Van mijn vakantie in Frankrijk heb ik een heleboel essenstammetjes meegenomen die ik daar gezaagd en geschild heb. Bloem had namelijk bedacht dat achterin de tuin een klimrek toch wel leuker zou zijn dan een derde hut en… de klant is natuurlijk koningin!

Het klimrek is meteen goed te combineren met de rekstok die al gepland was. Ik gebruik essen vanwege haar enorme taaiheid. Het wordt wereldwijd gebruikt voor allerlei sporttoestellen.

De verticale constructie had ik al eerder gemaakt van stammen die ik gezaagd heb op Spoorzicht en van de resterende kastanjepalen van de stal.
Het is heel leuk werk want ik heb het nooit eerder gedaan en ik improviseer het toestel al werkende.

Ook de kinderen geven aanwijzingen. Ze kunnen niet wachten en klauteren om me heen terwijl ik aan het werk ben. Ze willen ook een touw om aan te hangen. Tsja, dan komt er dus een touw… de klanten zijn prins en prinsessen!

Timmerman is even in de stad en we wandelen wat rond door Amsterdam-Oost.
Onderwijl dromend van ons landgoed vergapen we ons aan de stadse cultuur.
Oost is een graffiti-mekka. Ook CES53 – waar ik al in juni 2007 en in november 2007 aandacht aan besteedde – laat zich weer zien. Hij heeft een heel eigen stijl en beeldentaal. Is het een geheime boodschap? Steeds weer nieuwe onderwerpen zie ik langskomen en ik vraag me af wat de beelden vertellen.

CES53 heb ik enkele jaren geleden verwerkt in een brochure van de Nederlandse Mycologische Vereniging.

Het experimentele bankje langs de Moiron uit 2007 is ingestort en aan vervanging toe.

Ik besluit een stevigere versie te maken met duidelijke ruggesteun: twee ingevlochten hazelaarstaken en vier lange steunstaken die gelijk een dakje vormen.

Na af en toe wat uurtjes werken en wat hulp van K. is ie net voor mijn vertrek klaar.

Ik hoop dat deze minstens zes jaar meegaat.

Filmpje op YouTube >>

Fotografeerde ik in onze moestuin op Texel al eens een Rugstreeppad op onze Rosevaloogst, hier in de supermarkt vond ik deze Rosevalaardappel in de vorm van een Rugstreeppad.

Delfina – de moeder van Carloman – vraagt om een extra gevlochten plantenbed bij haar bank. Er zijn nog tenen over van de bank en ze heeft de smaak te pakken. Goed nieuws voor Wildplukker want die heeft er een klusje bij! Het streven is om alles binnen een dag te doen… en dat lukt gelukkig.

Afgelopen periode gewerkt aan de stal oftewel de fietsenstalling. Als het vlechtwerk klaar is, is er ruimte om de overige tenen op te slaan. Opeens ontstaat er een leuk dak en wanen we ons even op Java.

Na de bank is nu de groeitoren aan de beurt. Hierin komen straks allerlei kruip- en klimplanten.

Net als bij Bloem vlecht ik hier tussendoor nog een hutje… voor alle kleinkinderen.

Aan de achterkant komen twee takkenrilbakken ter ondersteuning van de rugleuning.

’s Avonds is alles klaar.

De afgelopen weken waren de schutting en de hut aan de beurt. Voor de schutting werden palen gezaagd op Spoorzicht alwaar nodig wat essen gedund moesten worden. Ook Carlomans helpt een middag en we gaan zo’n 80 palen van verschillende maat rijker huiswaarts.

Ondertussen maak ik achter het gat in de rieten schutting alvast een eerste hut. Nu zijn de staken nog redelijk vers en lopen ze nog wel uit met wat extra bewatering. De drie kinderen nemen hem al tijdens de aanleg in beslag.

Dan kan de schutting snel gemaakt worden. Naast de grote palen worden ook nog wat verse staken bijgestoken. Hopelijk lopen die ook nog uit. Verder wordt er een gleuf opebgelaten die weer groen kan worden. Dit wilde Bloem graag die enigszins bang is dat de wand in de winter wel erg groot en aanwezig zal zijn. Goed idee!

Binnen een middag is de schutting af en ik begin de dagen erna met de hut en plantenbakken die er tegenaan komen.

