`

Archief voor August, 2006

ark van noach

Klik

Wildplukker ging vandaag mee met Wilgenman, Mali en Mr. Bojangles naar Peter Greenaway’s waarschuwing voor de mensheid. In Fort Asperen heeft hij een tentoostelling gemaakt over de nieuwe Ark die we allemaal nodig zullen hebben als straks de zeespiegel stijgt door de ‘Globale Verwarming’. De show begint in de kelder en Fort Asperen stond goed blank, dus de laarzen gingen aan…!

Klik

Tussen veel watergekletter, geluidstapijten en lichtgeknipper zagen we overal gevulde koffers met ‘bagage’ om mee te nemen op onze reis. Koffers met aarde, as en water, maar ook met knopen, antieke medicinale flessen, uitgelopen aardappelen en wortelen enz. Een indrukwekkende tentoonstelling, al leek hij minder barok en uitgewerkt dan Wildplukker gewend was van Greenaway. Sommige stillevens waren in ieder geval erg mooi, en inspirerend is Greenaway altijd.

Klik

Uiteindelijk kwamen we boven op het fort waar een complete ark was geïnstalleerd als was Asperen Ararat. Het uitzicht was formidabel. Een paar spannende bunkers en verwilderde plekken waren minstens even leuk als de expositie.

Comments (1)

Zilverstrand

Klik

Almeerderstrand en Zilverstrand waren vandaag doelwit voor de wekelijkse mycologische strooptochten van de WMOIJ. Helaas kon Wildplukker alleen de middag en toog - na even snuffelen op het Almeerderstrand en na de gezamenlijke lunch - met de groep naar het Zilverstrand.

Het Zilverstrand is een strandje gelegen aan het Gooimeer bij Almere. Het Almeerderstrand ligt direct links na de Hollandse brug en is bekender. Daar wordt altijd druk gerecreëerd.
Aan de andere kant van de A6 - rechts van de Hollandse brug dus - ligt het Zilverstrand en daar is het rustiger. Er wordt wat gecruised en in de zomer liggen er wat naaktrecreanten.

Klik

Nu niets van dit alles. Wel paddenstoelen. O.a. deze Loodgrijze bovist. Dit kleine stuifzwammetje ziet er vers uit als een klein ping-pong balletje. Er zijn wel meer stuifzwammen met dit voorkomen, deze heeft echter een kenmerkend ‘schilletje’ dat je er af kan pellen. De ping-pong-bal ontpopt zich als een ei. Verder is hij herkenbaar omdat bij het ouder worden de laag onder de schil een loodgrijze glans krijgt.

Klik

Een andere leuke vondst is de Schotelrussula. Russula’s lijken op de paddenstoelen die je in kerststukjes aantreft. Sommigen voelen zelfs zo aan: licht van gewicht met een doffe kleurige hoed. Ze zijn er in alle kleuren en ze verschieten ook nog eens heel erg van kleur. Omdat er veel soorten zijn maakt dit het een moeilijk geslacht om op naam te brengen. Deze Russula velenovskyi - zoals hij officieel heet - is herkenbaar omdat de wijnrode kleur van de hoed enigszins op de plaatjes aan de onderkant doorloopt.

Comments

het hoogste woord

Klik

Wildplukker is weer te druk geweest o.a. met het digitaal opknappen van foto’s voor een boek dat de NCRV binnenkort gaat uitgeven getiteld “Het Hoogste Woord”. Zij wilden ruim 50 Wildplukkerfoto’s als ondersteunend beeldmateriaal in het boek. Hier enkele geselecteerden.

Klik

Comments

ongesteelde krulzoom

Klik

Vandaag stonden in De Dennen op een dennenstronk prachtige exemplaren van de Ongesteelde krulzoom. Bruine broodjes die er lekker uitzien maar waarschijnlijk giftig zijn bij veelvuldig eten. Ook op Texel beginnen de paddenstoelen steeds meer te verschijnen…

In Nederland zijn er vier soorten krulzoom (Paxillus) waarvan ik de ongesteelde het minst vaak tegen kom. De anderen zijn: Gewone krulzoom, Zwartvoetkrulzoom en Elzenkrulzoom. De Gewone is zoals het klinkt de meest voorkomende, altijd herkenbaar aan de omgekrulde hoedrand en de viltige koffie-verkeerd-bruine hoed. Soms staan ze ergens massaal met exemplaren die wel een doorsnede van dertig cm kunnen bereiken! De Ongesteelde krulzoom (Paxillus panaoides) lijkt er wel op behalve dat hij zich voordoet als een grote oesterzwam en geen steel meer heeft. Je ziet hem altijd op dood naaldhout - meestal dennen - van flink volume. Maar hij is zeldzaam en staat op als Bedreigd op de Rode Lijst.

Klik

Dennenstronk door larven doorboord 

De viltige hoed van de vier inheemse krulzomen maakt ook dat ze op het eerste gezicht op boleten lijken. Wie onder de hoed kijkt ziet echter plaatjes aan de onderkant in plaats van de buisjeslaag met gaatjes die boleten zo kenmerkt. Recent DNA onderzoek wijst uit dat het directe familie is van de Boleten, iets wat vroeger vrijwel uitgesloten leek, maar nu met terugwerkende kracht wel logisch lijkt.

Comments (1)

alle mannen die varen willen…

Na de bruisende ervaring in onze havenstad is Wildplukker spontaan naar Texel gegaan om de echte zee weer te snuiven.
In Den Helder aangekomen bleek er file. Terugkerende vakantiegangers?

Klik

Waar zijn de toeristen? 

Na een kwartier schuifelen richting binnenstad begon de klok van de boot te tikken en werd Wildplukker nerveus. Hij dacht opeens aan een slimme sluipweg, sloeg bij een brug rechtsaf en liet al de sukkels achter zich. Haha! Zonder a-sociaal af te steken, maar gewoon legaal! 
Nu kwam hij vanaf de andere kant aan bij de boot. Via een tussendoorweggetje vlakbij de loketten kon hij zo indraaien en stond bijna vooraan in de rij. Ook in de aanloop naar de boot was het druk en er stonden lange rijen achter hem.

Pas toen hij aan de beurt was drong het tot Wildplukker door dat hij door deze slimme zet in de verkeerde baan was gekomen: die van de kaarthouders van inwoners, een onbemande doorgang met een alleen een kaartmachine. Al voelde Wildplukker zich een halve Texelaar, hij heeft nog niet eens een hálve bewonerskaart.
Achter hem een lange rij wachtenden, voor hem een spoorboom, wat nu?
De machine vroeg om een kaart en Wildplukker stopte er maar zijn bankpas in want dat bleek ook te kunnen. Alleen kostte de overtocht dan 35 euro. ‘Hoogmoed komt voor den val’, dacht hij, ‘In Godsnaam dan maar!
O jee, geen saldo meer! Paniek. Hij probeerde toch maar zijn Teso-strippenkaart. Kaart onjuist was de boodschap. Dan maar gerend naar een bemand loket om de situatie uit te leggen, zwaaiend met zijn Tesokaart en mompelend dat hij in de verkeerde rij stond.
Gelukkig was de situatie in het loket ook chaotisch en een assisterende lokettiste zag de kaart aan voor een verouderde bewonerskaart. ‘Volgende keer een nieuwe halen’, schamperde het meisje, ‘ik doe de slagboom wel voor je open’.
‘Pfoehh zeg,’ verzuchtte Wildplukker aan boord gereden.

