`

Archief voor juli 2, 2006

Geel walstro

Met Mandarijn onderweg naar ons vlierplekje in de buurt van de zuidpunt van Texel vonden we een berm vol schattige gele bloemtrosjes. Aangezien we tegenwoordig alles besnuffelen, plukte ik een exemplaar … hmmm wat een heerlijke geur … wat kunnen we daar mee doen? Maar omdat we niet wisten wat het was lieten we het staan.
Op het duinpad naar de hors kwamen we een bevriende boswachter in uniform tegen die in de ziedende hitte vooral naar vlinders op zoek was. Hij wist ons te vertellen dat het Geel walstro (Galium verum) was, dat erg van droge zandgrond houdt en vooral in de duinen voorkomt.
Op de terugweg dus maar een zakje ervan meegenomen om een likeurtje van te maken…

KLIK VOOR MEER

Bij nader speurwerk thuis leek het mij eerder Duinwalstro (Galium maritimum) aangezien dat slechts 35 cm hoog wordt en niet 1 hoog meter zoals Geel walstro. Wij hadden alleen maar kleine fijne plantjes gezien van zo’n twintig cm hoog. Nou ja, het zal er niet minder om smaken!

Geel walstro is familie van het Lievevrouwebedstro (Galium odoratum, = geurende galium) en van het bekende Kleefkruid (Galium aparine): die plant met de ronde stekelige zaadjes die als klitteband aan je kleren blijven hangen en je schoenveters tot één grote verkleefde klont maken. Geel walstro werd en wordt veel gebruikt voor het kleuren van kaas.

In het bekende boek ‘Puur natuur op tafel’ van Roger Philips staat wel een stukje over de toepassingen van Echt walstro (ook Galium verum!?!), o.a. voor het bereiden van een zure maar aangename zomerdrank.

KLIK VOOR MEER

Reacties (12)