In Delft nadert de bank zijn volleinding. Het is een dag met wisselende buien regen en hagel. Bovendien ligt er na enige tijd een enorme plas water voor de bank dus dat maakt het extra vervelend. Het werkt vordert evengoed nog snel maar om half vijf is Wildplukker het zat. `

Toch een lekkere werkdag…

Voor de vulling van de bank is gebruik gemaakt van flinke stammetjes uit de Ronde Hoep, overgebleven na twee recente zaagsessies met Wilgenman. Snippers vormen de laatste laag.

Ook de tuin van Bloem en Carloman wordt nu aangepakt. Het ontwerp was al in januari klaar dus is het fijn om eindelijk aan de slag te gaan.

Als de wilgentenen worden afgeleverd ligt opeens de hele tuin vol. Bloem – die dezelfde dag jarig is – schrikt van de hoeveelheid… de hele tuin is opeens weg.

Het eerst pak ik de hoek aan waar de bank komt. Ik zet de staken en ook een aantal dikke stammetjes van bomen die ik met Carlomans zelf in Spoorzicht gezaagd heb. Hier komt namelijk een gat in de schutting waar de kinderen doorheen kunnen, naar een nog te maken hut in het gemeenteplantsoen. De stammen vormen straks een tunnel waarop de barbecue komt.

De bank gaat doorlopen in een plantenbak die door de tuin slingert langs de zandbak. In de plantenbakken komen nog een enkele plantentorens waarvan één naast de bank. Na ruim een week wisselend werken is de bank klaar en staat ook de eerste toren.

Carlomans en broers hebben hun moeder een vlechtbank geschonken, te maken door Wildplukker. Wildplukker wist nog van niets maar kon er nu niet meer onderuit. Ontwerpen dus maar!

Eerst brengt hij een bezoekje om het een en ander te overleggen: het wordt een bank met kruidenbed, groeitoren en twee takkenrillen aan elkaar gevlochten. Het liefst zou hij de hele tuin metamorfoseren maar dat is voorlopig niet aan de orde.

Het ontwerp valt gelukkig goed dus ik kan direct aan de slag… als de vorst voorbij is.

Ondertussen maak ik ook nog maar een kleimodel om het wat inzichtelijker te maken.

Afgelopen vrijdag heb ik eindelijk – na nu al een maand wachten – de wilgentenen laten bezorgen voor diverse projecten. Nu moet ik overal tegelijk aan de slag. De tuin van deze bank is in Delft, achter een huis gelegen aan een keurige kade. Vlakbij staat een ongetwijfeld bekende maar voor mij onbekende scheefgezakte kerktoren.

Na het uitzetten en wat voorgraafwerk en sjouwwerk eergisteren, kan ik vandaag echt beginnen. Aan het einde van de dag ben ik een heel eind gevorderd.

Een al eerder opgestuurde foto van een vlechtwand van Piet-Hein Spieringhs die moet prijken op de omslag van het komende Vlechtbulletin vond Wildplukker niet voldoen en hij ging liever zelf ter plekke kijken. Wilgenman had Wilplukker al eerder deze week hierover benaderd en vandaag gaan ze naar de desbetreffende lokatie: Doepark Nooterhof in Zwolle.
Er ligt nog wat sneeuw en daartegen komen de wilgenwanden mooi uit:

Ook zie ik voor het eerst gevlochten plantenbakken die niet van mezelf zijn. Ze zijn mooi degelijk gemaakt maar het ontwerp is wel erg saai blokkerig. Verder komen we wel diverse leuke vondsten tegen en ziet het er als geheel veelbelovend uit.

Daarna bezoeken we het ‘eerste earthship van Nederland’ van ecoarchitect Michael Reynolds midden op het terrein. Hierin is een theehuis gevestigd. Zijn we niet direct onder de indruk van de buitenkant…

… binnengekomen worden we bijzonder aangenaam verrast: wat een mooi mozaïekwerk! Dit is van de hand van Ina van de Riet. Overal is er met kunstzinnige visie aandacht besteed aan de decoratie. Leemstuc en mozaïeken vullen elkaar mooi aan:

Als we ook nog de toiletten bezoeken zijn we helemaal enthousiast. Hier heeft Ina echt geschilderd met het tegelwerk. Wildplukker is niet snel onder de indruk van de mozaïeken overal om hem heen, meestal zijn ze hem te druk, te bont, te rommelig. Maar hier is duidelijk iemand aan het werk geweest die er gevoel voor heeft. Bravo Ina!

Na een verse sneeuwbui zijn er weer allerlei nieuwe patronen te ontdekken: de meanderende beek valt opeens meer op, maar ook het patroon van druppels smeltende sneeuw onder de bomen.

Zelf maken kan natuurlijk ook: