`

Archief voor Tuin & Landschap

Mislukte wortelen

Als ik een gemengd bedje inspecteer zie ik nog enkele vergeten wortelen robuust boven de aarde prijken. Dikke oranje schijven van zo’n 4 cm breed beloven veel worteloogst. Dat wordt smullen!

Comments

Spoorzicht reliëftuin

In het voorjaar van 2015 ben ik op verzoek van Tuinman in Park Spoorzicht begonnen met het kappen van bomen om een open plek te maken voor de aanleg van een vijver. Het extra invallende licht moet zorgen voor meer biodiversiteit. Tevens hopen we het park aantrekkelijker te maken voor het publiek. Spoorzicht wordt permanent in haar bestaan bedreigd en dus willen we publieke steun werven.

De grond van het graafwerk werd gebruikt voor de aanleg van reliëf en het hout voor allerlei groene elementen zoals houtstapels, takkenrillen en heuvelbedden zodat er veel randen en microklimaten ontstaan.

Ondertussen staat Tuinman ook niet stil en werkt aan de paadjes en met behulp van jongeren maakt hij een Hügelbed gevuld met stammen. Ook plant hij hier en daar wat vaste planten zoals Moerasspirea, Kalmoes en Kattestaart.

Dit voorjaar is het tijd voor kapronde twee en het uitbreiden van de vijver. Ik zaag een extra strook vrij voor lichtinval van de late zon. Het gezaagde materiaal en de grond zorgt weer voor een nieuwe houtstapel en extra heuveltjes.

Als ik vandaag met Strootje weer eens ga kijken en nog wat graven staat alles er groen en vol bij. De vijver ligt vol stammetjes van spelende kinderen dus die ga ik maar even onderspitten op een houtstapel.

We genieten van het geheel. “Het lijkt wel een oerbos”, zegt een vriend van Tuinman.

wordt vervolgt…

Comments

De natuur behagen

De afgelopen jaren heeft Wildplukker zich gestort op het schrijven van een boek. Het is een boek geworden voor tuinliefhebbers die de natuur willen ‘behagen’. Er zijn al vele boekjes op de markt over hoe je dieren kunt helpen in je tuin en hoe je een select gezelschap aan populaire wezens kunt bijvoeren door het jaar heen.
Ook kun je nestkasten aanschaffen voor een select gezelschap vogels en zijn er massaal kabouterwoningen voor insekten te koop voor prijzen waar je U of BAH tegen zegt.
Wildplukker vindt dat het nog lang niet ver genoeg gaat.

Natuur helpen is één, natuur bouwen is een volgende tweede stap. Wie zijn tuin vult met een weldadige overvloed aan infrastructuur en biomassa maakt vanzelf een leefomgeving waar van alles zich prima kan redden en een uitgebreid voedselweb gaat vormen. (Zie ook Biomassaal 1 en Biomassaal 2.)

Het boekje zal, als de financiën het toelaten, in het najaar worden uitgebracht en zal bestaan uit ongeveer 150 pagina’s tips, ideeën en achtergronden én veel kleurenfoto’s en kunstplaten. Binnenkort meer hierover. Hier alvast een klein voorproefje van het binnenwerk:

Comments

Staketsel met Rubberen Rekkies

Niet lang geleden had ik het idee om elastiekjes gemaakt van oude binnenbanden op de markt te brengen. Het idee hierbij is dat het ouderwetse rubber van banden veel langer meegaat dan die moderne elastiekjes die na twee jaar verdrogen en breken. Bovendien is het een leuke manier om die oude banden te hergebruiken. Het plan is min of meer afgeblazen omdat het knippen nogal veel werk is, en de marketing nog meer. De kans dat ik er wat aan kan verdienen lijkt erg klein (bestellen kan altijd!!!). Ik heb zelfs de etiketten voor de verpakking ontworpen.

Maar daar wilde ik het nu eigenlijk niet over hebben. Wat vooral leuk is, is dat ik Rubberen Rekkies al jaren gebruik voor van alles en nog wat. Zo heb ik vorig jaar een staketsel gemaakt voor mijn Doornloze braam en Klimroos zodat ze lekker kunnen klimmen en ik diverse scheuten makkelijk kan vastzetten… met een Rubberen Rekkie.

Het principe van de bouw is steeds simpel. Ik zoek vier lange staken en knip de zijtakken kort maar niet helemaal af. Zo hou ik takjes over om elastiekjes aan vast te maken. Deze bundel van staken (drie of vijf kan ook) verbind ik onder de top, door er een stuk binnenfietsband omheen te knopen.
Daarna knip ik kortere takken op dezelfde manier die ik kris-kras aan deze staken verbind, zodat het geheel sterk en stabiel wordt.

De voordelen ten opzichte van reguliere oplossingen zijn legio. Het is gratis, snel, makkelijk aanpasbaar en makkelijk te repareren en uit te breiden.

De laatste telg heb ik gemaakt voor de Kampoerfoelie op de takkenpoortril die in de brandnetels begint te klimmen en wel wat extra klimhoogte en -volume kan gebruiken.

FILMPJE:

Get the Flash Player to see this player.

Comments

Biomassaal 2

In de ‘Supermarkt des Natuurs’ is alles gratis. Niet alles is altijd voorradig en de schappen raken steeds leger en het assortiment wordt snel schraler. Waar in Frankrijk echter nog geen gebrek aan is, is dood hout in de bossen. Bij gelegenheid wordt alles ‘gefatsoeneerd’ als het in de weg staat bij het kappen en sleuren. Ook het kappen zelf gaat gepaard met veel machinaal geweld en na afloop is een mooi ‘verwaarloosd’ bosje achter de beek opeens een sloperij.

