlakbij: Le Meuse oftewel ‘onze Maas’.

Klik voor meer

Hier in Champagne-Ardennes is de Maas nog lekker wild… met afgekalfde wallekanten met oeverzwaluwnesten en koeien die lekker badderen…

Klik voor meer

Comments (1)

europees biermuseum

Vandaag bezochten Dinero en Wildplukker het ‘Europees biermuseum’ in Stenay langs de franse Maas. De naam roept nogal wat verwachtingen op maar we zijn niet teleurgesteld. Los van de claim in de naam is het een leuk museum om even door te wandelen en daarbij de omgeving te bekijken.

Klik voor meer

Wat weer aangenaam opvalt is de enigszins knullige, bijna surrealistische manier van tentoonstellingsbouw. Wat dacht u van deze:

Klik voor meer

In de laatste zaal smullen we van de prachtige oude jugendstill-achtige affiches… en nu een biertje

Klik voor meer

En nu een biertje! Dat kan het beste aan de overkant van de museumingang, waar een Nederlander een prachtige watermolen - Moulin Le Cygne (Molen de Zwaan) - omgebouwd heeft tot hotel-restaurant. Alles is prachtig ambachtelijk afgewerkt en de man serveert ons een lekker biertje terwijl we het fotoboek van de opbouw doorbladeren. Stenay is OK!

Comments

Groene Tenen

Klik voor meer

Mijn camera heeft het drie weken geleden na drie jaar trouwe dienst begeven. Het zoom- en scherpstelmechanisme is door het vele gebruik versleten en klinkt als een gehaktmolen. Opeens ben ik gehandicapt. Ik bestel snel een nieuwe maar het duurt en duurt maar voor deze komt.

Gelukkig heb ik tijd genoeg om me op mijn nieuwe website te storten: Groene Tenen. Het is de nieuwe webstek voor mijn landschapsobjecten en tuinontwerpen. Alhoewel ik hem later nog officieel wil lanceren… de al bijna definitieve versie staat reeds online: www.groenetenen.nl.

Dan eindeljk is de camera binnen…

Dus met een gerust hart nu eerst lekker drie weken op vakantie naar Frankrijk waar ik onthaald wordt door mijn opdrachtgevers van de Noorderparkkamer!

Vakantiegroet aan iedereen!

Comments (3)

klimrek van wilg

Klik voor meer

Mandarijn heeft me gevraagd om een klimrek te maken voor de Kamperfoelie. In het vervolg op de rekjes van wilgentenen maak ik ook nu weer een wilgenrek, deze keer met een boog boven het raam zodat de Kamper zijn foelie lekker boven de ramen kan uitstrekken.

Klik voor meer

Ondertussen nemen de kippen een stofbad.

Klik voor meer

Comments (2)

oude beuk

Klik voor meer

Al jaren lang kom ik langs een oude beuk op de ’s Gravelandse buitenplaats Boekesteyn. De oude beuk is aangetast door de zwam van een Platte of Dikrandtonderzwam. Hij lijkt er niet onder te lijden, de zwam lijkt slechts een nestplaats gevonden te hebben in zijn oksel. In Van Nature - het medewerkersblad van Natuurmonumenten - lees ik dat alle oude beuken vervangen worden door nieuwe. Ik hoop dat deze nog even met rust gelaten wordt, sterker nog het lijkt of de beuk het wint van de zwam lettend op onderstaande foto uit 2003. Zet hem op beuk! Je staat tenslotte niet voor niets op Beukesteyn!

Klik voor meer

Comments

ademwortels van de Moerascypres

Klik voor meer

Een bijzonder leuk fenomeen is het maken van ademwortels van de Moerascypres. Niet altijd maar soms. Vreemde knobbels ontstijgen de aarde en vormen een beeldentuin van gnomen of andere wezens die men er in wil herkennen.

Klik voor meer

Boven: Jagtlust, ’s Graveland
Onder: Kasteel de Haar, Haarzuilens

Comments

rondje van Tromp

Even lekker wandelen op de ’s Gravelandse buitenplaatsen! Dat is altijd leuk. Dinero heeft mij gestrikt en drie kwartier later zijn we in ’s Graveland en wandelen langs allerlei bekende en minder bekende stukjes.
Een onbekend stukje is voor ons beiden het ‘Rondje van Six’, een korte wandelroute op landgoed Jagtlust en nog niet zo lang geleden uitgezet door Natuurmonumenten.