Toen pas bedacht hij dat hij nu helemaal niets betaald had…

Comments

een dagje aan boord van MS Noordereiland

Vandaag escorteerde Wildplukker zijn neef Gassie en diens vriendin Pina op een bootreis in Rotterdam. Bestemming Noordereiland, een langgerekt eiland in de Nieuwe Maas door  kunstenaar Joe Cillen uitgeroepen tot Motorschip. De opvarenden: kunstenaars, architecten, designers etc. deden vermoeden dat het een bruisende ervaring ging worden. Hippe kunstcafé’s, galerieën, ateliers en wat nog meer stonden ons te wachten!

We legden onze blikken motorsloep aan in een betonnen stapeldok en gingen eerst als Boekaniers naar Boijmans van Beuningen, en als Kapers naar de Kunsthal van Koolhaas om onze artistieke bagage in te slaan. Klik
Daarna voldaan op weg om aan te monsteren. Langs de noordkade en over de loopplank genaamd Willemsbrug gingen we aan boord… Welk een ervaring, welk een sensatie en welk een verbijstering werd ons deel! We waren op een spookschip beland, door man en muis verlaten. Geplunderd was het! Twee gekleurde liftboxen op een middelmatig stuk nieuwbouw hadden de plaats ingenomen van het stuur- en bakboordlicht, Ruim II had plaats gemaakt voor een lullig dorpspleintje, alles dood en verstard. Waar waren de opvarenden gebleven, waar waren de balzalen, de pompende machinekamers en waar was het kombuis? Niets van dat alles… Alleen op de boeg zagen we enkele bejaarden in hun treurige kajuiten zitten, starend naar een mozaïeken kinderbadje met blauwwitte tegeltjes die de woeste schuimkoppen moesten verbeelden. We hoopten dat het schip snel zou zinken want het was zo lek als een zeef.
Klik.jpg
Ontakeld en geestelijk afgetuigd liepen we via de Erasmusbrug terug naar ons sloepje. In de eerste de beste kombuis aan de kade lieten we ons vollopen en aten we wat scheepsbeschuiten met mayonaise.

Comments

versnippering

Klik

Sinds de takkenhakselaar massaal zijn weg gevonden heeft bij Neerlands groenvoorzieningen is er een toenemende versnippering waarneembaar: houtsnippers nemen de bermen over.

Vroeger werd al het groenafval keurig afgevoerd en dat leidde tot verschraling van bermen, dijken etc. Dit leverde voedselarme milieu’s op waar weer bijzondere planten en paddenstoelen groeien. Bovendien is afvoeren een beetje compensatie voor de voedingsstoffen die tegenwoordig massaal uit de lucht vallen.

Nu wordt alles bedekt met een dodelijk verstikkende mestlaag van snippers waar op den duur alleen algemene soorten groeien die tegen veel voedsel kunnen; brandnetel, braam…

Klik

en Hazenpootjes… inktzwammetjes die je na een regenbui overal aantreft op snippers. Inktzwammen zijn zwammetjes die heel kort leven. De sporen op de plaatjes vervloeien soms al binnen enkele uren tot een zwarte inktachtige massa. Bij het Hazenpootje blijft de hoed na het verliezen van de inktdruppels als een stuk verdroogd cellofaan soms nog dagenlang staan.

Voor paddenstoelen zijn snippers dus wel leuk. Een alternatief is als de Groenvoorzieningen alle snippers afvoeren en gebruiken voor snipperpaden:dit is niet schadelijk - zelfs leuk - maar wel duurder. Gelukkig gebeurt dit ook wel. Er komen veel snipperpaden bij en daarmee ook de snipperpaddenstoelen. Veel paddenstoelen voelen zich thuis op snippers… ze staan heerlijk met hun voeten in het eten en het blijft lang vochtig.
Er is zelfs recent in Nederland een nieuwe soort voor de wereld ontdekt op snippers: de Geaderde leemhoed. Wildplukker meent hem ook gezien te hebben maar durft geen claim te leggen.