Mest, stro en houtsnippers zijn weliswaar ‘groen goud’ maar voor het echte bouwen en maken van textuur en reliëf in het landschap zijn stammen en takken ideaal. Ze blijven bij het hoog opstapelen wel tientallen jaren in gebruik als megasteden voor de natuur. Een moot eiken ter grootte van een kwart kuub stook je weg in twee avonden maar in een houtstapel gaat ie wel een eeuw mee en geeft in die tijd onderdak aan honderdduizenden insecten en andere wezens en er groeien tienduizenden mossen, planten en paddenstoelen op!

Met behulp van kruiwagen en achterbak heeft Wildplukker de afgelopen jaren rond de 60 kuub hout van kapvlakte en uit bos gesleept, waarvan hier getuige.

Comments

Biomassaal 1

In navolging van vorig jaar hebben we dit jaar in overtreffende trap tien ton mest en 180 strobalen besteld en weer vele aanhangers met houtsnippers gehaald. Misschien is het voor de laatste keer, want de natuur op het terrein zal de organische stof dan zelf voldoende gaan leveren. Waarschijnlijk blijven we ons wel bezondigen aan de strobalen want als speelgoed is het veel te leuk.

Waarom al die hoeveelheden?
Bij aankomst was het terrein een harde uitgedroogde kleiplaat met wat gras en wilde planten, ingeklonken en kaalgevreten door de schapen. Er was daardoor een groot gebrek aan organische stof en leefruimte voor allerlei dieren… een schrale start voor een ecologisch beheer. Het idee is dat een grote hoeveelheid biomassa vrij snel wordt omgezet in LEVEN!… en dat in allerlei vormen. Een ton mest levert op den duur een ton wormen en het evendeel aan andere levensvormen op. De stro is een Mekka voor alles. Ze worden vrijwel direct overgenomen door paddenstoelen.

Bovendien levert het samen met andere ingrepen inmiddels (naar schatting) een vertienvoudiging van het aantal muizen op. Deze vreten jammer genoeg wel de moestuin leeg maar daarover wellicht een andere keer. Over het gunstige effect van stro en compost op de ringslangen schreef ik al eerder. De basis van het voedselweb is gelegd… laat de roofdieren maar komen!

Comments

Heuvelbedden 2 - Hügelkultur

Deze winter ga ik verder met de heuvelbedden op de brandnetelbult >>. Afgelopen november heb ik al de rest van de bult achter het muurtje aangepakt.
Door ze flink te vullen met organisch materiaal hoop ik dat het vruchtbare bedden worden met een goede structuur die nog jarenlang voeding krijgen van de vulling. Dat is het idee van de Hügelkultur of gewoon Heuvelcultuur. De moderne populaire Sepp-Holzer-versie is met stammen gevuld maar dat is maar een variant.

Voor mijn vertrek naar Nederland heb ik de andere kant van de Komkommerkom alvast voorzien van voedsel voor mijn winter-werk-volk: woelmuizen. Een deksel erop en ze kunnen beschut de boel alvast gaan omspitten.

Bij terugkomst hebben ze hun werk aardig gedaan! Ik laat ze nog maar even doorgaan.

De heuvelbeddenomgeving wil ik volledig in cultuur brengen. Het is niets anders dan brandnetel overal en het zit vol met troep! Ik kom overal plastic strobalendraad tegen dus ik vermoed dat de boer hier vroeger een afvalbult had.
Ik wil experimenteren met een gemengd landschap waar voedsel verbouwen en ecologische ontwikkeling samengaan. Ik sleep daarom enorme hoeveelheden takken van de kapvlakte over de beek en graaf diverse paden en werp heuvels op. Zo hoop ik een beschut mini-voedselbosje te maken met veel verschillende microklimaten. Ik wil over een paar jaar een gezonde bodem met een rijk voedselweb hebben want ik heb ontdekt dat op 30 cm diepte overal een ondoordringbare kleiplaat ligt. Als ik dat had geweten dan had ik eerst alles beter kunnen ploegen tot 60 cm diepte.
Maar ja… een ploeg heb ik toch niet dus wordt het graven en mulchen.

Het is mistig en alles ziet er inmiddels sfeervol uit..

Comments

Honger maakt rauwe bonen smakeloos

Helaas zijn veel bonen giftig als je ze rauw eet. Toch smaken ze heerlijk sappig en zoet, vooral peultjes en sugarsnaps. De oorsprong van het gezegde ‘honger maakt rauwe bonen zoet’ is mij een raadsel want ze zijn juist rauw heerlijk zoet… als je erge honger zou hebben dan prop je ze waarschijnlijk achteloos naar binnen en ontgaat je de delicate smaak.

Op mijn balkon staan de tweede ronde doperwten in bloei… de eerste peulen hangen er ook al aan. Ik moet me bedwingen om ze niet rauw op te eten…

Comments (1)

Ringslangen warm ontvangen

Dit voorjaar ben ik gaan experimenteren met heet composteren. Een goed opgezette composthoop kan van binnen wel 60 graden heet worden. Dan worden alle onkruidzaden gekookt en krijg je mooie ’schone’ compost.
In april valt dat niet mee na de koude winter, De eerste hoop komt niet verder dan 33 graden. Een natte baal stro wordt in de zelfde tijd nota bene uit zichzelf al 35 graden.
In juni werd het eindelijk warmer weer. Ik heb bij een boer 120 balen stro en 6 kuub koeienmest besteld voor veelal nog onbekende doeleinden en ik kan het goed gebruiken om wat composthopen op te zetten.