Klik voor meer

Het rondje is vernoemd naar de bekende familie Six die het landgoed verwierf in 1861. Jan Pieter Six liet het na de koop herinrichten in engelse landschapsstijl. Het huis kreeg zijn huidige uiterlijk onder politicus Willem Six, “tweeënhalf jaar de weinig opvallende minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet-Van Lynden van Sandenburg”, aldus Wiki. De architecten Schill en Haverkamp verbouwden het. … het zegt me allemaal niet veel. Het is er wel prachtig.

Interessanter vind ik het dat het land oorspronkelijk gekocht is door admiraal Cornelis Tromp in 1660. Cornelis was de zoon van de Maarten Tromp, de admiraal die bij de slag van Duins de Tweede Armada vernietigde met goede list en oneerbaar bedrog, “Neerlands grootste tactische zee-overwinning”.
Het leven van Cornelis is minder heldhaftig maar des te luisterrijker, gekleurd door overwinning, maatschappelijke val, moordcomplotten, drank, schandalen en rechtszaken. Hij is ook medeverantwoordleijk voor de bekende moord op Johan en Cornelis de Witt.

Bij de Tweedaagse Zeeslag in 1666 van Michiel de Ruyter, tijdens de Tweede Engelse Zeeoorlog, is Cornelis onder bevel van Michiel eerst de grote winnaar wanneer hij de Britse achterhoede weet de verslaan. Hij laat hierbij wel de hoofdvloot van Michiel aan zijn lot over die vervolgens de zeeslag verliest. Michiel verwijt Cornelis de nederlaag. Na veel politiek gekonkel achteraf wordt Cornelis volledig op non-actief gesteld. Hij raakt steeds meer aan de drank en sluit in 1667 een verstandshuwelijk met de vier jaar oudere en schatrijke kinderloze weduwe Margaretha van Raephorst, die op het naast zijn landje gelegen landhuis De Hooge Dreuvik, het latere Trompenburgh, woont.

De dichter Constantijn Huygens schreef over deze periode:

Hij sitt op ’s Gravenland, die t’scheep veel wond’ren dee:
Hij waer veel dienstiger, dunckt mij, op ’s Graven Zee

In deze tijd was het gebied van Jagtlust niet meer dan een strook grond - het werd vanaf nu Trompenveld genoemd - net buiten de ’s Gravelandse polder waar een kleine hofstede genaamd Groot Jan op stond. In deze drankepisode in zijn leven heeft Cornelis ongetwijfeld vele malen dronken een rondje over zijn Trompenveldje gebanjerd. Of juist om een fikse kater weg te wandelen. Misschien was het ook een strategische aankoop om zo de hand te kunnen winnen van zijn rijke buurvrouw en hebben ze elkaar op deze plek nog bemind.

We lopen over de oude scheidingswal van het Trompenveld, ronden de vijver en slaan voor het huis naar links. We komen langs een schitterende Tulpenboom uit ongeveer 1845, dus nog van vóór de Sixen.

Klik voor meer

Hij staat in bloei! Dat is al vroeg in het jaar en ik heb trouwens nog nooit een Tulpenboom zien bloeien. Direct wordt duidlijk waar zijn naam vandaan komt.

Klik voor meer

Doe mij nog maar een rondje…
Als uiteindelijk zijn carrière in de jaren 80 weer inzakt en zijn vrouw in 1690 sterft is het gedaan met Cornelis. In mei 1691 overlijdt hij, zijn lichaam en geest verwoest door drankmisbruik.

Verder richting Trompenburgh wandelend zien we een zwierige Beuk een statige Eik omarmen. Ze lijken elkaar ook te steunen. Cornelis en Margaretha? 

Klik voor meer

Comments (1)

kippenren

Klik voor meer

Deze week was ik weer bij Mandarijn om haar tuin op te knappen. Prioriteit hebben een nieuwe kippenren en wat klimrekjes voor de rozen en de Kamperfoelie. Eerst de ren… die wordt geheel vernieuwd.

Na vijf dagen graven, timmeren en nieten - onderwijl ook nog vele andere klusjes doend - is de nieuwe ren klaar. Ik maak nog wel gebruik van de oude deur… een nieuwe zal ik volgende keer maken… deze wordt ook van gaas zodat alles lekker transparant wordt.

De ren is lekker hoog geworden: ik (1,90m) wil er ruim in kunnen staan, Mandarijn kan er zelfs in springen. Voor het plafond gebruik ik de oude stukken gaas. Ik kan precies twee banen aan elkaar rijgen tot een geheel.

