`

Archief voor July, 2006

spooknacht

KLIK VOOR MEER

Comments

allerlei gespuis

Landkaartje, distelvlinders, boktorren en meer in en om de tuin …

KLIK VOOR MEER

Comments (1)

meeuwenleed

Op de terugweg van het stille strandje kwamen we op het pad een versufte stilliggende jonge meeuw tegen. Waarschijnlijk was zij verzwakt door onervarenheid of een kwaaltje. Ze bleek inderdaad een ontstoken middenvoetsbeentje te hebben. Misschien heeft dat haar verzwakt of kon ze daardoor niet meer goed concurreren met andere meeuwen… ?

20060729meeuw1.jpg

Drinken wilde het niet en eten hadden we niet. We besloten haar naar Ecomare te brengen, misschien zou zij daar kunnen opknappen.

We waren nog geen kilometer onderweg of ze stierf al in de armen van Mandarijn. Onverwachts, want ze leek toch even redelijk levendig…
We hebben haar maar naar een mooi plekje bij de Moksloot gebracht en haar neergelegd tussen de heide en de duinroosjes.
Uit piëteit kon ik daarvan geen foto maken voor deze weblog.

Comments (2)

ongewenste kalebassen

Opeens komen er vele tientallen flessekalebassen aan de pompoenplanten die ik gezaaid had als Groene hokkaido. De zaadjes had ik van een kennis gekregen dus ergens is er iets mis gegaan.
Vorig jaar hadden we ze ook staan - bewust - maar omdat ze niet zo lekker smaakten en snel rotten, wilden we ze dit jaar niet meer. Maar ja, nu hebben we er opeens heel veel. Wel zien ze er jong als eetbare courgette’s uit dus moeten we ze toch nog maar eens proberen. Misschien dat ze jong beter smaken.
Alle pompoenen groeien nu als kool, uitlopers kruipen zo’n 40 cm verder per dag! De spaghettipompoenen zijn al zo groot als rugbyballen terwijl er drie weken geleden nog niet eens een bloeide.

Fleskalebassen met bloem, lekker of niet?

KLIK VOOR MEER

Groene hokkaido, de zoetste en meest smaakvolle van allemaal.

Groene hokkaido

Comments (2)

Jan, Ali en het hele kippenhok

KLIK VOOR MEER

Sinds er weer door ons buiten gegeten wordt, krijgen we iedere ochtend, middag en avond bezoek van Jan, de haan van de buren. Zijn vaste gade - Ali, het meest dominante hennetje, zwart-wit gespikkeld - is al tijden afwezig in verband met de kinderen, dus laat Jan zich vergezellen door twee zwarte hennetjes. Jan neemt het voedsel aan uit mijn hand - Mandarijn durft nog niet - en legt het op de grond, alwaar hen nr.1, laten we haar Ayaan noemen, alles opeet. Hen nr.2, laten we haar Hirsi noemen, is de schuwste van het stel. Ze grijpt altijd mis en laat zich alles uit de bek eten door Ayaan. Ayaan is door de afwezigheid van Ali tot de hoogste rang van de pikorde gestegen zo lijkt het, want met Ali erbij was ze niet zo brutaal.
Jan zelf eet nooit wat, hij serveert alleen maar. Toch zien ze er allemaal even gezond uit dus het zal wel loslopen. Deze nieuwe voedselbron maakt ze steeds avontuurlijker. Als we thuiskomen en de keukendeur staat nog open, treffen we ze tegenwoordig wel eens in de bijkeuken aan alwaar ze scharrelen in de kattenvoerbakjes. Dit heeft echter nog niet tot confrontaties met de poezen geleid… maar wat niet is kan nog komen!?

Meisje de poes heeft door deze bezoekjes wel een meer dan normale belangstelling ontwikkeld voor de kippen en probeert Jan steeds dichter te benaderen. Ze kwam zelfs tot aan het punt dat ze aan Jan wilde snuffelen. Dit werd Jan teveel en hij gaf Meisje een pik op haar neus.

Comments

gewone heerlijke dag

Meisje, één van de twee poezen van Mandarijntje heeft twee nieuwe plekjes om te liggen gevonden: de bloempot en het tuinmandje.

KLIK VOOR MEER

Vandaag een gewone en heerlijke dag. Flink in de tuin gewerkt, naar het stille strandje geweest en thuisgekomen weer heerlijk gekookt. Deze keer is Wildplukker weer eens gaan koken voor Mandarijntje: courgette. Courgette, alweer? Ja, maar deze keer jonge exemplaren met de bloem er nog aan. In de grillpan aan de linkerkant met wat olijfolie en knoflookjes, terwijl aan de rechterkant een hele grote entrecôte ligt, voor ons samen, met wat sjalotjes. Verder verse tuinbonen uit onze tuin met bonenkruid en wat blauwe bessen die ik op het allerlaatst even tien tellen in de nog hete grillpan heb gedaan, met een scheutje water om het wat te blussen. O ja, en nog wat turkse pepertjes uit het zuur, altijd lekker…

eten

Daarna waren we allebei toe aan een goede massage en we zijn deze keer vroeg naar binnen gegaan. 

Comments (2)

landbouwdag Texel

KLIK VOOR MEER

Vandaag zijn Wildplukker en Mandarijn naar de landbouwdag Texel geweest. Een dag die het Texelse plattelandleven in al zijn aspecten moet vieren. We vonden het eigenlijk stomvervelend en saai. Vietnamese loempia’s, patat en de eeuwige broodjes haring zorgden voor de culinaire hoogstandjes, en verder kramen met T-shirtjes en andere prullaria, een draaimolen, zielige cavia’s in te kleine hokjes, idem dito kippen en eenden, een kermis-lootjes-trek-tent, etc etc. We wisten eigenlijk totaal niet meer waar het deze dag nou eigenlijk om te doen is.
Toch leken andere mensen zich wel te vermaken en de paardenattracties wekten toch nog wel Wildplukkers’ aandacht, vooral het paardenvoetbal waarbij kinderen op flinke paarden een soort skippybal over het veld proberen te duwen. Verder was er een wedstrijd waarbij rijtuig en paard zo mooi mogelijk moeten draven, niet helemaal te volgen maar visueel wel met een leuk swiebertjegehalte.

KLIK VOOR MEER

In de namiddag zijn we lekker gaan wandelen naar een rustig strandje. Op het zandpad deze mooie zandloopkever.

KLIK VOOR MEER

Comments

bloemen in de avond

Vandaag heeft Mandarijn courgettebloemen van de akker geplukt in de hoop ze voor de deur te verkopen. Helaas werden ze niet verkocht dus moesten we er maar een andere bestemming voor vinden…

KLIK VOOR MEER

Na het lekker maaltje courgettebloemen - gefrituurd in een bierbeslagje - zijn we gaan wandelen op het Hoge Achterom, een dijkje achter het huis van Mandarijn. Daar konden we genieten van de prachtig bloeiende teunisbloemen die pas ’s avonds hun bloemen openen. Hun zacht citroenen tint lijkt te stralen tegen de donker wordende achtergrond.
Het verbaasde ons dat de schapen nog steeds ongeschoren waren. We hadden met ze te doen. De hele dag liggen ze in de schaduw van de tuunwalletjes te rusten, maar nu zijn ze druk aan het grazen.

KLIK VOOR MEER

Comments

hangmat en zomerbessentaart

KLIK VOOR MEER 

Vandaag in de tuin de bonen opgebonden op stokken want die waren een beetje wild om zich heen aan het woekeren. Verder was het toch weer te heet om wat te doen. Ik ben de zielige pompoenen maar water gaan geven en gaan fotograferen.
Dit mooie blauwtje geniet van de lavendel:

KLIK VOOR MEER

Thuisgekomen was Mandarijnt druk bezig met de beloofde zomerbessentaart met het fruit uit de zelfpluktuin.

KLIK VOOR MEER

’s Avonds ben ik nog even naar de tuin gegaan om wat kruiden te plukken en wat onkruid te wieden.