Composthoop nr. 7 wordt opgezet achter mijn caravan. Binnen een week loopt de temperatuur op tot 56 graden! Eindelijk geslaagd! Nog een paar keer omzetten en ik zal na een maand eindelijk goeie compost hebben.
Als ik na enkele weken het zeil er aftrek ligt er opeens een dikke slang opgerold in het luchtgat. Mijn geslaagde composthoop is gekraakt! Ik kan niets anders doen dan de situatie accepteren want wegjagen is geen optie. Ik ben benieuwd of ze blijft en eieren legt.
Als ik in Nederland ben krijg ik de melding van Pierre dat er eieren in de hoop liggen. Begin juli ben ik er weer, en ja, een hele kluwen langwerpige eieren vult het gat.

In augustus zijn we er weer voor wat langere tijd. De eieren zijn nog steeds niet uitgekomen. Wordt het nog wat?
Na twee weken is het eindelijk zover: een slangetje kruipt bovenop de eieren. Na een week zijn er nog een paar bijgekomen… maar het lijkt toch wat mager.

Nu, half september, ben ik er even kort en kijk ik hoe het er mee staat. Pierre en Timmerman zijn er bij als ik de doeken weer optil: JA… een hele kluwen slangen staart ons aan! Het zijn er zeker wel zo’n twintig! Compostproject geslaagd. We heten ze warm welkom!

Comments

Zomeroogst

Dit jaar ben ik voor het eerst serieus begonnen met de moestuin. Helaas valt dat niet mee op zware klei, zeker als je steeds weer weg bent. De slakken waren dit jaar een ware plaag… maar toch hebben we de afgelopen maanden lekker uit de tuin kunnen eten.

En bovendien is het nog lang niet afgelopen…

Comments

Kuipvijver 1

Een vijver aanleggen in de tuin is een hoop gedoe. Met al dat plastic in de grond… wel of niet doen?
Wildplukker zoekt nog naar een methode om natuurlijke vijvers waterdicht te maken maar tot nu toe heeft hij maar één afdoende methode ontdekt: er eerst een jaar lang varkens in laten badderen.
Toch wel wat veel gevraagd. Dus eerst maar aan de slag met de makkelijkste vijver van alle vijvers: de KUIPVIJVER.

De aanleg is makkelijk. Je graaft een kuil, doet de cementkuip er in en klaar. Als het regent loopt ie vanzelf vol, plantenzaden, libellen en kevers waaien vanzelf aan en kikkers ruiken het op afstand….

Iets meer aandacht geeft echter een veel beter resultaat. De grond uit het gat kun je gebruiken om de rand van het vijvertje vorm te geven. Als je het gat groter maakt dan nodig is en de restruimte eerst opvult met hout dan krijg je door de rotting nog lange tijd extra warmte en daarna hou je nog heel lang een vochtvasthoudende houtpulp over die interessant is voor allerlei dieren, planten en schimmels. Door er nog meer hout omheen te plaatsen verstop je de rand en lijkt het wat natuurlijker en krijg je een vochtig milieu rondom de kuipvijver.

Wat stenen, zand en wilgentakken er in die kunnen uitlopen en wat oeverplanten en de kuipvijver is klaar!

Comments

Bramenwonder

Wonder boven wonder blijkt de Doornloze braam die ik ruim twee jaar geleden gekregen heb van Uitgever en die ik in de zomer van 2010 geplant heb nog steeds te leven en zelfs twee prachtige scheuten gemaakt te hebben. Ook een tweede van de totaal vier blijkt nog een takje te hebben! Vorig voorjaar hadden we het al opgegeven toen de laatste kwijnende takjes van 2011 de winter al niet heelhuids overleefden.

’s Avonds ga ik een rondje over het terrein maken. Pierre du Moulin komt ook even kijken en ik lok hem mee onder het mom ‘Er is een wonder geschiedt!’ naar de Doornloze bramen. Hij is onder de indruk. Bij hem stond er ook ooit één dus we gaan zoeken of die ook herrezen is… maar vinden niets.

Een dag later meldt hij dat hij dat hij toch wat gevonden heeft. We zijn ‘voorlopig’ weer drie Doornloze bramen rijker!

Ik geef ze flink wat tuinaarde en wat houtsnippers, en doe er bij nummer twee meteen wat Klimop en een baby-Esje bij.

Comments

Winter 2013 1

Comments

Stapel op stapelen 5 - Takkenpoort

Deze keer had ik weinig zin in mijn verblijf in Amsterdam want ik was juist zo ‘lekker bezig’ op ons landgoed Sévricourt. Vooral de takkenpoort die ik voor mijn vertrek begonnen was, bleef in mijn hoofd spoken. Na mijn aankomst ben ik dan ook gelijk daarmee verder gegaan. Het geheel moet volume krijgen en is zo’n 4 meter hoog. Dat betekent veel hout aanslepen… met de kruiwagen van de overkant van de beek. We hebben een sprokkelcontract afgesloten met de eigenaar van het gekapte perceel aldaar dus we hoeven niet meer stiekem ’s ochtends vroeg, tijdens de franse lunchtijd of ’s avonds te sprokkelen. Pierre haalt zijn four-wheel-drive auto erbij en met aanhanger gaan we door de beek en kunnen nu meteen flink brandhout verzamelen.
Nu heb ik flink wat grote takken die ik normaal met touw en hand moet slepen.

Na een paar dagen is de takkenboogpoort af. Al zal ik de komende tijd nog wel hier en daar wat opvullen of een mooi stuk gevonden hout als extra ornament toevoegen.