Als ik de snippers op de grond heb verspreid en bovendien ook nog allerlei loopstokken heb aangebracht lijkt het wel een keurig hok in Artis. De kippen komen al snel poolshoogte nemen - ze zijn er als de kippen bij zogezegd.

Ze verkennen onwennig de loopstokken…

Get the Flash Player to see this player.

Aan de ‘kippendeurtjes’ in de schutiing zijn ze inmiddels wel gewend. Regelmatig komen zij weer terug van een uitstapje bij de buren en maken vast gebruik van een van de twee doorgangen in de takkenril.

Get the Flash Player to see this player.

Comments (4)

hangjongerenbank is niet meer

Vlak voor het terugkomen naar Nederland krijg ik een telefoontje van Bloem. “De bank is in de brand gestoken”, zegt ze aangeslagen.

Het blijkt dat op de avond van Koninginnedag een groep hangjongeren mijn hangjongerenbank in de hens heeft gestoken! Het scenario heeft zich al vele malen in mijn hoofd afgespeeld maar als het dan echt gebeurt is het wat anders. Het NPK-personeel heeft meteen de hele boel opgeruimd zodat er voor mij niets meer te zien valt…

Ik heb de neiging om er direct weer een bank neer te zetten maar het NPK-personeel is in beraad wat te doen met deze aanslag… ik ben er gelaten onder… het was tenslotte hun bank… sukkels!

Mij rest slechts de foto’s en dit aandenken….

Klik voor meer

Comments (4)

bedwelming in het bos

Klik voor meer

Vanochtend loop ik al vroeg in het bos en het is een ochtend zoals je maar zelden meemaakt. Het bladerdek is al volgroeid maar heeft nog de frisgroene kleur die het slechts een korte tijd heeft voordat het tot een rijper donkergroen wordt. Een dun wolkendek filtert het licht tot een zachtdiffuse sfeer. De regen van de nacht dampt mistig op en de Lelietjes-van-dalen zijn volop gaan bloeien: ze voegen hun bedwelmende zoete geur aan het natuurtafereel toe.

Klik voor meer

In een roes wandel ik verder…

Klik voor meer

Comments

Wijngaardslak 9: extra klusjes

Na een tip van Moctezuma om een extra houtopslag te maken besluit ik dit ook van takken in elkaar te zetten. Hierin kan alvast drie kuub hout drogen.

Klik voor meer

In mijn vrije week is het leuk wat klusjes te doen die niet echt moeten maar wel welkom zijn. Ook de houtrilbank heb ik afgemaakt. Deze was min of meer door een constructiezwakte en door de ruwheid van wat lokale jongeren in verval geraakt. Het was mijn eerste grote bank en ik ben inmiddels wat wijzer geworden. Deze staat nu als een huis.

Klik voor meer

Ook de vuurplaats krijgt een oppepper. Dit was al een experiment. Nu heb ik hem wederom experimenteel gemaakt met een mengsel van leem, zand en cement. Ik weet niet of het kan maar ik wil het toch uitproberen. Op hoop van zegen dus maar.

Klik voor meer

Comments

Vlechtbank op texel

Na lange tijd is Wildplukker weer af en toe bij Mandarijn op bezoek op Texel. Ze woont inmiddels op een andere plek en heeft nu een grote tuin. Mandarijn wilde dus ook wel wat vlechtwerk en de beslissing viel: een 23 meter lange takkenril langs de erfgrens die overgaat in een ronde vlechtbank rond een boom.

Ondanks veel speuren kunnen we op Texel geen wilgentenen krijgen. Het griendje van vroeger levert weinig op… alleen de staanders. De rest moeten we van ‘de overkant’ halen.

Klik voor meer

De staanders had ik enkele weken geleden al geplaatst en we hadden de tuin flink ontdaan van allerlei wildgroei. Dit weekend kan het vlechten beginnen.
Het weer is heerlijk en ook de secundaire arbeidsvoorwaarden zijn perfect. In drie dagen tijd slaag ik er in om het geheel te vlechten. Ook lukt het nog om de bank te vullen met stronken, takken en de met de geleende aanhanger zelf opgehaalde houtsnippers.

Klik voor meer

De kippen zijn er als de kippen bij en nemen de bank direct in beslag. Stokken genoeg om op te zitten! Voor uitstapjes naar de buren heb ik twee doorgangen in de schutting gemaakt waar de kippen en ook de katten door kunnen. Dit hebben ze echter nog niet meteen door. Afwachten dus voor een pakkende foto.

Op de laatste middag halen we ook alvast 4 flinke zakken Schotse hooglandermest uit de duinen om de tuin te bemesten. De mest zit vol pissebedden, wormen en larven en we stellen ons voor dat de hennen buiten zinnen raken van de overdaad en dat de haan in paniek raakt van de rellen die daardoor ontstaan. Het tegendeel blijkt waar: heel relaxed hangen ze op de mestberg rond en draaien af en toe een stuk vlaai om.

Klik voor meer

Ook de noorse boskat Snorre voelt zich onmiddelijk thuis op de bank.

Klik voor meer

Nu wij nog…

Comments (2)

hangjongerenbank voor de Noorderparkkamer 3

Inmiddels is de Hangjongerenbank klaar…

Klik voor meer

Comments (2)

boomfeestdag

Vandaag is het Boomfeestdag. Deze dag heb ik uitgekozen om de bomen voor de boomgaard te planten. Er komt een klas 12-, 13-jarigen om ze te planten zodat het meteen een plantfeestje wordt. Gisteren heb ik de voorbereidingen getroffen: eerst de bomen halen bij kweker Snel in Naarden.

Klik voor meer

Daarna de plantgaten gegraven en de aarde vermengd met potaarde en verdeeld in twee heuveltjes per boom. De kinderen hoeven dan bij het planten alleen maar de aarde in het plantgat te schuiven.

De Noorderparkkamer heeft diverse activiteiten georganiseerd en ook Wilgeman gaat vandaag van start met zijn natuurspeeltuin. De klas komt hem eerst helpen met het bouwen van een wilgentunnel en dan komen ze naar mij. Gelukkig is de klas op het laatste moment toch maar in twee groepen opgedeeld die ieder vijf boompjes planten. Dan is er wat meer rust in de gaard!

Klik voor meer

Addendum, Noord Amsterdams Nieuwsblad van 24 maart:

Klik voor meer

Comments

hangjongerenbank voor de Noorderparkkamer 2

Het tuinontwerp (zie 20 feb) is na 50% schrappen in het budget goedgekeurd!
Ik kan dus aan de slag. De plukwand vervalt en we moeten zelf aan tuinaarde zien te komen… en aan goedkope planten en zaden. Ook moet ik een vrijwilliger vinden voor het spitwerk… iemand?

Klik voor meer

Ook ben ik vandaag alvast begonnen met het uitzetten van de hangjongerenbank (zie 11 feb). Ik kon mooi de staken van vorige week gebruken (zie 24 feb). Met een beetje geluk gaan ze uitlopen.

De hangjongeren zelf zijn ook ontwaakt uit hun winterslaap en kwamen toevallig even langs. Ze waren enthousiast. Samen met een clubje hangouderen zullen ze hopelijk straks van de bank gebruik gaan maken.

Comments (2)

wilgenlabyrint IJsselstein

Klik voor meer

Vandaag was het alweer de vierde jaarlijkse knotdag van het wilgenlabyrint van Wilgenman in IJsselstein. Maar liefst 25 vrijwilligers kwamen opdraven en we hadden een lekker dagje knotten.

Het labyrint was mijn eerste ontmoeting met het wilgenvlechtwerk van Wilgenman toen ik er foto’s maakte voor zijn nog te bouwen website. Inmiddels is het labyrint zelfs terug te vinden op Google Earth.

Klik voor meer

Ik heb het dus vanaf het begin meegemaakt en het is leuk om te zien hoe het zich ontwikkelt.

Klik voor meer

Comments

rechte staken uit de ronde hoep

Wildplukker belde weer eens naar Wilgenman want deze was al een tijdje spoorloos. “Ik sta in een privé-wilgenbosje in de Ronde Hoep negen meter lange staken te zagen voor een klus in Amersfoort”. Nou, daar heeft Wildplukker ook wel oren naar want voor de twee banken kan hij wel wat stevige levende wilgenpalen gebruiken voor de rugleuningen. Hij overwoog al er vandaag zelf op uit te gaan om te zoeken. “Wel, kom maar hierheen, wilgen genoeg”, aldus Wilgenman.

Het werk thuis was gedaan dus ik vertrek onmiddellijk naar Ronde Hoep west.
Op de plek aangekomen staat Wilgenman inmiddels de bomen op zijn imperiaal te stapelen. Om daar de snelweg mee op te gaan…!?!?