Klik 

Enkele andere schoonheden op snippers rukken door klimaatverandering op uit het zuiden van Europa: bijvoorbeeld de Inktviszwam. Het is een zwam uit stinkzwammenfamilie en deze bijzondere exoot heeft rode tentakels waardoor ze op een omgekeerde inktvis lijkt. Wildplukker heeft hem nog niet gezien maar is wel op jacht…

Comments

trojaanse paarden

Wildplukker’s PC was gepenetreerd door zogenaamde trojan’s - niet te verwarren met de Amerikaanse Trojan’s - en de provider had alle verbindingen automatisch geblokkeerd!

Klik

Comments (1)

Doei roos, ik zal je missen

Klik 

Naar aanleiding van het project ‘Verborgen Stenen, Begraven Woorden’ maakt Wildplukker momenteel een boek.

- - - - - - -

Het project

Schoolkinderen in de leeftijd van 8 tot 12 jaar schreven samen met De Dichter en Wilgenman gedichten over afscheid. Afscheid van je oma die overleed, van je vader die naar een ver land vertrok of afscheid van je versleten sokken…

Eén woord schreven de kinderen op een steen. Deze steen begroeven ze met de hele klas op een begraafplaats. Bovenop het begraven steentje bouwden ze een monumentje van natuurlijke materialen, voor welke Wilgenman had gezorgd.

De Dichter leidde de kinderen langs graven van bekende volwassenen en onbekende kinderen alwaar sommige kinderen hun gedicht voordroegen.

Vijf scholen deden mee in vijf sessies. Wildplukker fotografeerde alles.

- - - - - - -

Nu dus een boek. De titel van het boek wordt ‘Doei roos, ik zal je missen’, naar aanleiding van één van de gedichten.
Een selectie van 32 gedichten (uit zo’n 120) staan centraal in het boek maar Wildplukker was vooral gecharmeerd van de prachtige monumentjes die de kinderen maakten.

Helaas halen vele monumentjes het boek niet…

\ Klik

Comments

tagliatelli met zwavelzwam en eekhoorntjesbrood

Benodigdheden:

Tagliatelli (vers!)
Eekhoorntjesbrood
Zwavelzwam (verkrijgbaar van juni tot september in het bos op groot dood hout)
Tomaten (pomadores)
Verse knoflook
Gehakt van Schotse Hooglander
Wildplukker kruidenmengsel (nergens verkrijgbaar)
Olijfolie
Rucola
Gran padano (kaas) snippers (AH)

Klik

De saus

De zwavelzwam heeft de structuur en de smaak van kipfilet. Het beste is deze eerst in - haaks op de vezel gesneden reepjes apart te bakken en 8 minuten op een laag pitje te laten sudderen.
Om ze lekker op smaak te brengen eerst bestrooien met het pittige ‘Wildplukker kruidenmengsel’, zout en peper. Voeg tijdens het bakken ook de verse knoflook toe.
Ook de tomaten bak ik apart voor met peper in de olijfolie en laat ik enigszins indikken. In de oven is nog lekkerder maar duurt langer.
Dan het gehakt in de olijfolie al bakkend in kleine stukjes verdelen en kruiden toevoegen naar smaak. Het eekhoorntjesbrood in kleine blokjes bij het gehakt voegen als deze al gaar is. Minuutje laten meebakken, niet te lang!
Als laatste de tomaten en de zwavelzwam toevoegen en alles weer even op temperatuur laten komen en klaar!

Op de pasta met saus de rucola en de kaassnippers strooien. Eventueel nog een scheutje olijf- of walnotenolie erover.

Close-up

Close-up buisjes en steel eekhoorntjesbrood.

Comments (1)

wilde appeltaart

Vanavond een taartje gebakken van de wilde appels van afgelopen woensdag. De zoetzure appels heb ik aangevuld met ingemaakte pruimen van de boomgaard van Titaantje van vorige herfst en een scheutje oranjebitter.

