`

Archief voor juli, 2006

bessen en wantsen

KLIK VOOR MEER

De bessentaart van Mandarijntje deden me opeens denken aan de Bessenwants. Deze wants heeft een beetje de kleur van rode kruisbessen. Ik kan me zo voorstellen dat deze wants zich ook graag aan deze overheerlijk uitziende taart zou willen vergrijpen.

KLIK VOOR MEER

Reacties (2)

kruisbessentaart

Van onze correspondent van Texel:

Hhhhmmm denkt Wildplukker

Speciaal voor Wildplukker heb ik mij gewaagd aan een taart met kruisbessen.
Bij afwezigheid van Wildplukker ben ik deze keer zelf gaan plukken. De bessen moesten er af voordat de vogels ze zouden ontdekken, maar wat is dat een rotwerk, al die stekels!
Wel was ik verheugd en verbaasd hoeveel bessen ik teslotte van twee kleine rotstruikjes kon halen… veel dus. En wat doe je met al die bessen? Jam maken…  ja… maar dat is geen optie want daar heb ik de juiste spullen nog niet voor. Een taart bakken dus.
Ik hoop dat hij nog smaakt als Wildplukker langskomt.
 
Van de eiwitten die ik over had (er gingen alleen maar eidooiers in het taartmengsel) heb ik een meringuegebak gemaakt voor een toetje, een schuimbak die je later kan vullen met slagroom en zomers fruit.
In mijn kookboek lees ik dat dit dessert genoemd is naar de Russische ballerina Anna Pavlova ter gelegenheid van haar bezoek aan Nieuw-Zeeland.
Nou, ik ben er ook gek op!
 
Mandarijn.

Reacties (2)

Wildplukkerpaté vervolg

KLIK VOOR MEER

Hij is gelukt! Ik heb net de paté aangesneden. Het was beter om nog iets langer te wachten maar ik kon me niet beheersen. Ik heb hem gelijk geprobeerd op een plak geroosterde pain boucheron, heerlijk!

Reactie (1)

Wildplukkerrecepten (2)

Wildplukkerpaté
Grove paté, genoeg om cakevorm van 35 cm te vullen.

Basis:
500 gram kippenlever
500 gram doorregen speklappen
500 gram runderlappen
50 cl melk

1 eetlepel zout
1 theelepel zwarte grof gehakte peper
3 flinke geperste tenen knoflook
2 eetlepels provencaalse kruiden
2 eetlepels gesneden munt
2 eetlepels gesneden peterselie

4 stevige pruimen
5 groene pepertjes uit het zuur (toko, Ceren)
citroenschilrasp van 1 citroen

1 ei
2 eetlepels honing
1 eetlepel room
2 eetlepels vlierbessenwijn of rode wijn
1 eetlepel brandy

2 ons ontbijtspek
7 à 8 laurierbladen

Bereidingswijze
De kippenlevertjes pureren, in een grote kom doen en er de 50cl melk doorroeren. Even laten staan. De speklappen eveneens pureren of door de gehaktmolen halen, het rundvlees - in mijn geval Schotse Hooglander van Texel - in kleine stukjes snijden (ongeveer 1/2 cm). Doe dit samen met het zout, de kruiden en de knoflook in de grote kom met lever.

Hak de pruimen fijn en snij de groene pepertjes in dunne ringetjes en voeg die samen met de citroenrasp eveneens toe.
Het ei in een schaaltje opkloppen en daarna samen met de honing, room, vlierbessen- of rode wijn en de brandy nog even goed doorkloppen. Voeg dit aan de kom met overige ingrediënten toe en meng alles tot een homogene massa.
Zet dit een uurtje of zes in de koelkast zodat de verschillende smaken enigszins kunnen intrekken, en de massa ook wat steviger wordt.

Verwarm de oven voor op 175 graden. Beleg ondertussen de vorm met het ontbijtspek - eerst de wand, dan de bodem - zodanig dat de wand en bodem bedekt zijn en de plakjes enigszins over de rand heen hangen: deze kunnen dan later over de massa gedrapeerd kunnen worden.
Vul de vorm nu voorzichtig met de massa en strijk het glad. Leg nu de laurierbladeren bovenop en vouw de overhangende spek er over heen. Klaar om te bakken!
Dek de patémassa af met een laag aluminiumfolie en prik hier gaatjes in voor de ontluchting. Zet de vorm in een grote ovenschaal of braadslee met een flinke laag heet water - zodat de paté min of meer Au bain Marie gebraden wordt - en plaats dit in de oven.
Laat het 90 minuten braden. Haal dan de folie eraf en laat nog 10 minuten nabraden zodat hij mooi bruin wordt.