Klik voor meer

Het terrein van ongeveer 2 hectare blijkt een wilgenvlechtersmekka te zijn. Duizenden wilgen staan gedrongen naast elkaar en hebben zes jaar met elkaar gewedijverd om licht. Hier kan k wel tienduizend staken vandaan halen…

Ik prop mijn auto vol en in ruil beloof ik de eigenaar om wat ander kapwerk op te ruimen a.s. donderdag.
En om nog een portie halen…

Klik voor meer

Comments

ijkeien voor pampus

Bewolkt miezerig weer is het… een goeie dag om foto’s te maken langs de IJsselmeerkust van de Diemer Vijfhoek.
Hier valt altijd wat te beleven door alle verweerde bomen, aangespoelde rotzooi en afgeslepen bakstenen, kiezels en andere aanwaaisels die me hier aantreft… en niet te vergeten natuurlijk ook het onvoorspelbare.

Klik voor meer

Al een week neem ik me voor om er een dag heen te gaan maar wordt door steeds maar uitlopende werkzaamheden thuis bezig gehouden.
Gisteren kon ik eindelijk op stap moer toen was het opeens heel zonnig weer en dat was niet wat ik wil voor deze fotostruintocht. Zacht licht wil ik hebben, liefst een zonnetje die zwaar gefilterd wordt door een egaalgrijze wolkendeken… zoals vandaag voorspeld en uitgekomen is. Dit is het ideale licht voor het fotograferen van alle stilleventjes die voor de willige kijker te zien zijn:

Klik voor meer

Een andere betere reden om het steeds uit te stellen was het waterpeil. Zolang het niet regent zakt het peil in het IJsselmeer steeds verder en komt er steeds meer interessante kuststrook bloot te liggen, Terwijl de waterlijn zich terugtrekt laat ze van alles achter wat ze voorlopig niet wenst mee te nemen. Ik eet mijn camera vol aan al dit IJsselmeersnoep.

Klik voor meer

Ook is het leuk als er nog niet verteerde herfstbladeren liggen. Mijn ideale omstandigheden komen dus niet zo vaak voor: de laatste keer dat ik hier uitgebreid fotografeerde was in 2002.
Ik maakte toen twee fotoseries van dit gebied die ik diverse malen exposeerde en waarvan ik vele exemplaren verkocht heb.
De eerste is IJKEIEN:

Klik voor meer

De tweede VOOR PAMPUS:

Klik voor meer

Comments

droomhutjes in de Noorderparkkamer

Een week nadat ik ben teruggekeerd in Amsterdam heeft Bloem - die ik met haar gezin heb leren kennen in Frankrijk afgelopen zomer - me gestrikt om een workshop voor kinderen te geven in de Noorderparkkamer: hun kunst- en buurtkultuurinitiatief in het Noorderpark in Amsterdam-Noord.
Er was al aangekondigd dat het bouwen met takken en leem zou worden, maar wat.. dat wist ik zelf ook niet. Eerlijk gezegd was ik het hele gebeuren vergeten: ik ben mentaal nog niet geheel gearriveerd hier. Om in de stemming te blijven maar vooral vanwege de weersverwachtingen heb ik het thema in plaats van ‘grootse dingen buiten doen’ maar ingeperkt tot ‘Je eigen droomhutje bouwen van leem en takken’ genoemd. Dit kunnen we dan lekker binnen doen want inderdaad: het sneeuwt hevig buiten.
Moedig zetten ze buiten op de veranda nog een extra tafel neer, maar naast ons vallen de vlokken sissend in het korfvuur.

 Klik voor meer

Ik kom diverse oude bekenden tegen die ook deels meekleien en iedereen gaat enthousiast aan de slag. In de ruimte naast ons begint straks een blokfluitconcert. Ik moet de kinderen dan stilhouden dus had ik bedacht om bij aanvang toch naar buiten te gaan om materiaal voor de daken te zoeken.

De kinderen zijn echter al stil en buiten sneeuwt het als een gek. Met warme chocolade in het vooruitzicht gaan de kinderen even later na enig tegenstribbelen mee maar na tien minuten houdt iedereen (ook Wildplukker) het voor gezien: het is bar, guur en goor. We gaan muisstil weer naar binnen en kleien lekker door…

 Klik voor meer

Iedereen is na afloop tevreden en Wildplukker ook redelijk: workshops geven is niet echt zijn ding.  ’s Avonds blijf ik bij de NPKaatjes in Amsterdam-Noord eten en hebben we allen dolle sneeuwpret buiten.

Klik voor meer

Ik ben weer terug in Nederland…

Comments (1)

klus 2

Als de vaargeul af is ga ik ’s middags mijn eerste project hier herstellen: de houtrilbank.
De bank uit februari 2006 is al eens eerder door vandalen aangetast maar nu is hij op de hoek echt ingezakt, al dan niet met hulp van jongeren uit de buurt die hier geregeld komen vissen.
Feit is echter dat er een zwakte in de constructie zit omdat de rugleuning te veel overhelt naar voren. Met het extra hout dat ik in de zomer toegevoegd heb is het alleen maar erger geworden.
Hij zit ook niet meer lekker - niemand zit er meer op zover ik weet - dus het wordt tijd voor een forse ingreep. Een bank is tenslote om op te zitten:

Klik voor meer

Mijn tijd is beperkt, het moet ’s middags af want morgen (dat is vandaag) vertrek ik. Iedereen is overigens al eerder vertrokken - zelfs landheer Moctezuma is naar Nederland - en Pierre en ik hebben het rijk alleen, dus wordt ik niet afgeleid.

Als een bezetene ga ik takken uit het bos halen om te vlechten en ook zaag ik een achttal stevige rechte hazelaartakken die ik in stukken zaag. Deze dienen als staanders voor de rugleuning en de bank zelf. Met een bijl hak ik er punten aan zodat ik ze met een steen de grond in kan slaan.

Klik voor meer

Ik besluit de rugleuning glooiend over te laten gaan in de zijkant. Dan ben ik ook van de rechte hoek af want dat was een zwak punt in mijn eerste onervaren ontwerp. De zijkant was wat losjes in elkaar gezet maar nu komt er een stevige vlechtbocht omheen.

Klik voor meer

Ik blijk overmoedig te zijn en krijg het werk niet af… de staken zijn op en nieuwe halen kost minstens een uur en het schemert al… missie mislukt.

Vanmorgen was ik zo vroeg wakker dat ik gelijk het bos in ben gegaan om staken te halen in een laatste poging om het werk af te maken. Met een flinke bundel verse staken kom ik bij de bank aan en begin te vlechten maar knak, knak… de staken breken één voor één af. De vorst heeft vannacht flink toegeslagen en de vlechttenen zijn zo stijf en breekbaar als een soepstengel.

Ik hou er mee op en ga een afscheidsfilmpje van de hut maken…

Comments

vaargeul voor kikkers

Ik laat het huisje het huisje en ga de laatste dagen relaxen… dat beteken in de praktijk dat ik dingen ga doen die ik ook nog wilde doen maar niet meer aan toe gekomen ben.
Het eerste is het spitten van een verbinding tussen de leemput - die nu paddenpoel is - en de beek. Dit blijkt een enorm karwei te zijn maar ik heb me voorgenomen het op één ochtend af te krijgen. Ik was vroeg op en heb eerst ook nog vlechtstaken verzameld voor klus 2, maar da’s voor later. Eerst spitten nu:

Klik voor meer

Deze klus was ingegeven door het feit dat er maar zo bar weinig water in de poel staat. Eigenlijk is er in mijn drie maanden afwezigheid niets bijgekomen. En dat terwijl het niveau van de beek duidelijk hoger ligt: het verschil lijkt zelfs wel een halve meter.
Reden? Het grondwaterpeil is hier 8 meter naast de beek beduidend lager (?!?!?), of de bomen en planten (of de zwijnen) drinken hier alles op, mysterieuze verdamping?

Klik voor meer

Het is zwaar werk. Vooral omdat de klei aan mijn spade blijft hangen en ik iedere schep met mijn handen moet afvegen.

Ik ben toch in drie uur klaar, onder het toezicht van Pierre die even langskomt en de laatste scheppen voor mij afveegt.
De geul is nu drie spitten diep en het water begint langzaam binnen te stromen. Het verschil is minder dan gedacht - ongeveer dertig centimeter - maar net genoeg om de poel tot een poel te maken, hoop ik, in plaats van alleen maar een natte kuil.

Get the Flash Player to see this player.

Pas de volgende dag is de poel vol en kijken we tevreden naar het resultaat. (Foto’s van Pierre.)

Klik voor meer

Comments

Wijngaardslak 6: het ecotoilet

Eén van de laatste dingen die ik doe is het maken van het ecotoilet in de buitenplaats. Deze maak ik ook weer van de latjes waar ik al het meubelwerk van gemaakt heb.
De toiletbril was nogal arbeidsintensief vanwege de ronde geornamenteerde rand waar veel schaaf- en schuurwerk aan zat. Het model is een afweging tussen zitcomfort, esthetiek en mikprecisie. Dat laatste vanwege de speciale emmer die er in komt en die uitneembaar moet blijven.
Of het werkt moet nog blijken. The proof of the pudding is in the eating!

