`

Archief voor Kunst

The Colour Of Wind 1

Klik voor meer

Comments (2)

ijkeien voor pampus

Bewolkt miezerig weer is het… een goeie dag om foto’s te maken langs de IJsselmeerkust van de Diemer Vijfhoek.
Hier valt altijd wat te beleven door alle verweerde bomen, aangespoelde rotzooi en afgeslepen bakstenen, kiezels en andere aanwaaisels die me hier aantreft… en niet te vergeten natuurlijk ook het onvoorspelbare.

Klik voor meer

Al een week neem ik me voor om er een dag heen te gaan maar wordt door steeds maar uitlopende werkzaamheden thuis bezig gehouden.
Gisteren kon ik eindelijk op stap moer toen was het opeens heel zonnig weer en dat was niet wat ik wil voor deze fotostruintocht. Zacht licht wil ik hebben, liefst een zonnetje die zwaar gefilterd wordt door een egaalgrijze wolkendeken… zoals vandaag voorspeld en uitgekomen is. Dit is het ideale licht voor het fotograferen van alle stilleventjes die voor de willige kijker te zien zijn:

Klik voor meer

Een andere betere reden om het steeds uit te stellen was het waterpeil. Zolang het niet regent zakt het peil in het IJsselmeer steeds verder en komt er steeds meer interessante kuststrook bloot te liggen, Terwijl de waterlijn zich terugtrekt laat ze van alles achter wat ze voorlopig niet wenst mee te nemen. Ik eet mijn camera vol aan al dit IJsselmeersnoep.

Klik voor meer

Ook is het leuk als er nog niet verteerde herfstbladeren liggen. Mijn ideale omstandigheden komen dus niet zo vaak voor: de laatste keer dat ik hier uitgebreid fotografeerde was in 2002.
Ik maakte toen twee fotoseries van dit gebied die ik diverse malen exposeerde en waarvan ik vele exemplaren verkocht heb.
De eerste is IJKEIEN:

Klik voor meer

De tweede VOOR PAMPUS:

Klik voor meer

Comments

kunstzwammen

Klik voor meer

Eén van de dingen waar ik altijd op let is het voorkomen van paddenstoelen in kunst en film. Dat komt niet zo heel vaak voor. Nee… dan bomen en planten… of fruit.. Was ik een jaar geleden al aangenaam getroffen door de vliegenzwam van graffitikunstenaar CES53, deze keer was ik met vrienden weer op kunstbezoek in Zeeland. In het museum net over de grens in België trof ik twee werken van ene C. aan waar wederom een scheutig aantal vliegenzwammen te zien was. Ik kon het niet nalaten ze te fotograferen… wellicht wordt het een nieuwe verzameling!

Comments

reflecties en spiegelingen

Klik voor meer

Vandaag maakte Wildplukker de derde uit een reeks fotosessies voor een bevriende woonarkenbouwer, ditmaal bij drijvend restaurant Fossa in Amsterdam-West. De spiegelingen en reflecties inspireerde mij tot voorbij mijn werkelijke opdracht.

Klik voor meer

Comments

herfst 2008 3

Comments

alien art

Enkele gedrapeerde takken boven mijn nieuwe Franse kast… bij nacht.

Klik voor meer

Comments

Wijngaardslak 7: de film

Bah, weer terug in Nederland! Ik mis de hut en Pierre nu al. Pierre is nu als enige achtergebleven (met rugklachten van het stenen sjouwen… sterkte Pierre!).

De laatste stand van zaken als filmpje: 

Get the Flash Player to see this player.

Comments (1)

klus 2

Als de vaargeul af is ga ik ’s middags mijn eerste project hier herstellen: de houtrilbank.
De bank uit februari 2006 is al eens eerder door vandalen aangetast maar nu is hij op de hoek echt ingezakt, al dan niet met hulp van jongeren uit de buurt die hier geregeld komen vissen.
Feit is echter dat er een zwakte in de constructie zit omdat de rugleuning te veel overhelt naar voren. Met het extra hout dat ik in de zomer toegevoegd heb is het alleen maar erger geworden.
Hij zit ook niet meer lekker - niemand zit er meer op zover ik weet - dus het wordt tijd voor een forse ingreep. Een bank is tenslote om op te zitten:

Klik voor meer

Mijn tijd is beperkt, het moet ’s middags af want morgen (dat is vandaag) vertrek ik. Iedereen is overigens al eerder vertrokken - zelfs landheer Moctezuma is naar Nederland - en Pierre en ik hebben het rijk alleen, dus wordt ik niet afgeleid.

Als een bezetene ga ik takken uit het bos halen om te vlechten en ook zaag ik een achttal stevige rechte hazelaartakken die ik in stukken zaag. Deze dienen als staanders voor de rugleuning en de bank zelf. Met een bijl hak ik er punten aan zodat ik ze met een steen de grond in kan slaan.

Klik voor meer

Ik besluit de rugleuning glooiend over te laten gaan in de zijkant. Dan ben ik ook van de rechte hoek af want dat was een zwak punt in mijn eerste onervaren ontwerp. De zijkant was wat losjes in elkaar gezet maar nu komt er een stevige vlechtbocht omheen.

Klik voor meer

Ik blijk overmoedig te zijn en krijg het werk niet af… de staken zijn op en nieuwe halen kost minstens een uur en het schemert al… missie mislukt.

Vanmorgen was ik zo vroeg wakker dat ik gelijk het bos in ben gegaan om staken te halen in een laatste poging om het werk af te maken. Met een flinke bundel verse staken kom ik bij de bank aan en begin te vlechten maar knak, knak… de staken breken één voor één af. De vorst heeft vannacht flink toegeslagen en de vlechttenen zijn zo stijf en breekbaar als een soepstengel.

Ik hou er mee op en ga een afscheidsfilmpje van de hut maken…

Comments

Wijngaardslak 6: het ecotoilet

Eén van de laatste dingen die ik doe is het maken van het ecotoilet in de buitenplaats. Deze maak ik ook weer van de latjes waar ik al het meubelwerk van gemaakt heb.
De toiletbril was nogal arbeidsintensief vanwege de ronde geornamenteerde rand waar veel schaaf- en schuurwerk aan zat. Het model is een afweging tussen zitcomfort, esthetiek en mikprecisie. Dat laatste vanwege de speciale emmer die er in komt en die uitneembaar moet blijven.
Of het werkt moet nog blijken. The proof of the pudding is in the eating!

Klik voor meer

Het ecotoilet heeft een afvoer voor restvocht middels een buisje dat in de grond verdwijnt. Ik heb hiervoor een geul en een kuil gegraven in de grond die ik vul met grof grind uit de beek zodat er een perfect doorlatende afvoer ondergronds ontstaat. Daar verdwijnt het dan in de bodem en wordt gewoon afgebroken

Klik voor meer

De betimmering zelf was eigenlijk zo klaar:

Get the Flash Player to see this player.

Comments

Wijngaardslak 5: zithoek en deur

In plaats van gisteren al weg te gaan blijf ik nog lekker een week langer. Afgelopen dagen onder andere gewerkt aan de zithoek. Ik heb vensterbankjes gemaakt van dezelfde dunne latjes die ik voor al het meubelwerk en de deur gebruikt heb…

Klik voor meer

…en de tafel in elkaar gezet. Ik heb alles drie keer in de transparante lak gezet waaronder een laag gemengd met witte lak zodat het hout een lichte zweem heeft. Het verweerde hout was wel erg donker en rommelig en met die witte sluier ziet het er wat frisser uit.

Klik voor meer

Ook de zittingen zijn gelakt en de scheuren in de banken zijn weggewerkt zodat ze weer goed liggen. En ik bevestig de tafel aan de steunpilaar.

Klik voor meer

De zithoek is klaar!

Klik voor meer

Ook de deur krijgt een meervoudige laklaag en ik bevestig wat hang en sluitwerk en een greep… en doe ik diverse kleine klusjes zoals een luikje voor het tweede luchtrooster.

Klik voor meer

Ondertussen is Pierre du Moulin bezig met het ophogen van de vloer met grind uit de beek want de vloer moet nog zo’n 7 à 8 cm omhoog. Pierre is inmiddels een vaste kracht geworden die iedere dag een paar uurtjes komt helpen. Bedankt Pierre!

Klik voor meer

Comments (4)

takken, water & lucht 3

Comments

Wijngaardslak 4: dakextensie

Na het nogmaals stutten van de bedpilaar (zie ook 17 juli 2008 >>) is het dak eindelijk stevig genoeg en goed van vorm. Er zat enigszins een deuk in het dak die hiermee ook weg is.

Klik voor meer

Verder is er op één punt in de buitenmuur van de hut een onbeschermde plek waar de regen vrij spel heeft, namelijk de verste hoek, bij de aansluiting met de buitenplaats waar de dakrand nogal abrupt afloopt.
Het toilet lekt ook enigszins en ik wil alle problemen oplossen door het dak aan een kant te verlengen.
Ik wil tegelijkertijd het toilet wat uit het zicht nemen door het dak te laten steunen op een extra vlechtscherm. Dit scherm was wel al eerder gepland als een los element maar wordt nu dus verwerkt met het dak.

Klik voor meer

Ik steek extra staken onder het dakzeil en zaag de verticale staken van het scherm van de buitenplaats af…

Klik voor meer

…daarna maak ik een vlechtwerk dat ik met dekzeil en aarde bedek …

Klik voor meer

… en tenslotte maak ik de vlechtwand af…

Klik voor meer

Comments (2)

Wijngaardslak 3: rechterdeurpost

Na het vullen van de linker deurpost is het nu tijd om de rechter deurpost te maken. Als eerste ga ik een mooie rechte Es in het bos zoeken:

Get the Flash Player to see this player.
Daarna schil ik een stammetje van zo’n 2 meter. De bast laat deze keer niet zo makkelijk los, zoals dat wel het geval was afgelopen voorjaar toen de sapstromen actief waren. Maar schillen met de bijl gaat ook goed…

Klik voor meer

Ik plaats de stam onder de bovenpost en maak ook van binnenuit een verbinding door een stuk muur weg te hakken en een plankje achter het blootgelegde vlechtwerk te spijkeren tot in de stam.

Klik voor meer

Daarna kan ik kruiswerk bevestigen van takken en spijkers, als een soort geraamte waar de leem in kan ‘hangen’

Klik voor meer

Daarna weer vollemen net als de linkerdeurpost eerder deze week…

Comments

Wijngaardslak 2

Na twee dagen paddenstoelentochten met gasten - die overigens weinig bijzonders opleverde - ben ik gisteren begonnen met de vervolgwerkzaamheden aan het huisje.
De leem blijkt aan de buitenzijde toch al ingedroogd te zijn, ondanks de tegenberichten. Aan de binnenzijde is met name de zithoek nog erg nat, maar daar zit dan ook bijna twee kuub steen- en leemmassa in.
Op de vensterbank staan nog enkele inktzwammen.

pas de clique ici

Tijd dus om de kachel te stoken…

Klik voor meer

Een van de eerste dingen die gedaan moet worden is het afmaken en dichten van de deurpost want die heb ik van de zomer op het laatst moeten aanpassen. Hiertoe maak ik eerst een draagconstructie van takken en spijkers zodat de leem beter op z’n plek blijft…

Klik voor meer

en dan kan ik gaan vullen…

Klik voor meer

Ik sta weer als vanouds leem te stampen terwijl Pierre du Moulin de leem wint uit leemput 1. Weldra is het klaar…

Klik voor meer

Ook maak ik alvast een mengsel van zand en leemslib om de scheuren op te vullen…

Klik voor meer

Comments (2)

te Droog Design

Vorige maand viel het me al op bij het hoofdkantoor van Ahold aan de Piet Heinkade: bomen in een winkelwagentje oftewel ‘Moving forest’ van NL Architects. Een project in opdracht van Droog Design.

Het gebrek aan groen in de stedelijke omgeving wordt hier gecompenseerd met een parkje dat zelf ingericht kan worden. De verrijdbare winkelwagentjes waarin bomen staan kunnen naar eigen inzicht gegroepeerd worden. Elke dag een ander bos. Aldus de omschrijving.

Ik sprak een kunststudent aan die als baantje had om hier te babysitten en hij verzekerde me dat ze genoeg water kregen, al hing het blad van de kersen er al slap bij. Toch wel een leuk prikkelend kunstproject, al maakte ik mij zorgen om het welzijn van deze levenswaar.

Klik voor meer

Nu drie weken later staan de bomen er inderdaad enigszins treurig bij. Het is nu echt Droog Design! We zullen het maar op de herfst houden…

Klik voor meer

Comments

Verbeke Foundation

Gisteren en vandaag zijn Heemkind en Wildplukker op bezoek bij de Roosjes in Zeeuws Vlaanderen. Hier worden we altijd heerlijk in de watten gelegd. We luieren wat of maken een wandeling en/of cultureel uitstapje.

Vandaag bezoeken we de Verbeke Foundation, het privé-kunstdomein van ex-transportondernemer Geert Verbeke, zijn vrouw Carla en hun drie dochters. Samen runnen zij eigenhandig een enorm museum-landgoed.

“Het museumdomein meet 12 hectare en omvat bosgebied, een vijver, grote serres waarin bomen en sierplanten worden gekweekt, een evenementenhal, een restaurant en twee omvangrijke expositieruimten van samen zo’n 20.000m²”, aldus de website. Dit alles net over de grens in Kemzeke (Stekene), Belgisch Vlaanderen.

Het is werkelijk een verademing na al die pretentieuze tentoonstellingen die Wildplukker de afgelopen tijd in Amsterdam en elders aanschouwde. Dit is werkelijk Wildplukker-kunst, met veel ruige natuur er omheen en opgezet met hartstocht en enthousiasme zonder de inmenging van kunstbobo’s. Hier hangt niet die sfeer van koele artistieke berekening of lege politieke correctheid die ik in het hoofdstedelijke kunstcircuit zo vaak proef. Dat wil niet zeggen dat er hier maar wat aangerotzooid wordt, zoals het enorme stapelobject van Aeneas Wilder laat zien:

Klik voor meer

en deze paarden van Ronald de Winter:

Klik voor meer

Verder in de hallen erg veel griezelkabinet-kunst met dode dieren en zichtbaar gemaakte vergankelijkheidsprocessen die er op foto nog onsmakelijker uitzien dan in het echt. Ik moet zelfs enige aversie overwinnen als ik onderstaande foto weer zie:

Klik voor meer

Maar allemaal fascinerend. Diverse kunstenaars (artists-in-residence) zijn al ter plekke bezig met de volgende toevoegingen want dit museum is continu aan het veranderen.
Dit museum roep ik nu al uit tot topper van 2008… Verbeke, ik kom terug!