Comments (5)

Stapel op stapelen 4 - Zwevende takkenril

De westkant van het terrein wordt grotendeels in beslag genomen door een nogal kale grasheuvel met een recht traliehekwerk en uitzicht op de kale grasheuvel van de buurman. Tegen het hek mag best wat begroeiïng komen. Dit voorjaar heb ik er bramen geplant maar het is er zo droog, dor, kaal en winderig dat ze nu in november pas beginnen te groeien. Al eerder is me opgevallen dat onder een bos takken van alles gaat groeien - door de extra schaduw en vocht - dus ik besluit maar een bos takken te gaan aanbrengen. Nadat ik een rand takken neergooi zie ik vanuit de verte er niets meer van terug en het idee was ook om het hek wat te camoufleren. Dat moet anders kunnen. Ik wil een raamwerk van grillige takken stapelen dat als onderstel dient voor de daarboven ‘zwevende’ takkenril. Ik heb ook het hekwerk om wat takken in te haken.

Het werk is een soort omgekeerd Mikado. Heel voorzichtig leg en zet ik de takken neer en bouw een dragende constructie. Als ik er uiteindelijk een laag takkenafval op stort wordt het geheel stevig en sterk.

De koeien komen langs en kijken met belangstelling toe. Even later beginnen ze zich opeens met zijn allen te schurken aan de takken die door het hek steken. Alles schudt en beeft maar de takkenril houdt het gelukkig. Dan kan ik ook gerust zijn dat ie stormbestendig is.

Ik bedenk dat het wel leuk is om een ‘aftakking’ te maken die het terrein op slingert. Nadeel daarvan is dat Pierre dan wordt afgesneden van de route naar onze ’sterrenwacht’. Dit is een plateau boven op de heuvel waar straks Pierre’s sterrenkijker komt te staan. Nou ja, als ik toch met takken de hoogte in ga stapelen stapel ik wel een poort!
Ik maak een begin maar kan niet verder want ik ga binnenkort weer naar Nederland… bah… en ik moet nu toch écht het plafond van de woonkamer gaan dichten! Wordt dus ook weer vervolgd…

Comments

Stapel op stapelen 3 - Oeverwal met boomknol

Langs de oever van de winterbeek die over ons terrein loopt maak ik een stenen walletje om de grond wat meer te beschermen tegen de grote hoeveelheid water die hier in de winter bij tijd en wijle langstroomt. Alleen bij extreem hevige regenval of bij veel smeltwater ineens is het een beekje. De rest van het jaar is het een droge geul die zomers dichtgroeit met allerlei planten, vooral brandnetel zoals overal op het terrein.
Ik heb een paadje vrijgemaakt van brandnetels zodat ik makkelijk stenen kan aanvoeren. Onmiddelijk opent zich een rustiek dichtbijgezichtje dat ook de prachtige oude haagbeuken in al hun glorie laat zien. Dus besluit ik van de wal gelijk maar iets leuks te maken want de rest van het jaar moeten we er ook naar kijken. Een soort grillige en sierlijke ‘landschapskunst’ staat me voor ogen en ik begin een golvende lijn stenen te stapelen. Wederom met stenen uit de ruïne, ditmaal met exemplaren die te klein zijn om muurtjes mee te stapelen.

Ik zoek eigenlijk nog een mooi object om er bij te plaatsen. Opeens denk ik aan een enorme wortelknol die Wilgenman en ik afgelopen zomer samen met drie lieren uit de beek hebben getakeld. We waren er de hele middag mee bezig en toen hij eenmaal op de twee meter hoge oever gehesen was ontschoot mij de moed om het ding helemaal naar huis te slepen. Loodzwaar was ie! Nu nog verzadigd met water. “Dan de knol eerst maar laten indrogen… dat scheelt kilo’s… en volgende keer ophalen”, zei ik tegen Wilgenman.

Samen met Timmerman ga ik kijken of er al beweging in de knol te krijgen is. Hij blijkt inderdaad goed ingedroogd te zijn en we kunnen hem met enige moeite omrollen. Timmerman heeft er zin in en gesteund door zijn elan rollen we hem binnen een half uur naar de weg. Het is al bijna avond en ik ben ook gelijk kapot. “Morgen van de weg door de beek rollen tot aan ons hek, en overmorgen naar de plek op het terrein”, stel ik voor. We bedenken ondertussen andere vervoersplannen en besluiten de volgende dag met de aanhanger tot aan de beek te rijden en de knol door de beek te rollen en dan met een lier op de aanhanger te hijsen. Zogezegd zo gedaan… Timmerman gaat wederom loos op het object.

Binnen het uur ligt de knol op zijn plek langs het beekje. Ik kan weer verder gaan stapelen…

Comments

Stapel op stapelen 2 - Stapelril van rot hout

Takkenrillen kun je nooit genoeg hebben. Om wat te variëren ben ik afgelopen jaar gaan stapelen met takken. Ik noem het bij gebrek aan beter maar een ’stapelril’ hoewel ik toch eens moet uitzoeken wat het woord ‘ril’ nou eigenlijk behelst. Wanneer is iets een ril? Nou ja, ik stapel er niet minder om en het is leuk om een beetje te beeldhouwen met dood hout. Of is ‘beeldleggen’ hier een beter woord voor?
Wederom nou ja … de padden en salamanders zal het een worst wezen, zij kunnen nu van de geul naast ons terrein makkelijk veilig oversteken naar de oever van ons meertje en er ’s winters gelijk blijven hangen om de koude nachten te doorstaan.

Langzaam begint het terrein om mijn caravan op een tuin te lijken. De vlakke oeverstrook krijgt meer reliëf en structuur. De lokale ratten blijken er in ieder geval tevreden mee en gebruiken mijn tuin als speelhof en ook deze vers verschijnende Honingzwammen zijn al tevreden.

