Van mijn vakantie in Frankrijk heb ik een heleboel essenstammetjes meegenomen die ik daar gezaagd en geschild heb. Bloem had namelijk bedacht dat achterin de tuin een klimrek toch wel leuker zou zijn dan een derde hut en… de klant is natuurlijk koningin!

Het klimrek is meteen goed te combineren met de rekstok die al gepland was. Ik gebruik essen vanwege haar enorme taaiheid. Het wordt wereldwijd gebruikt voor allerlei sporttoestellen.

De verticale constructie had ik al eerder gemaakt van stammen die ik gezaagd heb op Spoorzicht en van de resterende kastanjepalen van de stal.
Het is heel leuk werk want ik heb het nooit eerder gedaan en ik improviseer het toestel al werkende.

Ook de kinderen geven aanwijzingen. Ze kunnen niet wachten en klauteren om me heen terwijl ik aan het werk ben. Ze willen ook een touw om aan te hangen. Tsja, dan komt er dus een touw… de klanten zijn prins en prinsessen!

Get the Flash Player to see this player.

Het experimentele bankje langs de Moiron uit 2007 is ingestort en aan vervanging toe.

Ik besluit een stevigere versie te maken met duidelijke ruggesteun: twee ingevlochten hazelaarstaken en vier lange steunstaken die gelijk een dakje vormen.

Na af en toe wat uurtjes werken en wat hulp van K. is ie net voor mijn vertrek klaar.

Ik hoop dat deze minstens zes jaar meegaat.

Filmpje op YouTube >>

Delfina – de moeder van Carloman – vraagt om een extra gevlochten plantenbed bij haar bank. Er zijn nog tenen over van de bank en ze heeft de smaak te pakken. Goed nieuws voor Wildplukker want die heeft er een klusje bij! Het streven is om alles binnen een dag te doen… en dat lukt gelukkig.

Afgelopen periode gewerkt aan de stal oftewel de fietsenstalling. Als het vlechtwerk klaar is, is er ruimte om de overige tenen op te slaan. Opeens ontstaat er een leuk dak en wanen we ons even op Java.

Na de bank is nu de groeitoren aan de beurt. Hierin komen straks allerlei kruip- en klimplanten.

Net als bij Bloem vlecht ik hier tussendoor nog een hutje… voor alle kleinkinderen.

Aan de achterkant komen twee takkenrilbakken ter ondersteuning van de rugleuning.

’s Avonds is alles klaar.

Wildplukker is weer even bij Mandarijn neergestreken om wat aan de tuin te werken. Moeder kip en kuikens helpen mee.

Get the Flash Player to see this player.

De afgelopen weken waren de schutting en de hut aan de beurt. Voor de schutting werden palen gezaagd op Spoorzicht alwaar nodig wat essen gedund moesten worden. Ook Carlomans helpt een middag en we gaan zo’n 80 palen van verschillende maat rijker huiswaarts.

Ondertussen maak ik achter het gat in de rieten schutting alvast een eerste hut. Nu zijn de staken nog redelijk vers en lopen ze nog wel uit met wat extra bewatering. De drie kinderen nemen hem al tijdens de aanleg in beslag.

Dan kan de schutting snel gemaakt worden. Naast de grote palen worden ook nog wat verse staken bijgestoken. Hopelijk lopen die ook nog uit. Verder wordt er een gleuf opebgelaten die weer groen kan worden. Dit wilde Bloem graag die enigszins bang is dat de wand in de winter wel erg groot en aanwezig zal zijn. Goed idee!

Binnen een middag is de schutting af en ik begin de dagen erna met de hut en plantenbakken die er tegenaan komen.

In Delft nadert de bank zijn volleinding. Het is een dag met wisselende buien regen en hagel. Bovendien ligt er na enige tijd een enorme plas water voor de bank dus dat maakt het extra vervelend. Het werkt vordert evengoed nog snel maar om half vijf is Wildplukker het zat. `

Toch een lekkere werkdag…

Voor de vulling van de bank is gebruik gemaakt van flinke stammetjes uit de Ronde Hoep, overgebleven na twee recente zaagsessies met Wilgenman. Snippers vormen de laatste laag.