Comments

child relics 4

Comments

child relics 3

Comments

retraitehuisje 19: de laatste lootjes

De tijd is op… ik doe nog wat kleine dingetjes en begin alvast met opruimen. De kruiwagens weer terugbrengen naar de Chateaux… nadat ik eerst nog een paar keer grind uit de beek haal voor het bed. Het bed is nu wel opgevuld.

Klik voor meer

De zithoek ruim ik op en haal nog wat oneffenheden weg.

Klik voor meer

Als bijna laatste klusje maak ik nog een luikje voor het luchtrooster zodat deze afgesloten kan worden. De sluiting bestaat uit twee Y-vormige takjes die ik in de muur prik. Een taps toelopende klimoptak vormt de sluitpin.

Klik voor meer

Dan is dit de hut zoals ie er nu bijstaat! Hij mag nu gaan drogen zodat ik verder kan eind oktober.

Klik voor meer

Comments (2)

retraitehuisje 18: houtopslag

Even ter afwisseling een leuk tussendoor-klusje dat niet echt noodzakelijk is maar wel leuk. Het voegt extra sfeer aan het geheel toe en is dus eigenlijk juist wel heel noodzakelijk… ik heb het over een houtopslag.

Bovendien vormt dit aanbouwsel extra spatbescherming voor de grote achterwand tegen stevige neerslag.

Ik zet eerst de daklijn uit.

Klik voor meer

Daarna enkele staanders in de grond die het dak dragen. Vervolgens vlecht ik het dakje dicht. Het is leuk om weer even wat te vlechten. Dat is al weer lang geleden. Inmiddels zitten de vlechtstaken die ik uit het bos haal vol in blad.

Klik voor meer

Om het afdakje waterdicht te maken gebruik ik een reststrook van het dakzeil. Ik werk het een klein stukje weg in de muur voor een goede aansluiting.
Wel handig dus dat ik er toch al aan begonnen ben aagezien de muur nu nog zacht is. Het zeilstrookje bindt ik met bosrankvast aan het dakje.

Klik voor meer

Daarna dek ik het af met stro en stukken schors zodat het dekzeil volledig is weggewerkt. Als ik alle uitstekende dakstokken afzaag is de klus klaar.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 17: extra pilaren

Klik voor meer

Vanwege het zware gewicht van de aarde op het dak is het dak toch gaan doorzakken, precies op de punten waar ik - vol vertrouwen hebbend in de dakconstructie - twee pilaren heb weggelaten. Ik heb er zelfs drie weggelaten maar die derde vormt geen bezwaar omdat die meer in het ontwerp zat als sierpilaar. Pilaar 2 heb ik wel enigszins naar rechts verplaatst.

Klik voor meer

Ik haal voor de nieuwe pilaren twee mooie essen uit het bos die ik eerst mooi kaal schil. Ik ben steeds meer gaan houden van het mooie blanke essenhout dat bij oudere exemplaren zo mooi rood wordt door oxidatie van zijn eigen sap.

Klik voor meer

Ook de steunen die op de pilaren komen om het draagoppervlak te vergroten - anders prikken ze zo door het dak - maak ik van een gekliefd stuk essenstam. Voor extra houvast guts ik een rond gat van 2,5 cm diep in de bolle kant van het halve stammetje waar straks de pilaar precies in kan vallen zodat deze op zijn plek blijft.

Het stutten kan beginnen. Hiervoor gebruik ik gewoon een standaard krikje. Het geheel is ongelooflijk wiebelig en het is een kunst om dit klusje in mijn eentje te doen. Met gevorkte takken en touw houd ik het geheel wat steviger op zijn plaats. Krikken maar…

Klik voor meer

Na één plek te hebben opgekrikt, plaats ik ernaast nog een stut zodat het dak nóg een stukje extra omhoog gaat.
Nu kan ik de eerste stut vervangen door de pilaar.

Klik voor meer

Het gaat prima en als snel zijn beide pilaren geplaatst.

Klik voor meer

Comments (1)

korfbank in goede staat

Zus en zwager blijven nog langer dan gepland maar ik moet weer gewoon aan het werk. Wel leuk dat ze nu mijn Korfbank en andere projecten eens gezien hebben. De korfbank staat er nog goed bij en is inmiddels ruim een jaar oud. Ik maakte hem in mei vorig jaar.

Klik voor meer

En zo stond de bank erbij toen ik hier was afgelopen kerst. Wel even een ander gezicht.

Klik voor meer

Ik heb de achter- cq buitenkant vorige maand bekleed met klimopstekken in de hoop dat deze aanslaan. Het idee is dat ze op den duur de bank overgroeien en tenslotte het geheel levend bij elkaar houden wanneer de bank zelf begint te vervallen. De stekken heb ik van boomstammen gehaald en ze zijn tot 5 meter lang. Ik kon ze ruim over de korf draperen.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 16: toilet

Ook de toilet moet aangepakt worden en na wat uitpuzzelen weet ik ongeveer hoe het moet gaan worden. Ook hier wil ik voor de zitting de latjes gebruiken. Maar dat is van latere zorg… misschien pas in oktober, ik moet mijn dagen nu gaan plannen want morgen komt mijn zus en zwager op bezoek en heb ik 5 dagen vrij.