Nu laten afkoelen en er een plankje of andere cakevorm met een gewicht op plaatsen. Het gewicht zorgt ervoor dat de paté stevig wordt. Giet eventueel overtollig braadvocht eruit, maar niet alles! Dit vocht vormt een heerlijk fond, dus niet weggooien maar bijvoorbeeld als bouillon voor een soepje gebruiken.
Na afkoelen de vorm inclusief gewichten in de koelkast plaatsen. Na liefst 24 uur laten staan is het klaar om te serveren.

Reacties

Wildplukkerpaté

KLIK VOOR MEER

Vandaag heb ik me gestort op het maken van mijn eerste paté. Hij staat nu met gewichten erop af te koelen zodat hij indikt en stevig wordt. Daarna in de koelkast en dan moet ik nog tot morgen wachten voordat ik hem kan proeven!

Alhoewel ik dus geen expert ben in paté’s hier toch maar alvast het recept. Ik heb mij laten inspireren door de paté zoals ik hem uit de Thièrache en de Ardennen in Noord-Frankrijk ken. Een soort Ardennerpaté dus.

Reacties

zeewiersalade

KLIK VOOR MEER 

Voor wie met dit weer regelmatig aan de kust vertoeft, of het op Texel is of in Bretagne, overal is er wel zeewier te vinden. Je moet dan wel zoeken op wat rotsachtige plaatsen, dijken en dergelijke, waar de wieren zich aan kunnen verankeren. Bijna alle wieren zijn eetbaar en zeer gezond. Ze bevatten ongeveer alle mineralen die de mens nodig heeft en ook nog vaak in de juiste verhoudingen. Dit komt denkelijk omdat wij ook ooit uit de oersoep van de zee zijn ontstaan.

Hieronder een recept voor de culinaire ‘doorbijter’.

Zeesla met Zeesla
Uit ‘Puur natuur op tafel’ van Roger Philips

Voor 2 personen
6 dl zeesla
3 voorjaarsuitjes
1,5 dl room
sap van een halve citroen
halve eetlepel appelazijn
eetlepel olijfolie
cayennepeper

Zeesla ziet er uit zoals het klinkt. Het is een heel dun doorzichtig groen wier die er op het eerste gezicht uitziet als lappen groen plastic folie: zeesla. Er bestaan ook nog varianten van in bruin of purper die men door elkaar kan gebruiken.

Was de zeesla goed schoon (zand) en en snij het in kleine stukjes naar voorkeur. Deze met een klontje boter op een laag vuurtje ongeveer 3 minuten al omroerend aanfruiten. Laten afkoelen en in porties in zeeschelpen o.i.d. doen. Van de room, citroensap, appelazijn en olijfolie en vinaigrette maken door het zachtjes door elkaar te mengen. Deze gieten over de zeesla en garneren met fijngesneden voorjaarsuitjes en een snufje cayennepeper.

Voor wie het eten van zeewier niet aandurft blijft het genieten van de prachtige vormen die soms prachtige schilderijtjes achterlaten op het strand.

KLIK VOOR MEER

Reacties (2)

liefdessoldaten

Vandaag ben ik even bij wijze van lunchpause afgereisd naar IJburg, en dan met name de Diemerzeedijk. Deze opgelapte vuilstortplaats is nu een recreatiepark maar heeft nog niet een tiende van de charme die het voorheen tussen de gifvaten had. Toch maar weer eens checken hoe het er nu bij staat… Helaas het is nog treuriger dan een jaar geleden. Recreatiestrandjes zijn er bijgekomen… moeders met kinderen vleien zich neder aan de oever… Heel fijn voor de nieuwe bewoners van onze verse waterstad, maar funest voor de schaarse stadswildernis.

Toch valt er altijd wat te beleven als men de blik maar naar beneden wendt. Deze keer vielen de grote hoeveelheden Soldaatjes op. Deze zie je nu massaal op schermbloemigen. Waarom ze soldaten heten is mij een raadsel. Je ziet ze eigenlijk vooral de liefde bedrijven.

