`

Archief voor juli 29, 2006

meeuwenleed

Op de terugweg van het stille strandje kwamen we op het pad een versufte stilliggende jonge meeuw tegen. Waarschijnlijk was zij verzwakt door onervarenheid of een kwaaltje. Ze bleek inderdaad een ontstoken middenvoetsbeentje te hebben. Misschien heeft dat haar verzwakt of kon ze daardoor niet meer goed concurreren met andere meeuwen… ?

20060729meeuw1.jpg

Drinken wilde het niet en eten hadden we niet. We besloten haar naar Ecomare te brengen, misschien zou zij daar kunnen opknappen.

We waren nog geen kilometer onderweg of ze stierf al in de armen van Mandarijn. Onverwachts, want ze leek toch even redelijk levendig…
We hebben haar maar naar een mooi plekje bij de Moksloot gebracht en haar neergelegd tussen de heide en de duinroosjes.
Uit piëteit kon ik daarvan geen foto maken voor deze weblog.

Reacties (2)

ongewenste kalebassen

Opeens komen er vele tientallen flessekalebassen aan de pompoenplanten die ik gezaaid had als Groene hokkaido. De zaadjes had ik van een kennis gekregen dus ergens is er iets mis gegaan.
Vorig jaar hadden we ze ook staan – bewust – maar omdat ze niet zo lekker smaakten en snel rotten, wilden we ze dit jaar niet meer. Maar ja, nu hebben we er opeens heel veel. Wel zien ze er jong als eetbare courgette’s uit dus moeten we ze toch nog maar eens proberen. Misschien dat ze jong beter smaken.
Alle pompoenen groeien nu als kool, uitlopers kruipen zo’n 40 cm verder per dag! De spaghettipompoenen zijn al zo groot als rugbyballen terwijl er drie weken geleden nog niet eens een bloeide.

Fleskalebassen met bloem, lekker of niet?

KLIK VOOR MEER

Groene hokkaido, de zoetste en meest smaakvolle van allemaal.

Groene hokkaido

Reacties (2)

Jan, Ali en het hele kippenhok

KLIK VOOR MEER

Sinds er weer door ons buiten gegeten wordt, krijgen we iedere ochtend, middag en avond bezoek van Jan, de haan van de buren. Zijn vaste gade – Ali, het meest dominante hennetje, zwart-wit gespikkeld – is al tijden afwezig in verband met de kinderen, dus laat Jan zich vergezellen door twee zwarte hennetjes. Jan neemt het voedsel aan uit mijn hand – Mandarijn durft nog niet – en legt het op de grond, alwaar hen nr.1, laten we haar Ayaan noemen, alles opeet. Hen nr.2, laten we haar Hirsi noemen, is de schuwste van het stel. Ze grijpt altijd mis en laat zich alles uit de bek eten door Ayaan. Ayaan is door de afwezigheid van Ali tot de hoogste rang van de pikorde gestegen zo lijkt het, want met Ali erbij was ze niet zo brutaal.
Jan zelf eet nooit wat, hij serveert alleen maar. Toch zien ze er allemaal even gezond uit dus het zal wel loslopen. Deze nieuwe voedselbron maakt ze steeds avontuurlijker. Als we thuiskomen en de keukendeur staat nog open, treffen we ze tegenwoordig wel eens in de bijkeuken aan alwaar ze scharrelen in de kattenvoerbakjes. Dit heeft echter nog niet tot confrontaties met de poezen geleid… maar wat niet is kan nog komen!?

Meisje de poes heeft door deze bezoekjes wel een meer dan normale belangstelling ontwikkeld voor de kippen en probeert Jan steeds dichter te benaderen. Ze kwam zelfs tot aan het punt dat ze aan Jan wilde snuffelen. Dit werd Jan teveel en hij gaf Meisje een pik op haar neus.

Reacties