Comments

Insectenhotel 1

Het wordt tijd voor een uitgebreid appartementencomplex op ons terrein want we willen honderden zo niet duizenden gasten ontvangen die hier permanent komen wonen, die het hier naar hun zin hebben en bij wijze van betaling zo nu en dan het nodige nuttige werk verrichten…

Ik heb het over insecten, spinnen, reptielen, amfibieën en vogels.

Daarom begin ik met de bouw van een enorm insectenhotel. Deze komt aan de oostkant van de moestuin en werkt meteen als afscheiding tegen de koude ooster-winter-wind.

De materialen voor de onderste appartementen haal ik - met hulp van Pierre - uit de ruïne: kapotte dakpannen, bouwblokken en bakstenen van allerlei aard. Er liggen ook overal stenen met gaten erin… kant-en-klare woningen die zo betrokken kunnen worden.

Al doende ben ik ook al begonnen met het ontruimen van de ruïne. Een hoogmoedig plan want het opknappen van dit appartementencomplex staat pas gepland in 2020… de natuur heeft voorrang! Totaal wordt het ‘insectencomplex’ zo’n 6 meter lang. Wat ik nu kan doen is al snel klaar. Voor de rest moet ik op zoek naar bamboe, riet en andere holle stengels en ook kan ik nog stammetjes hout stapelen waar ik gaten in boor.

Wordt vervolgt…

Comments

stapel op stapelen 1: watertanks en plantenbakken

Vorig jaar toen we net ons landje hadden en een eerste kennismakingsvakantie hielden, ben ik meteen begonnen met oefenen van stapelen met natuursteen. Ik had het jaar daarvoor al eens in de Ardèche wat plantenbakken gestapeld maar ik was toen nog maar net begonnen of we gingen al weer weg.
Al jaren dus jeukt de stapelzin en nu was mijn kans om het eens echt uit te proberen. Dit ‘vrije stapelwerk’ zie je overigens overal in europa, hier gebeurt het met lichtbruine kalkzandsteen. Het stapelen is eigenlijk een vak waar je vele jaren over doet om het te leren… zelfs echte vaklieden zeggen nog ‘iedere dag bij te leren’.
Ik heb dan ook niet de illusie er veel van te gaan bakken maar dat is nog geen reden om het niet te doen. Ik heb dus noodgedwongen maar minder bezwaar tegen wat grotere kieren en minder vlakheid…
Eerste oefenobject is een podium voor de watertank voor de broodnodige regenwateropvang…
Aan de slag dus! Met wat oude balken als toplaag kan het resultaat er best mee door… !?!? Hopen dat het blijft staan.

Ook met duizend liter water blijkt het geheel stevig en solide dus een tweede moet er ook maar snel komen voor aan de andere kant van het dak. Na een klein begin duurt het een jaar en rond ik het nu eindelijk af.

Ondertussen ben ik ook al begonnen aan het maken van een plantebak van gestapelde steen bij de ingang. Dan kan ik daar gelijk een parkeerplaats mee uitzetten. De stenen hiervoor haal ik weer binnen handbereik uit de ruïne… wederom is er Pierre die me af en toe bijstaat met het tillen van al die zware jongens!

Dit is wat moeilijker dan de watertanksokkels want ik moet me nu boven aan een vaste breedte houden van de muur omdat buiten-, boven- en binnenkant vlak moet worden. Aan de onderkant kan ik nog wat smokkelen door sommige stenen wat dieper te leggen.

Het valt inderdaad niet mee. De kunst is om veel stenen om je heen te hebben liggen zodat je veel keuze hebt tijdens het puzzelen.
Hier en daar ligt het toch een beetje wankel… ik ga alles straks maar voegen met metselspecie… dan verschuift het niet meer… wel met specie volgens ouderwets recept.

Wordt vervolgd…

Comments

herfst Sévricourt 2011

Comments (1)

pompoenoogst

Vijf weken duurde het voor mijn auto weer in Nederland aankwam! Na de nodige oplapperij en bijna nog een week uitstel wordt het hoog tijd om weer naar Frankrijk af te reizen: het is tijd om de pompoenen te oogsten. Wildplukker had al van Pierre gehoord dat de pompoenen meer dan rijp waren en zelfs al hier en daar aangevreten en toen Timmerman meldde dat de gehele oogst reeds geschied was kwam er een golf van teleurstelling naar boven…

… maar dit nieuws blijkt bij aankomst - mijn auto haalt de overtocht glansrijk! - gelukkig loos alarm. Nu wil ik mijn enige moestuinambitie van dit jaar toch zelf tot een goed einde brengen.

Bij aankomst staan de planten nog hemelhoog te pronken, maar één nachtvorstje later zijn alle bladeren ineengezakt tot een soort slappe geblancheerde spinazie. Ik hoef me nu geen illusie meer te maken dat de wat kleine pompoenen nog tot wasdom komen! Door de vorstschade zie ik nu alles wel goed liggen… dat wordt de komende maanden pompoensoep, pompoentaart, pompoenquiche, pompoenbavarois, pompoenchutney, pompoenpureé… hmmm ik heb er (nog) zin in.
Na het maken van de foto’s vind ik er toch nog negen verstopt onder de bladeren. Met de al eerder geoogste exemplaren kom ik totaal op 45 pompoenen. Min 2 want deze zijn reeds ingenomen door muizen. Ze hebben van onderaf twee pompoenen uitgehold en de zaden allemaal weggesleept naar hun voorraadkasten ondergronds. Het zij ze gegund!

Comments (2)

Spiraal van Wilgenman

Wilgenman is op bezoek geweest en heeft zijn artistieke sporen achtergelaten.

Comments

beverrat

We hebben al sinds de herfst een Beverrat in de vijver… sterker nog… aanvankelijk waren het er twee en we dachten met een stelletje te maken te hebben en verheugden ons al op gezinstaferelen in het voorjaar. Nummer twee is echter al sinds februari niet meer gezien. De Beverrat - laten we hem Nutria (Myocastor coypus) noemen want dat is een andere naam voor deze Zuid-Amerikaanse exoot - is een aquatisch knaagdier dat er een vegaterisch dieet op na houdt, alhoewel hij wel eens een enkele mossel eet en bovendien coprofaag is, ofwel stront eet. “Kun je de stront van bijvoorbeeld een vos als vegetarisch voedsel bestempelen?”, vraag ik me af.

Maar goed, hij is dus vegetarisch en dat blijkt iedere avond. Als wij rond de schemer voor mijn caravan aan het diner zitten, verschijnt rond dezelfde tijd de beverrat in de wilg aan de oostoever alwaar hij gaat knabbelen aan de jong twijgen. Als was het een satéstokje pakt hij met zijn voorpoten de twijg en haal deze door zijn bek en eet er de blaadjes af. Filmpje >>
Zo gaat hij ongeveer een half uurtje door en dan steekt hij over naar de westzijde waar hij de oever opklimt en gras begint te grazen tot de nacht valt en we hem uit het oog verliezen. Sappige wilgenblaadjes kan ik nog begrijpen, maar waarom hij gras verkiest boven de heerlijk uitziende lissenzaaddozen is mij een raadsel.

Wel zijn we bang dat er water uit het meer zal verdwijnen naar de geul ernaast want de beverrat maakt gangen tot wel zes meter diep. We houden hem in de gaten!

 

Comments

toilethuisje 1

Onze buitentoilet is zacht uitgedrukt niet echt naar wens. Wel rustiek… bij ons eerste bezoek groeit er zelfs een mostapijtje in de pot.

Pierre en Timmerman staan achter mijn plan om het geheel te vervangen en groter te maken. Pierre heeft ook graag een plek voor zijn fietsen in de winter dus ik besluit om een huisje van minstens 1,5 bij 3 te maken. Geld is er niet dus het moet zoveel mogelijk van bestaande materialen gemaakt worden en dan maar voorlopig met dekzeilen de zomer in. Een beetje hout is er nog en daar kan ik net een casco van maken. Deze kan ik dan later met leem vullen en afwerken met kalkstuc.
Het is dan nog april. Ik besluit eerst om een fundering te maken van natuursteen. Deze zijn er in overschot van onze ruïne. Het is de eerste keer dat ik met natuurstenen metsel en ook ongeveer de eerste keer dat ik überhaupt metsel dus dat wordt spannend. Het casco kan daar dan op rusten.

Het is nu twee maanden later en ik ga weer verder… stukje bij beetje. Ondertussen ben ik namelijk nog met tien andere projectjes bezig want ik hou van afwisseling. Eerst maar de vloer opvullen met grove stenen en steeds fijner materiaal, dan kan ik tenminste lekker op een vlakke vloer werken.

De onderkant van het houtskelet betimmer ik eerst met latjes die als geraamte voor de leem fungeren.
Dan kan ik het gaan invullen met leem gemengd met stro. Het is weer een fijn gevoel om te bouwen met leem want het is al weer enkele jaren geleden dat ik iets groots gemaakt heb. Leem halen we uit onze eigen kleine vijverkuil die nu bijna droog staat. Op een zeiltje stamp ik de leem en de stro door elkaar. (Bij het uit elkaar plukken van onze strobaal heb ik opeens een jonge ringslang in mijn jute zak. Heeft de baal als broedhoop gediend?)
Al lemende merk ik weer dat het toch weer een ambitueuzer en bewerkelijker project is dan ik oorspronkelijk van plan was dus zal nog wel maanden bezig want ik ben hier niet altijd en er is nog meer te doen.
Ook maak ik van enigszins rotte eiken balken uit de ruïne robuuste deurposten. Ik zet ze flink in de ‘bruinoleum’, de mileuvriendelijke uit bomen gestoomde variant van carboleum. Dan kunnen ze er wel weer 50 jaar tegen. Ondertussen maak ik nog een extra buitenmuurtje voor wat meer privacy bij de entreé, wat extra kozijnen voor het licht en timmer alvast alle latjes op het houtskelet.

Om de leem vlak te kloppen maak ik nog wel twee stukken gereedschap en noem ze leemkloppers.

Dekzeilen erover. Zo moet het maar weer even voorlopig!

Comments

kromme tenen

Wildplukker krijgt te horen dat een deel van de takkenrillen bij de NoorderParkKamer is gesloopt door een 30-plus-vandaal om er een vuurtje mee te stoken. Bij inspectie blijkt er maar liefst vijftien meter gesloopt te zijn. Indiaan, een reguliere hang-oudere-jongere heeft het gezien en de boosdoener er mee geconfronteerd. Verontschuldigend belooft deze dat hij komt helpen met het repareren. Dat was gisteren.
Op de afgesproken tijd is er geen boosdoener te bekennen en de rest van de middag ook niet. Het zal wel in het totaalpakket horen bij zo’n vandaal… slap hoor!

Klik voor meer

Ik ga dus alleen verder en moet vandaag terugkomen om het af te maken. Deze keer komt Indiaan me helpen want zijn hond heeft ook een stukje gesloopt op een andere plek. Hij gaat het zelf weer invlechten. Oké man!, zoals dat heet.

Klik voor meer

Precies als het werk gedaan is en ik mijn spullen opgeruimd heb, komt boosdoener aanzetten. Hij had wat onverwachte dingen… met uitzendburo’s en werk in de bouw… of zoiets. Hij biedt alsnog al zijn hulp aan als ik nog wat te doen heb. Ik hoef het maar te zeggen!
Ik gun hem maar het voordeel van de twijfel en vraag of hij zich wil opwerpen als hoeder van de takkenrillen zodat niemand anders de boel sloopt. “Ja, man… vanaf nu komt er niemand meer an!”, zegt hij vol overtuiging.
Nou… succes… man!

Zie ook YouTube filmpje >>

Comments

de tuin van Bloem 6: klimrek

Van mijn vakantie in Frankrijk heb ik een heleboel essenstammetjes meegenomen die ik daar gezaagd en geschild heb. Bloem had namelijk bedacht dat achterin de tuin een klimrek toch wel leuker zou zijn dan een derde hut en… de klant is natuurlijk koningin!

Het klimrek is meteen goed te combineren met de rekstok die al gepland was. Ik gebruik essen vanwege haar enorme taaiheid. Het wordt wereldwijd gebruikt voor allerlei sporttoestellen.

Klik voor meer

De verticale constructie had ik al eerder gemaakt van stammen die ik gezaagd heb op Spoorzicht en van de resterende kastanjepalen van de stal.
Het is heel leuk werk want ik heb het nooit eerder gedaan en ik improviseer het toestel al werkende.

Klik voor meer

Ook de kinderen geven aanwijzingen. Ze kunnen niet wachten en klauteren om me heen terwijl ik aan het werk ben. Ze willen ook een touw om aan te hangen. Tsja, dan komt er dus een touw… de klanten zijn prins en prinsessen!

Klik voor meer

Comments (1)

de tuin van Bloem 5: graafkuil voor snuffie

Get the Flash Player to see this player.

Comments

Klimop!

Klik voor meer

Comments

bankje langs de Moiron

Het experimentele bankje langs de Moiron uit 2007 is ingestort en aan vervanging toe.

Klik voor meer

Ik besluit een stevigere versie te maken met duidelijke ruggesteun: twee ingevlochten hazelaarstaken en vier lange steunstaken die gelijk een dakje vormen.

Klik voor meer

Na af en toe wat uurtjes werken en wat hulp van K. is ie net voor mijn vertrek klaar.

Ik hoop dat deze minstens zes jaar meegaat.

Klik voor meer

Filmpje op YouTube >>

Comments

extra plantenbed

Delfina - de moeder van Carloman - vraagt om een extra gevlochten plantenbed bij haar bank. Er zijn nog tenen over van de bank en ze heeft de smaak te pakken. Goed nieuws voor Wildplukker want die heeft er een klusje bij! Het streven is om alles binnen een dag te doen… en dat lukt gelukkig.

Klik voor meer

Comments

de tuin van Bloem 4: de stal

Afgelopen periode gewerkt aan de stal oftewel de fietsenstalling. Als het vlechtwerk klaar is, is er ruimte om de overige tenen op te slaan. Opeens ontstaat er een leuk dak en wanen we ons even op Java.

Klik voor meer

Comments

Bank met kruidenbed, groeitoren en takkenrillen 3

Na de bank is nu de groeitoren aan de beurt. Hierin komen straks allerlei kruip- en klimplanten.

Klik voor meer

Net als bij Bloem vlecht ik hier tussendoor nog een hutje… voor alle kleinkinderen.

Klik voor meer

Aan de achterkant komen twee takkenrilbakken ter ondersteuning van de rugleuning.

Klik voor meer

’s Avonds is alles klaar.

Klik voor meer

Comments

kip-aan-het-spit

Wildplukker is weer even bij Mandarijn neergestreken om wat aan de tuin te werken. Moeder kip en kuikens helpen mee.

Get the Flash Player to see this player.

Comments

De tuin van Bloem 3 - schutting en hutten

De afgelopen weken waren de schutting en de hut aan de beurt. Voor de schutting werden palen gezaagd op Spoorzicht alwaar nodig wat essen gedund moesten worden. Ook Carlomans helpt een middag en we gaan zo’n 80 palen van verschillende maat rijker huiswaarts.

Klik voor meer

Ondertussen maak ik achter het gat in de rieten schutting alvast een eerste hut. Nu zijn de staken nog redelijk vers en lopen ze nog wel uit met wat extra bewatering. De drie kinderen nemen hem al tijdens de aanleg in beslag.

Klik voor meer

Dan kan de schutting snel gemaakt worden. Naast de grote palen worden ook nog wat verse staken bijgestoken. Hopelijk lopen die ook nog uit. Verder wordt er een gleuf opebgelaten die weer groen kan worden. Dit wilde Bloem graag die enigszins bang is dat de wand in de winter wel erg groot en aanwezig zal zijn. Goed idee!

Klik voor meer

Binnen een middag is de schutting af en ik begin de dagen erna met de hut en plantenbakken die er tegenaan komen.

Klik voor meer

Comments

Bank met kruidenbed, groeitoren en takkenrillen 2

In Delft nadert de bank zijn volleinding. Het is een dag met wisselende buien regen en hagel. Bovendien ligt er na enige tijd een enorme plas water voor de bank dus dat maakt het extra vervelend. Het werkt vordert evengoed nog snel maar om half vijf is Wildplukker het zat. `

Toch een lekkere werkdag…

Klik voor meer

Voor de vulling van de bank is gebruik gemaakt van flinke stammetjes uit de Ronde Hoep, overgebleven na twee recente zaagsessies met Wilgenman. Snippers vormen de laatste laag.

Klik voor meer

Comments

De tuin van Bloem 2: het begin

Ook de tuin van Bloem en Carloman wordt nu aangepakt. Het ontwerp was al in januari klaar dus is het fijn om eindelijk aan de slag te gaan.