Klik voor meer

De toilet zelf bestaat uit een emmer waar of zand of zaagsel in komt - in dat geval komt er een afvoergaatje in de emmer met een slangetje onder de grond die het vocht afvoert - óf er komt een afbreekbare zak in die er in zijn geheel uitgehaald kan worden. De toiletbak vlecht ik als het ware om de emmer heen me deze keer Bosrank als vlechtmateriaal omdat dit lekker soepel is en zich als touw laat vlechten.

Klik voor meer

Comments (1)

retraitehuisje 15: bankjes en deur

Alhoewel ik nog wel min of meer op schema lig wordt het duidelijk dat de leem niet op tijd droog is om het helemaal af te werken, Ik begon afgelopen week daarom alvast maar aan het meubelwerk. De afronding van de muren moet maar wachten tot oktober als ik weer (ruim?) twee weken hier ben. Moctezuma heeft nog een grote voorraad plankjes liggen en ik besluit hier maar alles van te maken zodat er automatisch een eenheid ontstaat.
Ik begin eerst met de zittingen van de banken die ik organisch op maat van de banken maak. De rugleuning had ik eveneens organisch weggewerkt in de buitenmuur.

Klik voor meer

Dat was klaar binnen een dag en ik ben daarna aan de deur begonnen. Ik wil een deur uit twee delen namelijk met zo’n uitklapbaar bovenstuk, gewoon omdat dat zo leuk is. Dan kun je lekker ’s ochtends met je zelf op de kachel gemaakte kop eikeltjeskoffie op de deur leunen en naar buiten kijken.

Met Timmerman eerst het hang en sluitwerk wezen halen. Dat is in Frankrijk lekkerbekken want ze hebben hier een vele malen uitgebreidere sortering dan in Nederland en ook nog voor weinig geld. Iets om aan te denken als je eens in Frankrijk bent!

Het blijkt niet mee te vallen om hier te knutselen want het is donker, er is geen electra en er zijn bijna geen platte vlakken om op te werken.

Klik voor meer

Helaas is de deurpost die toch al wat scheef was verder gaan uithangen. Ik besluit om er nog een extra post naast te zetten… een beetje uit het lood is leuk maar het is nu te gortig. Dat wordt dus weer een flink gat graven en het bos in om een boom om te zagen.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 14: vegetatiedak

Afgelopen week de laatste leemlootjes en vandaag ook het dak voltooid. Vaste gast Drum - met veel spierballen en tatoeages - wilde wel even loos gaan, dus samen hebben we ruim een ton (30 kruiwagens) aarde op het dak gestort. Hiervoor heb ik humusrijke aarde uit een bronbeddng 50m verderop aangeboord.

Om te zorgen dat de aarde er niet vanaf valt heb ik eerst structuur aangebracht met Klimopranken en Bosranken. Eerst echter heb ik eindelijk het dekzijl bijgesneden en vastgebonden aan de dwarstaken van de dakrand.

Klik voor meer

Daarna heb ik ranken klimop en bosrank losjes over het dak gedrapeerd en vervolgens enigszins vervlochten met weer andere ranken. Dit om de aarde een beetje vast te houden.

Klik voor meer

Dit bleek te werken, zeker samen met allerlei plantenwortels die in de aarde zaten en hopelijk zullen uitlopen.
Dus nu maar hopen dat het snel begroeid raakt…

Klik voor meer

Comments (1)

retraitehuisje 13: lemen laatste stadium

Het lemen nadert zijn voleinding. De achterwand nog en dan is het min of meer klaar. Per dag wordt het nu broeieriger en warmer. Het aantal horzels en dazen neemt exponentieel toe en drijven ons soms tot waanzin. Er zitten grote jongens tussen van zo’n twee cm die naar zeggen bij steken plakaten zo groot als discussen achterlaten op je lichaam. Toch maar weer een t-shirtje aan.
Gelukkig heb ik van de week het houtkacheltje neergezet. De dazen blijken niet zo van rook te houden. Ik ook niet maar beduidend meer dan van dazen dus tolereer ik de tranende ogen en het gekuch maar. Na even flink stoken blijven ze even weg. Ook stook ik zo de leem een beetje droog. Soms loop ik ook nog met een steelpannetje smeeulend nat gras om de hut heen om al het gespuis voor een uurtje te verjagen.

Klik voor meer

Timmerman mocht nog enkele dagen meehelpen en met zijn werklust en precisie gaat het binnenwerk snel en strak. De wanden zijn al aardig dicht en andere details zoals luchtroosters worden aangebracht. Het wordt er gezelliger en gezelliger en op een avond gaan we lekker met Pimpernel borrelen in de hut. Kaarsjes verlichten het geheel en we zitten op een bankje van hooibalen. Het kerststalgevoel is weer compleet.