Klik voor meer

Het ecotoilet heeft een afvoer voor restvocht middels een buisje dat in de grond verdwijnt. Ik heb hiervoor een geul en een kuil gegraven in de grond die ik vul met grof grind uit de beek zodat er een perfect doorlatende afvoer ondergronds ontstaat. Daar verdwijnt het dan in de bodem en wordt gewoon afgebroken

Klik voor meer

De betimmering zelf was eigenlijk zo klaar:

Get the Flash Player to see this player.

Comments

wilgengriend langs de Moiron

De griend die ik van het voorjaar aangelegd heb lijkt werkelijk aan te slaan:

Klik voor meer

Comments

Wijngaardslak 5: zithoek en deur

In plaats van gisteren al weg te gaan blijf ik nog lekker een week langer. Afgelopen dagen onder andere gewerkt aan de zithoek. Ik heb vensterbankjes gemaakt van dezelfde dunne latjes die ik voor al het meubelwerk en de deur gebruikt heb…

Klik voor meer

…en de tafel in elkaar gezet. Ik heb alles drie keer in de transparante lak gezet waaronder een laag gemengd met witte lak zodat het hout een lichte zweem heeft. Het verweerde hout was wel erg donker en rommelig en met die witte sluier ziet het er wat frisser uit.

Klik voor meer

Ook de zittingen zijn gelakt en de scheuren in de banken zijn weggewerkt zodat ze weer goed liggen. En ik bevestig de tafel aan de steunpilaar.

Klik voor meer

De zithoek is klaar!

Klik voor meer

Ook de deur krijgt een meervoudige laklaag en ik bevestig wat hang en sluitwerk en een greep… en doe ik diverse kleine klusjes zoals een luikje voor het tweede luchtrooster.

Klik voor meer

Ondertussen is Pierre du Moulin bezig met het ophogen van de vloer met grind uit de beek want de vloer moet nog zo’n 7 à 8 cm omhoog. Pierre is inmiddels een vaste kracht geworden die iedere dag een paar uurtjes komt helpen. Bedankt Pierre!

Klik voor meer

Comments (4)

Wijngaardslak 3: rechterdeurpost

Na het vullen van de linker deurpost is het nu tijd om de rechter deurpost te maken. Als eerste ga ik een mooie rechte Es in het bos zoeken:

Get the Flash Player to see this player.
Daarna schil ik een stammetje van zo’n 2 meter. De bast laat deze keer niet zo makkelijk los, zoals dat wel het geval was afgelopen voorjaar toen de sapstromen actief waren. Maar schillen met de bijl gaat ook goed…

Klik voor meer

Ik plaats de stam onder de bovenpost en maak ook van binnenuit een verbinding door een stuk muur weg te hakken en een plankje achter het blootgelegde vlechtwerk te spijkeren tot in de stam.

Klik voor meer

Daarna kan ik kruiswerk bevestigen van takken en spijkers, als een soort geraamte waar de leem in kan ‘hangen’

Klik voor meer

Daarna weer vollemen net als de linkerdeurpost eerder deze week…

Comments

de ruïne van Wolf 2

Klik voor meer

Vandaag waren Timmerman en ik voor de tweede maal bij de ruïne van Wolf. Deze keer had Wildplukker zich voorgenomen om mooie foto’s te maken van alles. De vorige keer was hij zo onder de indruk dat hij dit vergeten was. Zie ook De ruïne van Wolf 1 >>.

Zonder dat we er erg in hadden reden we de D460 naar het zuiden terwijl we naar het noorden hadden gemoeten en kwamen we hier pas na 30 kilometer achter. We waren al laat vertrokken dus moesten we voortmaken om nog iets bij daglicht te kunnen zien en doen.
Uiteindelijk om 15.00 aldaar maar de heer des huizes ligt ziek in zijn gecamoufleerde caravan. Wildplukker kon wederom geen foto’s maken van Wolf’s ambachtelijke interieur. Bovendien is het weer donker en de plek nog meer. Dan maar wat kiekjes van het exterieur…

Klik voor meer

… en nog even snel het oventje bekijken dat Wolf zelf geboetseerd heeft van leem…

Klik voor meer

We maken nog een wandelingetje en dan is het al donker.
Ik moet gauw nog een keer op fotosessie…

Comments

Wijngaardslak = Goudbezie

Vandaag voor twee-en-een-halve week vertrokken naar Frankrijk om paddenstoelenexcursies te geven en verder te werken aan mijn hut. Onderweg regent het aan één stuk. Het is druk met vrachtverkeer en iedere vrachtwagen die gepasseerd moet worden, is als het rijden door een wasstraat.