Ook de tuin van Bloem en Carloman wordt nu aangepakt. Het ontwerp was al in januari klaar dus is het fijn om eindelijk aan de slag te gaan.

Als de wilgentenen worden afgeleverd ligt opeens de hele tuin vol. Bloem – die dezelfde dag jarig is – schrikt van de hoeveelheid… de hele tuin is opeens weg.

Het eerst pak ik de hoek aan waar de bank komt. Ik zet de staken en ook een aantal dikke stammetjes van bomen die ik met Carlomans zelf in Spoorzicht gezaagd heb. Hier komt namelijk een gat in de schutting waar de kinderen doorheen kunnen, naar een nog te maken hut in het gemeenteplantsoen. De stammen vormen straks een tunnel waarop de barbecue komt.

De bank gaat doorlopen in een plantenbak die door de tuin slingert langs de zandbak. In de plantenbakken komen nog een enkele plantentorens waarvan één naast de bank. Na ruim een week wisselend werken is de bank klaar en staat ook de eerste toren.

Carlomans en broers hebben hun moeder een vlechtbank geschonken, te maken door Wildplukker. Wildplukker wist nog van niets maar kon er nu niet meer onderuit. Ontwerpen dus maar!

Eerst brengt hij een bezoekje om het een en ander te overleggen: het wordt een bank met kruidenbed, groeitoren en twee takkenrillen aan elkaar gevlochten. Het liefst zou hij de hele tuin metamorfoseren maar dat is voorlopig niet aan de orde.

Het ontwerp valt gelukkig goed dus ik kan direct aan de slag… als de vorst voorbij is.

Ondertussen maak ik ook nog maar een kleimodel om het wat inzichtelijker te maken.

Afgelopen vrijdag heb ik eindelijk – na nu al een maand wachten – de wilgentenen laten bezorgen voor diverse projecten. Nu moet ik overal tegelijk aan de slag. De tuin van deze bank is in Delft, achter een huis gelegen aan een keurige kade. Vlakbij staat een ongetwijfeld bekende maar voor mij onbekende scheefgezakte kerktoren.

Na het uitzetten en wat voorgraafwerk en sjouwwerk eergisteren, kan ik vandaag echt beginnen. Aan het einde van de dag ben ik een heel eind gevorderd.

Bloem en Carloman van de NoorderParkKamer hebben mij gevraagd om hun tuin te herinrichten. Ze hebben drie kinderen en bewonen een eensgezinswoning in Amsterdam Noord. De tuin is zoals meestal een lange rechthoek. In dit geval best groot want de tuin is 8m breed en 16m diep. Van wat resten wilgentenen die over waren van de pluktuin bij de NPK heb ik vorig jaar al een zand- en waterbak gevlochten dus die moet in het ontwerp meegenomen worden.

Meer natuur, meer gelaagdheid en veel hutjes en speelplekken is mijn insteek en om een goed beeld te krijgen ga ik schetsen met klei. Hiermee kunnen de opdrachtgevers – incl. de drie kinderen – meteen in 3D zien wat de bedoeling is, i.p.v. het moeten begrijpen van een abstrakte tekening.

Uiteindelijk is iedereen akkoord mits de konijnenburcht een wat bescheidener rol krijgt. Ik maak nu een definitief ontwerp…

… en wat schetsen. Ik krijg er zin in!

En nu maar wachten tot het gaat dooien.

Er loopt een egel in de pluktuin!

Bij het maken van de takkenrillen is het altijd leuk als verkoopppraatje: “takkenrillen, daar kunnen de egels in overwinteren”. Maar ja, of ze er dan gebruik van gaan maken is altijd afwachten.

Deze egel dook bij ons naderen in ieder geval direct de takkenril in en we vonden hem niet meer terug…

Er is een werkdag in de tuinkamer (pluktuin en natuurspeeltuin) waar Wildplukker sturing aan geeft. De tuin staat er nog steeds mooi bij met weldadig bloeiende Oostindische kers… tegelijkertijd kondigd de herfst zich duidelijk aan: duizenden paddenstoelen verdringen zich op de houtsnippers