Klik

Klik

Hhmmm, lekker hoor…

Comments (1)

netstelige heksenboleet

Vandaag op diverse plekken rond ’s Graveland paddenstoelen wezen inventariseren voor Natuurmonumenten. De topper was een beukenlaan met honderden grote heksenboleten. Dit waren Netstelige heksenboleten… er bestaan ook nog Gladstelige en Gewone. Ze zijn beperkt eetbaar en in combinatie met alcohol zelfs giftig.
In Nederland is het een Rode Lijst-soort.

Klik 

Vandaag al met al zo’n 50 soorten geteld, waarvan ik er 40 direct op naam kan brengen. De rest moet uitgezocht worden middels boeken en microscoop. Toch is het seizoen nog niet echt losgebarsten, maar ja… het is pas half augustus.

Hier en daar heb ik toch wat voor het eten meegenomen, omdat het zo lekker is en ik het niet kan laten: Eekhoorntjesbrood, Kastanjeboleet, Zwavelzwam en Oesterzwam.

Klik

Comments (2)

vandaag wordt er gewerkt

Wildplukker is (bijna) afwezig i.v.m. werkzaamheden.

Klik

Arkenbouwer giet vloer

Comments (1)

meidoornbesgeweizwam

Vandaag is Wildplukker voor het eerst weer echt op paddenstoelenexcursie geweest: het nieuwe seizoen is begonnen. Door de heftige regenval laten veel paddenstoelen hun kopjes reeds zien. Nu is het een kwestie van er snel bij zijn dus zal hij de komende week er veel op uit gaan om te zien wat er allemaal gebeurt in paddoland.

Wildplukker houdt u op de hoogte.

Klik

Vandaag werd de Casteleynse plas en Emmeloorderbos bezocht en was onder meer de Meidoornbesgeweizwam een bijzondere vondst, een zwammetje dat groeit op de verteerde bessen van de Meidoorn.

Klik

Gele stekelkorstzwam

Appels

Onderweg kwamen we nog een verwilderde appelboom tegen met heerlijke fris-zoetzure appels. Een van de dames van het gezelschap boodt Wildplukker er een aan…

Comments (2)

bedankt w&p!

Roeiend met onze riemen…

Comments

muntjungle

Klik

Thuisgekomen blijkt Wildplukkers balkon overgenomen te zijn door de munt. Met een hakmes moest hij zich een weg banen terwijl hij steeds higher werd van de muntessences die zich overal door zijn huid naar binnen drongen.

Comments (2)

laatste avond

Klik

Wildplukker is somber. De avond valt voor Wildplukkers vakantie op Texel.

Comments (2)

update hooggeëerd bezoek

Wildplukker heeft na studie nog wat planten kunnen determineren van de wandeling van 6 augustus. Het betrof de beroemde Parnassia (nota bene) en het Strandduizendguldenkruid. Helaas kon hij de distel nog niet op naam brengen.

Klik

Comments (2)

avondwandeling

Klik

Vanavond even naar de bieb van Den Burg geweest en daarna met Mandarijn lekker gewandeld in het Mokslootgebied, een natte-duin-valleien-gebied. De heide staat steeds meer te bloeien. De avondzon maakt ze nog paarser dan ze al zijn. Al tijden hebben we geen Schotse Hooglanders gezien. Thuis in de diepvries ligt een Texels Schotse Hooglandervleespakket en ik voel me bijna schuldig.

Comments (2)

geen commentaar

Rolstoelopgang Den Hoorn

20060811rolstoel1.jpg

Comments

ondertussen in de tuin

KLIK

Terwijl Mandarijn op de markt staat, is Wildplukker weer in de tuin aan het werk geweest: boerenkoolplantjes gezet, kweek uitgespit en wilgen gezaagd in de griend om daar de stammetjes van in de tuin te leggen als borderrand.