KLIK

Reactie (1)

muizen te gast

MUIS PAKT ONTBIJTKOEK 

Vanavond op muizenjacht geweest. Omdat het zo warm is staat mijn balkondeur de hele dag en nacht open. Een goeie gelegenheid voor muizen om een kijkje binnen te komen nemen. Ik weet dat ze regelmatig op mijn balkon komen, maar binnen ben ik toch niet zo blij met ze.
Vroeger werd ik panisch van ze, omdat ze, altijd als het licht uitging en ik bijna in slaap viel, begonnen te knagen… urenlang. Dat doen ze nu nooit meer, ze komen slechts op bezoek… gewoon via de deur!

Morgen maar weer snel kijken of er niet nog ergens restjes liggen. Het is namelijk wel de bedoeling dat ze bij hun bezoek hier hevig teleurgesteld raken wegens mijn ongastvrijheid, om dan boos nooit meer terug te keren…

De jacht is trouwens ook mislukt.

Reacties

finale

Wildplukker is er klaar voor!

KLIK

Reacties

Wildplukker jarig

Reactie (1)

Judas, de vlier en de knevel

Het oor van judas:

Gij hebt oren! ‘t Zijn wel heren,
in de grote steën, die leren
dat het zwammen zijn, gedaan
net als oren, die u staan
om den lijve! maar, zij dromen:
oren hebt gij, vliederbomen.

GUIDO GEZELLE, ‘Sambuca Nigra L.’

Wildplukker wandelt met Dinero over de wallen van Naarden Vesting. Zijn blik valt op een oude dikke afgebroken vliertak beneden van de wal en ontwaart bruine kwabachtige wezens: “Judasoren”, roept hij enthousiast en loopt er met fototoestel in aanslag naar toe.

De legende wil dat Judas – nadat hij Jezus verraadde – zich verhing aan een vlier en dat zijn oren tot in de eeuwigheid gedoemd zijn de beschuldigingen van zijn verraad aan te horen, meegevoerd door de wind: dit zijn de Judasoren aan de vlier.

Als de foto’s geschoten zijn en Wildplukker weer de dijk opklimt, ziet hij een mountainbike aankomen, bestuurd door een bekend gezicht: het is Andries Knevel van de EO! Het moment met de Judasoren komt opeens in een bijbels licht te staan en Wildplukker overweegt om hem aan te spreken en Andries te verblijden met het bijbelse tafereel onderaan de wal. Te laat, Andries is in vlotte tred – fiets in kleine versnelling – alweer voorbijgeraasd. De poging van Wildplukker was nog slechts ijdelheid en het najagen van wind. ”Sukkel”, denkt Wildplukker, “terwijl je hip op je bike rondraast heb je geen oog meer voor het goddelijke dat zich aandient aan de meditatieve wandelaar!”

Niet getreurd, los van zijn zware ballast is het Echte judasoor een smakelijke zwam, die vooral bijzonder is door zijn textuur: wijngumachtig. Een andere bijzonder eigenschap is zijn vermogen om, wanneer hij gedroogd is en in water wordt gelegd, zo’n 20 maal in volume toe te nemen… met water of… drank.

Een toepassing die ik zelf erg geschikt vind is het weken van de judasoren in sinaasappellikeur of iets dergelijks, vervolgens in dunne reepjes snijden en als garnering gebruiken op passende toetjes.

Weetjes:
Het Echte judasoor (Hirneola auricula-judea) is een veelvoorkomende zwam in Nederland die men vooral op vlier aantreft en soms op wilg of populier. Hij is bijna het hele jaar te vinden na een flinke regenperiode. Vers zijn ze caramelkleurig, later donkerbruin tot bijna zwart. Ze hebben het vermogen om een lange droge periode te overleven en na een flinke regenbui weer op te leven. Ze zijn dan echter niet meer zo smakelijk.

De eetbare zwam is vooral in de Chinese keuken veel gebruikt en is in Chinese supermarkten in gedroogde vorm te koop onder de naam Black Fungus.