Inmiddels is er ook nog een stagiaire-vrijwiligster gearriveerd die Timmerman direct als hulpje heeft geregeld. Deze komt de volgende dag met Timmeran mee vergezeld van twee honden en twee drukke kinderen met rubberboot. Weg rust, weg waterspreeuwen en ijsvogels en weg uitgevlogen pimpelmezen. Helaas kan ik het niet tolereren op deze stilteplek en moet haar aan strikte banden liggen, of op zijn minst de honden…

Hoewel teleurgesteld in de werklek, ontpopt zich een romance tussen Timmerman en deze Belgische dame-inclusief-kinderen-honden. We hebben vorige week een nieuwe leemput aangeboord die nu door de nieuwe familie aan het eind van iedere dag als modderbad wordt gebruikt. Dollend, spetterend en nog wat leemstampend gaan ze te keer. Ach ja, wat kan Wildplukker hier aan doen… dan maar geen rust.

Klik voor meer

Inmiddels ben ik rustig binnen aan het werk. De zithoek wordt nu opgevuld en de bankjes afgemaakt en ook de bijbehorende raamkozijnen worden bijgewerkt. Alleen hierin al gaat een kuub leem zitten ondanks de gaten die ik onder de zittingen als bergruimte vrjhoud. De geschatte zes kuub is al uitgelopen tot zo’n acht kuub en ik denk er nog zeker twee nodig te hebben.

Klik voor meer

De kozijnen maak ik ook op maat. Timmerman heeft alle ramen af. Eén raam bleek verkeerd van afmeting te zijn. Dit kwam wel goed uit want ik wilde aan de donkere kant nog een extra raampje maken. Nu dan maar een lekker groot raam. Ik zet hem op zijn kant precies op een plek waar ’s middags de zon op valt.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 12: het lemen flink op dreef

De afgelopen week een flinke aanvang gemaakt met het lemen van alle muren. Zowel binnen als buiten zal er ongeveer zo”n 6 kuub leem aangemaakt worden. Dit is het serieuze fyseke werk waar ik wel enigszins tegenop gezien heb.
Gelukkig valt het mee want hoewel het zwaar is, is het erg leuk werk. Gelukkig is Pierre du Moulin uitgegroeid tot de vaste spitkracht en ook Timmerman schiet mij enige dagen te hulp als het van Montezuma mag. Hij is ook nodig voor andere werkzaamheden.

Klik voor meer

Klik voor meer

Het lemen bestaat uit drie stadia: het uitspitten, het mengen met gras en het aanbrengen.
Voor het mengen wordt zo’n anderhalve kruiwagen op een zeiltje gegooid en bestrooid met ruim gras. Dit wordt met de voeten door elkaar gestampt, het zogenaamde ‘cob-dancing’. Af en toe wordt het zeiltje met de leem opgetild en tot een rol getrokken en weer opnieuw gestampt. Na een aantal keren omrollen en stampen is het een homogene massa. Dit werk is nog het zwaarst. Nu is het klaar om aangebracht te worden.

Klik voor meer

Zo is het al dag na dag en het vordert gestaag… Pierre komt iedere dag even een paar uurtjes helpen met spitten en spoedig is de eerste leemput leeggespit. Hij belandt steeds meer tussen de boomwortels en dikke steenlagen.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 11: dakbedekking

Het weer blijft maar vochtig en regenachtig. Binnenkort wil ik echt gaan beginnen met het lemen van de grote bulk dus lijkt het me een goed idee om de dakbedekking eerst aan te brengen, zodat de muren beschut zijn.
Om het dak waterdicht te maken gebruik ik een dekzijl en om dit te beschermen tegen scherpe puntjes van de takken heb ik bedacht dat ik eerst maar een dikke deken van stro op de constructie ga leggen.
Maar eerst alle koppen van de steunpalen verwijderen die nog uitsteken…

Klik voor meer

Het is lastig zagen, hier en daar zijn de koppen wat schuin en steken wat uit. Ik besluit om een rand met leem rondom te leggen… zo zijn de scherpe kanten er af en heb ik bovendien een goed leemaansluiting van de dakrand met de muren binnen en buiten.

Klik voor meer

Daarna het dak op om de strolaag aan te brengen. De strobalen komen van een boer die het geoogst heeft op de omliggende velden.

Klik voor meer

De klus blijkt makkelijk en snel te gaan. Het dekzijl heb ik opgerold tot een groot tapijt en rol ik zo voor me uit. Als het klaar is eind van de middag kom ik opeens in een overdekte ruimte en de ervaring is overweldigend: het lijkt wel of ik de stal van Betlehem binnentreed!

Klik voor meer

Het dekzijl is ruim te groot maar ik laat het maar even zo bij wijze van luifel…

Klik voor meer

Comments (1)

retraitehuisje 10: dakrand

Vandaag en eergisteren de dakrand afgemaakt (woensdag is mijn enige vrije dag hier).