KLIK VOOR MEER

Comments (3)

de tamme plukkers

Vandaag zijn Mandarijn en ik naar de Zelfpluktuin (zie ook filmpje) geweest vlakbij Oudeschild. Hier kun je als in een levende supermarkt je eigen fruit bij elkaar plukken (en bloemen). We plukten van alles wat, want morgen gaat Mandarijn een zomerbessentaart maken!

KLIK VOOR MEER

Na een lange middag winkelen op zoek naar van alles en nog wat zijn we vroeg neergestreken op ons achterplaatsje waar Mandarijn weer eens lekker voor ons ging koken: gevulde eigen courgette (type One Ball).

KLIK VOOR MEER

Comments

vaste tuin

KLIK VOOR MEER

Naast het akkertje hebben we ook nog een vaste moestuin. Beiden bevinden zich op het moestuinencomplex van Den Hoorn. Mandarijntje heeft zelf geen tuin aan huis en dus hebben we de vaste tuin als een lekkere zittuin ingericht met bloemen, kruiden, fruitbomen en wat groenten. Net als de akker is het 200 m2 groot. We hadden beiden weinig tot geen ervaring met tuinieren dus het is experimenteren geblazen.
Is Wildplukker voortvarend bezig geweest met de aanleg, het onderhoud schiet er erg bij in. De tuin is dan ook volledig overwoekerd. De komende vakantie gaat hij weer een poging wagen om het op orde te krijgen … al is het er evengoed wel erg mooi.

Comments (2)

oogsten

KLIK VOOR MEER

Vandaag is mijn eerste echte dag op Texel dus gaan we snel naar de akker om te kijken hoe alles er bij staat. Mandarijntje heeft al vier dagen geen courgettes geoogst en voorspelt veel doorgeschoten exemplaren. Tot mijn verbazing is de hele akker dichtgegroeid en beginnen de pompoenen al over te steken naar de buren. De courgettes verdringen elkaar om de stam, de planten schreeuwen om adem dus is het oogsten geblazen…

KLIK VOOR MEER

Comments (2)

meeuwen 2

KLIK VOOR MEER

Mandarijn heeft vakantie en Wildplukker heeft ook maar tien dagen vrijgenomen om op Texel te verblijven. De komende dagen zal Wildplukker zich storten op het echte buitenleven dat in Amsterdam - op enkele refugia na - toch ver te zoeken is.

Op de boot begint de vakantie direkt. Het loslaten van het vaste land is een instant psychisch keerpunt. De rit naar Den Helder over de altijd drukke snelwegen, het wachten bij de oerlelijke afmeerhaven en het inrijden in het stinkende laadruim wordt direkt gevolgd door een totale buitenervaring: op het dek staan en turen naar de einder terwijl alle bewegingen, geuren en beelden om je heen door de ritmes van de natuur worden voortgebracht. Met het loslaten van de kade wordt alle stress en drukte losgelaten. De geest laat los en vliegt vrij over het water in een flits naar de overkant: Wildplukker is eigenlijk geestelijk al op Texel aangekomen.

Daar kunnen de meeuwen om hem heen nog een puntje aan zuigen, gevangen als ze zijn in het schemergebied van de oversteek: zij vertrekken nooit en komen nooit aan. Ze doen hun dagelijks repeterende voedsel-biets-act op het ritme van de boot: een doelloos bestaan door voedseldrift gedreven. Gelukkig heeft Wildplukker de veerman betaald en mag wel oversteken…

Onderweg betrekt het weer heel snel. Nog geen uur later barst het onweer los en begint het te regenen. Mandarijn nodigt Wildplukker uit voor een pannenkoekje bij Klif 23. Mandarijn kiest voor een pannenkoek met Texelse schapenkaas waarop zij een gemengde salade uitstrooit en het geheel vervolgens oprolt tot een soort mexicaanse wrap. Wildplukker kiest voor de Pannenkoek Pizza, een soort hybride italiaans-hollandse maaltijd op deeg, inclusief doperwten en spinazie en een laag kaas. Ook lekker.