KLIK VOOR MEER

Reacties

keetje en koetje

Vandaag nog even op stap geweest om een ‘waterwoning’ te fotograferen voor een klant. Ik belandde in een uithoek van Westzaan, bijna onder de A6, en vond daar de woonark te midden van idyllische weitjes met paarden en verlaten en vervallen huisjes. Ik maakte de foto’s van de ark maar al snel werd ik gegrepen door de ‘outback’-wildernis om de ark heen en kiekte er op los…

KLIK VOOR MEER 

Ik werd slechts gestoord door een verdwaalde voorbijganger…

KLIK VOOR MEER

Reacties

Sint-jansvlinder of bloeddropje

Op de terugweg (zie vorig bericht) kwam ik ook nog het prachtige bloeddropje tegen. Zijn officiële naam is Sint-Jansvlinder (Zygaena filipendulae). De rupsen komen vooral op rolklaver voor of op andere vlinderbloemigen: ze zijn geel met wat zwarte vlekken.
Er is ook nog een vlinder die er erg op lijkt: de Sint-Jacobsvlinder. Deze vlinder heeft naast de rode vlekken ook een doorlopend streepachtige vlek en kleinere voelsprieten. De rupsen van deze vlinder zijn misschien wel bekender: het zijn de zwart-geel gestreepte Zebra-rupsen die voorkomen op het Jacobskruiskruid (Senecio Jacobea).
Deze giftige plant is trouwens weer berucht vanwege zijn opmars in Nederland en de slachtoffers die het maakt onder paarden en kleinvee. De giftigheid bouwt zich bij regelmatig eten in het dier op en wordt pas na een aantal jaren fataal: de lever begeeft het.
Aangezien er tegenwoordig wat meer natuurlijk beheer is rukt de plant op. Met een productie van zo’n 100 à 200 duizend zaadjes per volwassen plant die door de wind verspreidt worden, is bestrijding een helse zaak.

KLIK VOOR MEER

Reacties

Geringde vlekplaat en Ruitjesbovist

Vandaag in de vaste tuin gewerkt tot half één. Toen werd het te warm en besloot ik maar even mest te gaan halen in de duinen. Dit doe ik altijd in een bosje in de Bolle kamer waar Schotse hooglanders vaak schuilen voor zon of wind: de ideale verzamelplaats voor mest. Soms is één hoop al een boodschappentas vol. Helaas waren ze al lange tijd niet geweest en er lag weinig nieuws. De paar hopen die er nog wel lagen, waren begroeid met Geringde vlekplaten (Panaeolus semiovatus), een paddenstoel uit een geslacht dat gek is op mest, mits het gezond en biologisch is!
Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om de hopen mee te nemen en heb alleen mooie kiekjes gemaakt.

KLIK VOOR MEER

Daarna nog even in de omringende vlaktes gezocht maar ook daar geen hopen, wel een prachtige Ruitjesbovist (Calvatia utriformis).

KLIK VOOR MEER

Reacties

Geel walstro

Met Mandarijn onderweg naar ons vlierplekje in de buurt van de zuidpunt van Texel vonden we een berm vol schattige gele bloemtrosjes. Aangezien we tegenwoordig alles besnuffelen, plukte ik een exemplaar … hmmm wat een heerlijke geur … wat kunnen we daar mee doen? Maar omdat we niet wisten wat het was lieten we het staan.
Op het duinpad naar de hors kwamen we een bevriende boswachter in uniform tegen die in de ziedende hitte vooral naar vlinders op zoek was. Hij wist ons te vertellen dat het Geel walstro (Galium verum) was, dat erg van droge zandgrond houdt en vooral in de duinen voorkomt.
Op de terugweg dus maar een zakje ervan meegenomen om een likeurtje van te maken…

KLIK VOOR MEER

Bij nader speurwerk thuis leek het mij eerder Duinwalstro (Galium maritimum) aangezien dat slechts 35 cm hoog wordt en niet 1 hoog meter zoals Geel walstro. Wij hadden alleen maar kleine fijne plantjes gezien van zo’n twintig cm hoog. Nou ja, het zal er niet minder om smaken!

Geel walstro is familie van het Lievevrouwebedstro (Galium odoratum, = geurende galium) en van het bekende Kleefkruid (Galium aparine): die plant met de ronde stekelige zaadjes die als klitteband aan je kleren blijven hangen en je schoenveters tot één grote verkleefde klont maken. Geel walstro werd en wordt veel gebruikt voor het kleuren van kaas.

In het bekende boek ‘Puur natuur op tafel’ van Roger Philips staat wel een stukje over de toepassingen van Echt walstro (ook Galium verum!?!), o.a. voor het bereiden van een zure maar aangename zomerdrank.

KLIK VOOR MEER

Reacties (12)

« Vorige berichten · Volgende berichten »