Klik voor meer

Desondanks kom ik ruim voor donker aan en kan ik nog bij daglicht zien hoe het retraitehuisje er bij staat.

Klik voor meer

Inmiddels heeft ze haar officiële naam gekregen: Goudbezie.
Alle kamers, ruimtes en kampeerplekken op het landgoed hebben een naam uit Tolkiens ‘In de ban van de ring’.
Dit wetende heb ik zelf Goudbezie voorgesteld. Ze is in het boek de dochter van de rivier en de gade van Tom Bombadil. Tom Bombadil is de meester van het woud waar de hoofdpersonen doorheen trekken en hij is zo oud is als de aarde zelf.

Voor mij blijft het huisje gewoon zijn kunstwerktitel Wijngaardslak dragen…

Klik voor meer

Comments (2)

rhapsody in black

Klik voor meer

Klik voor meer

Comments (2)

NMV 100 jaar jubileum bezegeld

Vandaag heeft TNT een postzegelvelletje uitgebracht ter ere van het 100-jarig bestaan van de NMV (Nederlandse Mycologische Vereniging). Het is fijn dat onze vereniging nu gezien wordt bij een breder publiek. Telt de vogelbescherming ruim 100.000 leden, Natuurmonumenten 900.000, wij moet het stellen met slechts 750 leden. Grutto’s, IJsvogels, Kievitsbloemen en Wespenorchissen zijn goed beschermd (gelukkig), alle paddenstoelen zijn volstrekt vogelvrij.

Klik voor meer

Maar daar komt (hoop ik) snel verandering in want de NMV viert feest dit jaar en doet dit eerst met de Landelijke excursiedag a.s. zaterdag!

Daarna komt nog de klapper; een groot Paddenstoelenevenement op 18 en 19 oktober in de buurt van Ede. Behalve de affiche maakte ik recent nog de flyer voor deze evenementen:

Klik voor meer

Ik zou zeggen: komt allen!
Of wordt gewoon lid, dan krijgt u ook nog vier keer per jaar het kleuren-tijdschrift Coolia kado, vol met leuke, nuttige en diepgravende paddenstoeleninformatie, en steunt u bovendien ons werk. Meer informatie: http://www.mycologen.nl/.

Comments (2)

Dag buiten de tijd

Klik voor meer

Vandaag is echt de allerlaatste werkdag.
Het is hier echter een feestdag vanwege het vieren van de Dag buiten de tijd, iets uit de Mayakalender.
Iedereen doet vandaag vooral waar hij of zij zin in heeft, is de bedoeling.
Dat betekent echter wel dat ik niet in de hut mag werken vanmiddag. Er zijn een reeks activiteiten gedurende de dag, onder andere een zoektocht die ook langs de hut leidt en waar men even in mijn zithoek contemplatief tot rust kan komen. Alle activiteiten worden ingeleid door de klok in de Colombier. Ik en enkele companen krijgen al snel een onrustig gevoel over deze dag… bij iedere bel MOETEN we een actviteit gaan doen… en ik MAG niet doen wat ik zelf wil.

Ik heb deze ochtend dus toch nog even gewerkt. De buitenbank is ook niet af en ik heb gisteren en vandaag een alternatief uitgeprobeerd, in de zelfde stijl als de zithoek binnen.

Klik voor meer

Ik kom nog redelijk ver maar dan is het gedaan. Straks komt er volk… maar alles is klaar voor ontvangst.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 19: de laatste lootjes

De tijd is op… ik doe nog wat kleine dingetjes en begin alvast met opruimen. De kruiwagens weer terugbrengen naar de Chateaux… nadat ik eerst nog een paar keer grind uit de beek haal voor het bed. Het bed is nu wel opgevuld.

Klik voor meer

De zithoek ruim ik op en haal nog wat oneffenheden weg.

Klik voor meer

Als bijna laatste klusje maak ik nog een luikje voor het luchtrooster zodat deze afgesloten kan worden. De sluiting bestaat uit twee Y-vormige takjes die ik in de muur prik. Een taps toelopende klimoptak vormt de sluitpin.

Klik voor meer

Dan is dit de hut zoals ie er nu bijstaat! Hij mag nu gaan drogen zodat ik verder kan eind oktober.

Klik voor meer

Comments (2)

« Vorige berichten · Volgende berichten »