’s Avonds wacht hem eindelijk het stuk kruisbessentaart bij de thee. Heerlijk en zuur, dus wel wat slagrom erop! Hhmmm.

Comments (1)

puf puf

KLIK VOOR MEER 

Vandaag alleen maar gezweten en gezweten. Vanochtend heb ik kisten champagneflessen, weckpotten, jampotten en likeurflessen ingeladen bij Van Gelder, en ook nog even wat taartvormen gehaald bij Duikelman. Vanmiddag een bijeenkomst van arkenbouwers op IJburg bijgewoond: eerst in een zweterig bezoekerscentrum naar een duffe powerpointpresentatie gekeken - wel nuttig overigens - en daarna gewandeld langs de zinderende hoofdweg naar een locatie midden op de zandvlakte. Dat was de limit … snel weg wezen!
Op een veldje op de terugweg trof ik nog wilde rucola aan. Ik nam een flinke pluk en liet het mij smaken: bijzonder notig van geur en heel peperig van smaak!

KLIK VOOR MEER 

Maar gelukkig - bij thuiskomst in verse droge kleren gestoken - kon ik vanavond uitwaaien bij mijn zuster op haar dakterras aan de Zaan. In de schaduw kijkend naar wat er voorbijvaart…

KLIK VOOR MEER 

Comments (1)

meer over wantsen

Het is nu de tijd om wantsen te zien. Ze voelen zich thuis in deze overdadige hitte en op veel kruiden langs de weg kun je ze zien als je goed kijkt.

KLIK VOOR MEER

Wantsen worden vaak voor kevers aangezien maar zijn het niet: in het insectensysteem hebben ze een eigen ‘orde’. Veel mensen vinden ze eng maar ze zijn eigenlijk heel onschuldig. Wantsen zijn uitgerust met een zuigende mond waarmee ze plantensappen e.d. zuigen.

Toch zijn ze binnen deze orde niet allemaal onschuldig. Sommigen vergrijpen zich aan het bloed van een gastheer of wanneer het een kleiner slachtoffertje betreft zuigen ze deze helemaal leeg. Het betreft hier dan roofwantsen. Een bekende was vroeger de bedwants - “don’t let the bedbugs bite you!” - die ’s nacht uit de strooien matrassen kropen om zich aan het bloed van de mens te vergrijpen.

Wantsen zijn dus een soort minivampiertjes: gevaarlijk maar o zo aantrekkelijk…

KLIK VOOR MEER

KLIK VOOR MEER

Comments (2)

bessen en wantsen

KLIK VOOR MEER

De bessentaart van Mandarijntje deden me opeens denken aan de Bessenwants. Deze wants heeft een beetje de kleur van rode kruisbessen. Ik kan me zo voorstellen dat deze wants zich ook graag aan deze overheerlijk uitziende taart zou willen vergrijpen.

KLIK VOOR MEER

Comments (2)

kruisbessentaart

Van onze correspondent van Texel:

Hhhhmmm denkt Wildplukker

Speciaal voor Wildplukker heb ik mij gewaagd aan een taart met kruisbessen.
Bij afwezigheid van Wildplukker ben ik deze keer zelf gaan plukken. De bessen moesten er af voordat de vogels ze zouden ontdekken, maar wat is dat een rotwerk, al die stekels!
Wel was ik verheugd en verbaasd hoeveel bessen ik teslotte van twee kleine rotstruikjes kon halen… veel dus. En wat doe je met al die bessen? Jam maken…  ja… maar dat is geen optie want daar heb ik de juiste spullen nog niet voor. Een taart bakken dus.
Ik hoop dat hij nog smaakt als Wildplukker langskomt.
 
Van de eiwitten die ik over had (er gingen alleen maar eidooiers in het taartmengsel) heb ik een meringuegebak gemaakt voor een toetje, een schuimbak die je later kan vullen met slagroom en zomers fruit.
In mijn kookboek lees ik dat dit dessert genoemd is naar de Russische ballerina Anna Pavlova ter gelegenheid van haar bezoek aan Nieuw-Zeeland.
Nou, ik ben er ook gek op!
 
Mandarijn.

Comments (2)

Wildplukkerpaté vervolg

KLIK VOOR MEER

Hij is gelukt! Ik heb net de paté aangesneden. Het was beter om nog iets langer te wachten maar ik kon me niet beheersen. Ik heb hem gelijk geprobeerd op een plak geroosterde pain boucheron, heerlijk!

Comments (1)

Wildplukkerrecepten (2)

Wildplukkerpaté
Grove paté, genoeg om cakevorm van 35 cm te vullen.

Basis:
500 gram kippenlever
500 gram doorregen speklappen
500 gram runderlappen
50 cl melk

1 eetlepel zout
1 theelepel zwarte grof gehakte peper
3 flinke geperste tenen knoflook
2 eetlepels provencaalse kruiden
2 eetlepels gesneden munt
2 eetlepels gesneden peterselie

4 stevige pruimen
5 groene pepertjes uit het zuur (toko, Ceren)
citroenschilrasp van 1 citroen

1 ei
2 eetlepels honing
1 eetlepel room
2 eetlepels vlierbessenwijn of rode wijn
1 eetlepel brandy

2 ons ontbijtspek
7 à 8 laurierbladen

Bereidingswijze
De kippenlevertjes pureren, in een grote kom doen en er de 50cl melk doorroeren. Even laten staan. De speklappen eveneens pureren of door de gehaktmolen halen, het rundvlees - in mijn geval Schotse Hooglander van Texel - in kleine stukjes snijden (ongeveer 1/2 cm). Doe dit samen met het zout, de kruiden en de knoflook in de grote kom met lever.

Hak de pruimen fijn en snij de groene pepertjes in dunne ringetjes en voeg die samen met de citroenrasp eveneens toe.
Het ei in een schaaltje opkloppen en daarna samen met de honing, room, vlierbessen- of rode wijn en de brandy nog even goed doorkloppen. Voeg dit aan de kom met overige ingrediënten toe en meng alles tot een homogene massa.
Zet dit een uurtje of zes in de koelkast zodat de verschillende smaken enigszins kunnen intrekken, en de massa ook wat steviger wordt.

Verwarm de oven voor op 175 graden. Beleg ondertussen de vorm met het ontbijtspek - eerst de wand, dan de bodem - zodanig dat de wand en bodem bedekt zijn en de plakjes enigszins over de rand heen hangen: deze kunnen dan later over de massa gedrapeerd kunnen worden.
Vul de vorm nu voorzichtig met de massa en strijk het glad. Leg nu de laurierbladeren bovenop en vouw de overhangende spek er over heen. Klaar om te bakken!
Dek de patémassa af met een laag aluminiumfolie en prik hier gaatjes in voor de ontluchting. Zet de vorm in een grote ovenschaal of braadslee met een flinke laag heet water - zodat de paté min of meer Au bain Marie gebraden wordt - en plaats dit in de oven.
Laat het 90 minuten braden. Haal dan de folie eraf en laat nog 10 minuten nabraden zodat hij mooi bruin wordt.

Nu laten afkoelen en er een plankje of andere cakevorm met een gewicht op plaatsen. Het gewicht zorgt ervoor dat de paté stevig wordt. Giet eventueel overtollig braadvocht eruit, maar niet alles! Dit vocht vormt een heerlijk fond, dus niet weggooien maar bijvoorbeeld als bouillon voor een soepje gebruiken.
Na afkoelen de vorm inclusief gewichten in de koelkast plaatsen. Na liefst 24 uur laten staan is het klaar om te serveren.

Comments

Wildplukkerpaté

KLIK VOOR MEER

Vandaag heb ik me gestort op het maken van mijn eerste paté. Hij staat nu met gewichten erop af te koelen zodat hij indikt en stevig wordt. Daarna in de koelkast en dan moet ik nog tot morgen wachten voordat ik hem kan proeven!