Klik voor meer

Het toiletgedeelte buiten wordt ook overkapt. Dit is nog wel improviseren aangezien ik dit niet van tevoren kon overzien. Bovendien had ik al besloten om een boom met vier takken te laten staan dus daar moet ik omheen vlechten. Al doende lost het zich van zelf op. Aan het einde van de dag is het dak qua vlechtwerk helemaal klaar. Morgen kan ik aan de bedekking beginnen.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 9: dakconstructie

De dakconstructie is het moeilijkste deel aangezien dit echt een dragende constructie moet worden. Er komt eerst een gevlochten takkenconstructie op die ik in gebogen vorm vlecht; ik laat stevige staken in boogvorm de hele breedte overspannen zodat er een soort geraamte ontstaat…

Klik voor meer

Als het geraamte vastzit vlecht ik zoveel mogelijk dwarsstaken overal doorheen zodat het dak een soort omgekeerde mand vormt. De takken geven elkaar verband en een boomstam vormt de centrale draagkolom.
Deze stam heb ik met Timmerman 4 kilometer stroomopwaarts langs de beek gevonden, omgezaagd en samen hier naartoe gesleept in mijn (kleine) auto. Het is een stervende stam vol met kankerknollen en enkele zwammen maar nog wel stevig.

Klik voor meer

Al snel blijkt de constructie behoorlijk stevig te worden en kan ik er zelfs op staan. De grote centrale staken laat ik oversteken buiten de hut zodat deze later een overstekende dakrand vormen die de regen zo veel mogelijk van de muren weghoudt.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 8: leemproef

De afgelopen periode alvast op zoek geweest naar goede leem.
Dat blijkt niet mee te vallen: overal is er leem te vinden maar allemaal verrijkt door een dikke humuslaag en vol met stenen. Dan maar de diepte in… Daar houdt de humus op en wordt de klei mooi okerkleurig.
Inmiddels is goede vriend Pierre du Moulin aangekomen. Om zijn gepensioneerde lijf in vorm te houden wil hij Wildplukker wel bijstaan in het graafwerk. Vlakbij de hut is een bron die inmiddels droogstaat maar waaromheen goede klei in de grond zit. Dit wordt het startpunt voor de minstens zes kuub leem die nodig is. De kuil wordt een nieuwe paddenpoel dus de vorm wordt uitgezet. Enkele leemrolletjes waren al eerder aangebracht op een boom en uitgetest op weerbestendigheid. Dat zit wel goed.

Klik voor meer

Zijne Mischna, een inmiddels bevriende gast, wil graag de eerste testleemlaag helpen aanbrengen. Eerst de leem samen met gras door elkaar stampen daarna aanbrengen. Al spoedig wordt het een stevig smeer-, kneed- en zelfs smijtwerk. Zijn vriendin maakte een filmpje en zette het op YouTube:
Working with cob at Lothlorien >>

Klik voor meer

Wow, dit is echt een werkje dat ik iedereen kan aanraden! Het is smerig en lekker tegelijk. De sensatie van de leem in de handen is heerlijk. Voor mj wel een bekend gevoel want ik heb jaren aan keramiek gedaan. Op deze schaal werken met klei is toch wel wat anders!
Na een uurtje zit er al een flinke laag op.

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 7: diversen

Afgelopen week aan verschillende dingen tegelijk gewerkt. Ik ben met de hut nu bijna op de maximale hoogte. Tijd dus om te bepalen hoe hoog de deurpost wordt want daarboven moet ik doorvlechten en wordt de hut eindelijk een gesloten ring.
Voor de bovenpost heb ik een flinke es omgezaagd omdat een stuk haagbeuk verpest was door een kliefpoging… ingewikkeld verhaal… De doorsnee van de es is 15 cm. Helaas was de lengte van de boom wel zo’n 15 meter terwijl de deurpost maar 80cm breed wordt! Nou ja, ik maak wel iets leuks van de rest van de boom.

Klik voor meer

In het buitengedeelte heb ik een horizontale strook opengelaten dat kan dienen als wildkijkgleuf. Dat was makkelijk… gewoon niet vlechten en een stuk overslaan.

Klik voor meer

Ook werd het tijd om het koepeltje boven de buitenplaats te maken. Wilde ik eerst een puntig koepeltje, nu heb ik toch maar gekozen voor een bolronde vorm omdat dit mooier is bij het eveneens bolronde dak straks.

Klik voor meer

De oorspronkelijke staanders bleken na ombuigen toch te star en het hele scherm werd vervormd. Dus heb ik toch maar alle staanders afgezaagd om er nieuwe dunnere in te steken. Er was geen weg meer terug.

Klik voor meer

Aldus het nieuwe koepeltje…

Klik voor meer

… en aldus de stand van zaken…

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 6: de vuurplaats

Recht voor de ronde bank op de buitenplaats is een vuurplek gepland. Omdat altijd het gevaar dreigt dat het vlechtwerk in de fik gaat heb ik besloten om het vuur te beperken in een vuurvaste ring van leem en zand. Ik had al een kring van stenen gelegd maar dat is toch nog te vrijblijvend.