Als de wilgentenen worden afgeleverd ligt opeens de hele tuin vol. Bloem - die dezelfde dag jarig is - schrikt van de hoeveelheid… de hele tuin is opeens weg.

Klik voor meer

Het eerst pak ik de hoek aan waar de bank komt. Ik zet de staken en ook een aantal dikke stammetjes van bomen die ik met Carlomans zelf in Spoorzicht gezaagd heb. Hier komt namelijk een gat in de schutting waar de kinderen doorheen kunnen, naar een nog te maken hut in het gemeenteplantsoen. De stammen vormen straks een tunnel waarop de barbecue komt.

Klik voor meer

De bank gaat doorlopen in een plantenbak die door de tuin slingert langs de zandbak. In de plantenbakken komen nog een enkele plantentorens waarvan één naast de bank. Na ruim een week wisselend werken is de bank klaar en staat ook de eerste toren.

Klik voor meer

Comments

Bank met kruidenbed, groeitoren en takkenrillen 1

Carlomans en broers hebben hun moeder een vlechtbank geschonken, te maken door Wildplukker. Wildplukker wist nog van niets maar kon er nu niet meer onderuit. Ontwerpen dus maar!

Eerst brengt hij een bezoekje om het een en ander te overleggen: het wordt een bank met kruidenbed, groeitoren en twee takkenrillen aan elkaar gevlochten. Het liefst zou hij de hele tuin metamorfoseren maar dat is voorlopig niet aan de orde.

Klik voor meer

Het ontwerp valt gelukkig goed dus ik kan direct aan de slag… als de vorst voorbij is.

Ondertussen maak ik ook nog maar een kleimodel om het wat inzichtelijker te maken.

Klik voor meer

Afgelopen vrijdag heb ik eindelijk - na nu al een maand wachten - de wilgentenen laten bezorgen voor diverse projecten. Nu moet ik overal tegelijk aan de slag. De tuin van deze bank is in Delft, achter een huis gelegen aan een keurige kade. Vlakbij staat een ongetwijfeld bekende maar voor mij onbekende scheefgezakte kerktoren.

Na het uitzetten en wat voorgraafwerk en sjouwwerk eergisteren, kan ik vandaag echt beginnen. Aan het einde van de dag ben ik een heel eind gevorderd.

Klik voor meer

Comments

Doepark Nooterhof

Een al eerder opgestuurde foto van een vlechtwand van Piet-Hein Spieringhs die moet prijken op de omslag van het komende Vlechtbulletin vond Wildplukker niet voldoen en hij ging liever zelf ter plekke kijken. Wilgenman had Wilplukker al eerder deze week hierover benaderd en vandaag gaan ze naar de desbetreffende lokatie: Doepark Nooterhof in Zwolle.
Er ligt nog wat sneeuw en daartegen komen de wilgenwanden mooi uit:

Klik voor meer

Ook zie ik voor het eerst gevlochten plantenbakken die niet van mezelf zijn. Ze zijn mooi degelijk gemaakt maar het ontwerp is wel erg saai blokkerig. Verder komen we wel diverse leuke vondsten tegen en ziet het er als geheel veelbelovend uit.

Klik voor meer

Daarna bezoeken we het ‘eerste earthship van Nederland’ van ecoarchitect Michael Reynolds midden op het terrein. Hierin is een theehuis gevestigd. Zijn we niet direct onder de indruk van de buitenkant…

Klik voor meer

… binnengekomen worden we bijzonder aangenaam verrast: wat een mooi mozaïekwerk! Dit is van de hand van Ina van de Riet. Overal is er met kunstzinnige visie aandacht besteed aan de decoratie. Leemstuc en mozaïeken vullen elkaar mooi aan:

Klik voor meer

Als we ook nog de toiletten bezoeken zijn we helemaal enthousiast. Hier heeft Ina echt geschilderd met het tegelwerk. Wildplukker is niet snel onder de indruk van de mozaïeken overal om hem heen, meestal zijn ze hem te druk, te bont, te rommelig. Maar hier is duidelijk iemand aan het werk geweest die er gevoel voor heeft. Bravo Ina!

Klik voor meer

Comments

de tuin van Bloem 1

Bloem en Carloman van de NoorderParkKamer hebben mij gevraagd om hun tuin te herinrichten. Ze hebben drie kinderen en bewonen een eensgezinswoning in Amsterdam Noord. De tuin is zoals meestal een lange rechthoek. In dit geval best groot want de tuin is 8m breed en 16m diep. Van wat resten wilgentenen die over waren van de pluktuin bij de NPK heb ik vorig jaar al een zand- en waterbak gevlochten dus die moet in het ontwerp meegenomen worden.

Meer natuur, meer gelaagdheid en veel hutjes en speelplekken is mijn insteek en om een goed beeld te krijgen ga ik schetsen met klei. Hiermee kunnen de opdrachtgevers - incl. de drie kinderen - meteen in 3D zien wat de bedoeling is, i.p.v. het moeten begrijpen van een abstrakte tekening.

Klik voor meer

Uiteindelijk is iedereen akkoord mits de konijnenburcht een wat bescheidener rol krijgt. Ik maak nu een definitief ontwerp…

Klik voor meer

… en wat schetsen. Ik krijg er zin in!

Klik voor meer

En nu maar wachten tot het gaat dooien.

Comments (1)

egel in de pluktuin

Er loopt een egel in de pluktuin!

Klik voor meer

Bij het maken van de takkenrillen is het altijd leuk als verkoopppraatje: “takkenrillen, daar kunnen de egels in overwinteren”. Maar ja, of ze er dan gebruik van gaan maken is altijd afwachten.

Deze egel dook bij ons naderen in ieder geval direct de takkenril in en we vonden hem niet meer terug…

Comments

« Vorige berichten ·