Alhoewel ik dus geen expert ben in paté’s hier toch maar alvast het recept. Ik heb mij laten inspireren door de paté zoals ik hem uit de Thièrache en de Ardennen in Noord-Frankrijk ken. Een soort Ardennerpaté dus.

Comments

zeewiersalade

KLIK VOOR MEER 

Voor wie met dit weer regelmatig aan de kust vertoeft, of het op Texel is of in Bretagne, overal is er wel zeewier te vinden. Je moet dan wel zoeken op wat rotsachtige plaatsen, dijken en dergelijke, waar de wieren zich aan kunnen verankeren. Bijna alle wieren zijn eetbaar en zeer gezond. Ze bevatten ongeveer alle mineralen die de mens nodig heeft en ook nog vaak in de juiste verhoudingen. Dit komt denkelijk omdat wij ook ooit uit de oersoep van de zee zijn ontstaan.

Hieronder een recept voor de culinaire ‘doorbijter’.

Zeesla met Zeesla
Uit ‘Puur natuur op tafel’ van Roger Philips

Voor 2 personen
6 dl zeesla
3 voorjaarsuitjes
1,5 dl room
sap van een halve citroen
halve eetlepel appelazijn
eetlepel olijfolie
cayennepeper

Zeesla ziet er uit zoals het klinkt. Het is een heel dun doorzichtig groen wier die er op het eerste gezicht uitziet als lappen groen plastic folie: zeesla. Er bestaan ook nog varianten van in bruin of purper die men door elkaar kan gebruiken.

Was de zeesla goed schoon (zand) en en snij het in kleine stukjes naar voorkeur. Deze met een klontje boter op een laag vuurtje ongeveer 3 minuten al omroerend aanfruiten. Laten afkoelen en in porties in zeeschelpen o.i.d. doen. Van de room, citroensap, appelazijn en olijfolie en vinaigrette maken door het zachtjes door elkaar te mengen. Deze gieten over de zeesla en garneren met fijngesneden voorjaarsuitjes en een snufje cayennepeper.

Voor wie het eten van zeewier niet aandurft blijft het genieten van de prachtige vormen die soms prachtige schilderijtjes achterlaten op het strand.

KLIK VOOR MEER

Comments (2)

liefdessoldaten

Vandaag ben ik even bij wijze van lunchpause afgereisd naar IJburg, en dan met name de Diemerzeedijk. Deze opgelapte vuilstortplaats is nu een recreatiepark maar heeft nog niet een tiende van de charme die het voorheen tussen de gifvaten had. Toch maar weer eens checken hoe het er nu bij staat… Helaas het is nog treuriger dan een jaar geleden. Recreatiestrandjes zijn er bijgekomen… moeders met kinderen vleien zich neder aan de oever… Heel fijn voor de nieuwe bewoners van onze verse waterstad, maar funest voor de schaarse stadswildernis.

Toch valt er altijd wat te beleven als men de blik maar naar beneden wendt. Deze keer vielen de grote hoeveelheden Soldaatjes op. Deze zie je nu massaal op schermbloemigen. Waarom ze soldaten heten is mij een raadsel. Je ziet ze eigenlijk vooral de liefde bedrijven.

KLIK

Comments (1)

muizen te gast

MUIS PAKT ONTBIJTKOEK 

Vanavond op muizenjacht geweest. Omdat het zo warm is staat mijn balkondeur de hele dag en nacht open. Een goeie gelegenheid voor muizen om een kijkje binnen te komen nemen. Ik weet dat ze regelmatig op mijn balkon komen, maar binnen ben ik toch niet zo blij met ze.
Vroeger werd ik panisch van ze, omdat ze, altijd als het licht uitging en ik bijna in slaap viel, begonnen te knagen… urenlang. Dat doen ze nu nooit meer, ze komen slechts op bezoek… gewoon via de deur!

Morgen maar weer snel kijken of er niet nog ergens restjes liggen. Het is namelijk wel de bedoeling dat ze bij hun bezoek hier hevig teleurgesteld raken wegens mijn ongastvrijheid, om dan boos nooit meer terug te keren…

De jacht is trouwens ook mislukt.

Comments

finale

Wildplukker is er klaar voor!

KLIK

Comments

Wildplukker jarig

Comments (1)

Judas, de vlier en de knevel

Het oor van judas:

Gij hebt oren! ‘t Zijn wel heren,
in de grote steën, die leren
dat het zwammen zijn, gedaan
net als oren, die u staan
om den lijve! maar, zij dromen:
oren hebt gij, vliederbomen.

GUIDO GEZELLE, ‘Sambuca Nigra L.’

Wildplukker wandelt met Dinero over de wallen van Naarden Vesting. Zijn blik valt op een oude dikke afgebroken vliertak beneden van de wal en ontwaart bruine kwabachtige wezens: “Judasoren”, roept hij enthousiast en loopt er met fototoestel in aanslag naar toe.

De legende wil dat Judas - nadat hij Jezus verraadde - zich verhing aan een vlier en dat zijn oren tot in de eeuwigheid gedoemd zijn de beschuldigingen van zijn verraad aan te horen, meegevoerd door de wind: dit zijn de Judasoren aan de vlier.

Als de foto’s geschoten zijn en Wildplukker weer de dijk opklimt, ziet hij een mountainbike aankomen, bestuurd door een bekend gezicht: het is Andries Knevel van de EO! Het moment met de Judasoren komt opeens in een bijbels licht te staan en Wildplukker overweegt om hem aan te spreken en Andries te verblijden met het bijbelse tafereel onderaan de wal. Te laat, Andries is in vlotte tred - fiets in kleine versnelling - alweer voorbijgeraasd. De poging van Wildplukker was nog slechts ijdelheid en het najagen van wind. ”Sukkel”, denkt Wildplukker, “terwijl je hip op je bike rondraast heb je geen oog meer voor het goddelijke dat zich aandient aan de meditatieve wandelaar!”

Niet getreurd, los van zijn zware ballast is het Echte judasoor een smakelijke zwam, die vooral bijzonder is door zijn textuur: wijngumachtig. Een andere bijzonder eigenschap is zijn vermogen om, wanneer hij gedroogd is en in water wordt gelegd, zo’n 20 maal in volume toe te nemen… met water of… drank.

Een toepassing die ik zelf erg geschikt vind is het weken van de judasoren in sinaasappellikeur of iets dergelijks, vervolgens in dunne reepjes snijden en als garnering gebruiken op passende toetjes.

Weetjes:
Het Echte judasoor (Hirneola auricula-judea) is een veelvoorkomende zwam in Nederland die men vooral op vlier aantreft en soms op wilg of populier. Hij is bijna het hele jaar te vinden na een flinke regenperiode. Vers zijn ze caramelkleurig, later donkerbruin tot bijna zwart. Ze hebben het vermogen om een lange droge periode te overleven en na een flinke regenbui weer op te leven. Ze zijn dan echter niet meer zo smakelijk.

De eetbare zwam is vooral in de Chinese keuken veel gebruikt en is in Chinese supermarkten in gedroogde vorm te koop onder de naam Black Fungus.

KLIK VOOR MEER

Comments

keetje en koetje

Vandaag nog even op stap geweest om een ‘waterwoning’ te fotograferen voor een klant. Ik belandde in een uithoek van Westzaan, bijna onder de A6, en vond daar de woonark te midden van idyllische weitjes met paarden en verlaten en vervallen huisjes. Ik maakte de foto’s van de ark maar al snel werd ik gegrepen door de ‘outback’-wildernis om de ark heen en kiekte er op los…