Klik voor meer

Aangezien ik ook nog gevraagd ben om in de toekomst een pizzaoven te maken voor buiten leek het me een goed idee om te experimenteren met leemoventechnieken. Ik heb erover gelezen in ‘The Hand-Sculpted House: A Practical and Philosophical Guide to Building a Cob Cottage’, een boek geschreven door de Amerikanen Ianto Evans, Michael G. Smith en Linda Smiley.
Helaas is het recept in het boek nogal vaag: Ianto Evans heeft ook nog een speciaal ovenboek geschreven waar hij steeds naar verwijst. Nou, ik heb geen zin om die ook al weer meteen te kopen, dus ga ik het maar gewoon proberen.

Klik voor meer

Het recept zegt 15% klei en 85% zand. Het zand voorkomt dat het gaat scheuren en de klei plakt eigenlijk alleen het zand bij elkaar.
Ik heb geen pure klei maar leem, gewonnen uit een afgekalfde heuvelwand. Hierin zitten ook veel leemzanddeeltjes en grotere steentjes. Ik moet daarom meer leem door het zand mengen anders wil het niet plakken. Het zand is erg grof en dat draagt ook niet erg bij aan de smeuïgheid.
Uiteindelijk is het ongeveer 50%-50% geworden voordat ik er een matig stevige bal van kan kneden. De ballen leg ik in een cirkel om de ring uit te zetten en bouw dit vervolgens uit tot een band ter hoogte van 20cm.
Bij wijze van luchtgat leg ik als mal tijdelijk een gekliefde balk neer die ik later kan weghalen.

Klik voor meer

Nu maar drogen, stoken en hopen dat het houdt.

Comments (6)

retraitehuisje 5: de buitenplaats

Inmiddels heb ik zo’n 1600 staken verwerkt. De afgelopen week vooral bezig geweest met de buitenplaats.

Eén van de eerste aanpassingen aan het ontwerp is het toevoegen van een achterdoorgang. Het bleek toch een gedoe om steeds om de hut heen te wandelen als je iets aan de achterkant te doen hebt. Voor toekomstige bewoners ook lijkt me…

Klik voor meer

Als de buitenwand ongeveer 120cm hoog is wordt het tijd om de zitbank te maken: de staken van de rugleuning moeten immers door de buitenwand heen steken. Hiermee hebben ze wederzijds verband en wordt de totale constructie steviger.

Klik voor meer

De zitting is gewoon een laag wandje waardoor een bak onstaat die later gevuld kan worden. Ik experimenteer wat met een alternatieve zitting van gekliefde stammetjes.

Klik voor meer

Ook geef ik met stenen alvast de vuurplaats aan om te kijken wat een goede plek is ten opzichte van de bank…

Klik voor meer

Comments

takken, water & lucht 2

Comments

boomkruizen 1

Al meerdere malen vallen mij op begraaflaatsen in Frankrijk de stenen kruizen op die gevormd zijn als boomstammetjes inclusief afgehakte takken, klimopbladeren en -bessen. Het waarom is mijn (nog) niet bekend… Ik ben nog op zoek naar een stenen wijngaardslak.

Klik voor meer

Comments

Mosbollen

Klik voor meer

Comments

retraitehuisje 4: zithoek en plateau

Klik voor meer

Tot en met vandaag heb ik totaal zo’n 600 vlechtstaken verwerkt. Gisteren bezig geweest met het uitzetten van de zithoek en het egaliseren van de vloer in de hut zelf. De achterkant van het huisje staat aan de kant van een helling van een heuvel en het verloop was van achter naar voren bij de zithoek maar liefst 35 cm.

Klik voor meer

Ik heb dit al enigszins ingecalculeerd, achterin heb ik een plateau gepland waar het bed op kan liggen.

Klik voor meer

Omdat ik de rugleuningen van de zithoek in de buitenmuur wil vastvlechten heb ik daar ook alvast een begin mee gemaakt…

Wordt vervolgd…

Comments

het stuwmeer

Klik voor meer

Dagelijks passeer ik het stuwmeer zo’n vier maal onderweg naar mijn hut. Op de heenweg meestal langs de zuidzijde, terug langs de noordkant.

Klik voor meer

Meestal is het windstil en het weer, de waterstand, de hoeveelheid vocht in de lucht, de hoogte van de waterstand en nog duizenden andere kleine dingen veranderen het aanzien voortdurend. De lichtval lijkt nooit hetzelfde. Opeens vallen bepaalde takken op, die op weer andere momenten niets bijzonders lijken…

Klik voor meer

Comments

gekliefde loopbrug

Klik voor meer

Om de hut toegankelijk te maken voor toekomstige retraitegangers (en ook voor mezelf zodat ik niet iedere keer hoef te springen) besloot ik een loopbruggetje te maken over een dwarsbeekje. Ik kwam er achter dat mooie rechte stukken boom zich goed laten klieven. De twee halve stammetjes vormen prima plankjes…

Comments

« Vorige berichten · Volgende berichten »