KLIK VOOR MEER 

Ik werd slechts gestoord door een verdwaalde voorbijganger…

KLIK VOOR MEER

Comments

Sint-jansvlinder of bloeddropje

Op de terugweg (zie vorig bericht) kwam ik ook nog het prachtige bloeddropje tegen. Zijn officiële naam is Sint-Jansvlinder (Zygaena filipendulae). De rupsen komen vooral op rolklaver voor of op andere vlinderbloemigen: ze zijn geel met wat zwarte vlekken.
Er is ook nog een vlinder die er erg op lijkt: de Sint-Jacobsvlinder. Deze vlinder heeft naast de rode vlekken ook een doorlopend streepachtige vlek en kleinere voelsprieten. De rupsen van deze vlinder zijn misschien wel bekender: het zijn de zwart-geel gestreepte Zebra-rupsen die voorkomen op het Jacobskruiskruid (Senecio Jacobea).
Deze giftige plant is trouwens weer berucht vanwege zijn opmars in Nederland en de slachtoffers die het maakt onder paarden en kleinvee. De giftigheid bouwt zich bij regelmatig eten in het dier op en wordt pas na een aantal jaren fataal: de lever begeeft het.
Aangezien er tegenwoordig wat meer natuurlijk beheer is rukt de plant op. Met een productie van zo’n 100 à 200 duizend zaadjes per volwassen plant die door de wind verspreidt worden, is bestrijding een helse zaak.

KLIK VOOR MEER

Comments

Geringde vlekplaat en Ruitjesbovist

Vandaag in de vaste tuin gewerkt tot half één. Toen werd het te warm en besloot ik maar even mest te gaan halen in de duinen. Dit doe ik altijd in een bosje in de Bolle kamer waar Schotse hooglanders vaak schuilen voor zon of wind: de ideale verzamelplaats voor mest. Soms is één hoop al een boodschappentas vol. Helaas waren ze al lange tijd niet geweest en er lag weinig nieuws. De paar hopen die er nog wel lagen, waren begroeid met Geringde vlekplaten (Panaeolus semiovatus), een paddenstoel uit een geslacht dat gek is op mest, mits het gezond en biologisch is!
Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om de hopen mee te nemen en heb alleen mooie kiekjes gemaakt.

KLIK VOOR MEER

Daarna nog even in de omringende vlaktes gezocht maar ook daar geen hopen, wel een prachtige Ruitjesbovist (Calvatia utriformis).

KLIK VOOR MEER

Comments

Geel walstro

Met Mandarijn onderweg naar ons vlierplekje in de buurt van de zuidpunt van Texel vonden we een berm vol schattige gele bloemtrosjes. Aangezien we tegenwoordig alles besnuffelen, plukte ik een exemplaar … hmmm wat een heerlijke geur … wat kunnen we daar mee doen? Maar omdat we niet wisten wat het was lieten we het staan.
Op het duinpad naar de hors kwamen we een bevriende boswachter in uniform tegen die in de ziedende hitte vooral naar vlinders op zoek was. Hij wist ons te vertellen dat het Geel walstro (Galium verum) was, dat erg van droge zandgrond houdt en vooral in de duinen voorkomt.
Op de terugweg dus maar een zakje ervan meegenomen om een likeurtje van te maken…

KLIK VOOR MEER

Bij nader speurwerk thuis leek het mij eerder Duinwalstro (Galium maritimum) aangezien dat slechts 35 cm hoog wordt en niet 1 hoog meter zoals Geel walstro. Wij hadden alleen maar kleine fijne plantjes gezien van zo’n twintig cm hoog. Nou ja, het zal er niet minder om smaken!

Geel walstro is familie van het Lievevrouwebedstro (Galium odoratum, = geurende galium) en van het bekende Kleefkruid (Galium aparine): die plant met de ronde stekelige zaadjes die als klitteband aan je kleren blijven hangen en je schoenveters tot één grote verkleefde klont maken. Geel walstro werd en wordt veel gebruikt voor het kleuren van kaas.

In het bekende boek ‘Puur natuur op tafel’ van Roger Philips staat wel een stukje over de toepassingen van Echt walstro (ook Galium verum!?!), o.a. voor het bereiden van een zure maar aangename zomerdrank.

KLIK VOOR MEER

Comments (12)

meeuwen

Meeuw meeliftend met de boot naar Texel grijpt naar broodkorst.

KLIK VOOR MEER

Comments (2)