KLIK

Comments (3)

Mandarijn in de handel

KLIK 

Vandaag heeft Mandarijn op de wekelijkse zomermarkt van Den Hoorn courgettes verkocht. De markt loopt door de straat dus ze kon gewoon een tafeltje voor de deur opstellen. Maar liefst 18 euro heeft ze verdiend. Wel ging de markt tot zes uur door en had ze geen zin meer om te koken, dus besloot ze Wildplukker in Den Burg te tracteren op een pizza. Hhmmm, lekker na al die courgette’s…

Ondertussen zijn de katten op de hoek weer een enorme bezienswaardigheid en kon Wildplukker het niet nalaten om zijn opdringerige neus met camera weer tegen het raam te drukken. Ze worden steeds mooier.

KLIK

Comments (1)

folkloremarkt

KLIK VOOR MEER

Vandaag waren we op de folkloremarkt in Den Burg. Deze markt is meer dan de Landbouwdag Texel voor toeristen bedoeld. Ons kon het deze keer iets meer boeien. Vooral kijken hoe ambachtslieden hun kunstje vertonen - er waren onder andere een mattenvlechter, portrettekenaar en beeldhouwer in hout - is kauwgom voor de ogen. Verder was er midden op het plein een levend historisch schilderij van mensen in klederdracht die allerlei ouderwetse handelingen verrichten als spinnen, wassen met een wasbord en koken op een oude stoof. Helaas werd dit omgeven door van die lelijke ijzeren dranghekken en geparkeerde auto’s - zoals zovaak tegenwoordig - waardoor het fotografisch onaantrekkelijk werd. Ook waren er weer diverse dranghek-kubussen met dieren erin. Waar zijn de houten hekken gebleven?

Comments

mosgal of rozengal

KLIK VOOR MEER

Soms kun je op (wilde) rozen, zoals de Egelantier (Rosa rubiginosa) met de smalle rozebottels of de Rimpelroos (Rosa rugosa) met brede bottels, een stekelige bal zien zitten: het is de Rozengal of Mosgal. Het is een vergroeiing veroorzaakt door de Rozegalwesp (Diplolepis rosae). Deze maakt een beschadiging, legt haar eitjes en spuit een stofje in waardoor de roos een vreemdgevormde woekering maakt: de gal. Deze gal dient dan als woning voor de larven van de galwesp.

Comments (4)

naaktkatten

Het huis op de hoek bij Mandarijn is weer bewoond. De bewoners hebben we nog niet gezien. Wel trekken naakthuidige katten in de vensterbank de aandacht van alle voorbijgangers, ook die van Wildplukker.

KLIK VOOR MEER

Comments (3)

hooggeëerd bezoek

Meneer en mevrouw gerritsen kwamen vandaag op bezoek bij Mandarijn en Wildplukker. Hopelijk om tot in de late uurtjes de geneugten van Texel te proeven onder de verstrooide leiding van Wildplukker en Mandarijn die door huiselijke en culinaire beslommeringen niet helemaal fris de ontvangst tegemoet hadden gezien. Mandarijn en Wildplukker wilden hun beste beentjes voor zetten want zij werden door de twee culinaire cracks ook altijd goed onthaald.

KLIK VOOR MEER

beentjes mevrouw gerritsen zetten voet op Texelse bodem

Maar eerst het vertier… 

Gevieren gingen ze op safari door de duinen, gegidst door Wildplukker. Deze verzorgde een rondje in de buurt met van alles wat: struikgewas, duinen, meertjes en strand. Onderweg viel dan altijd wat te beleven.
Zijn reputatie als natuurkenner werd danig getest door vele oplettende vragen. Menigmaal moest Wildplukker stamelen “Geen flauw idee”. Gelukkig kon hij het zweet op zijn voorhoofd wijtten aan de hitte. Hij nam zich voor er meer studie van te maken en maakte diverse foto’s voor latere determinatie. Ondertussen maakte mevrouw gerritsen vele kiekjes voor haar weblog. Wat zou dat gaan worden?

KLIK VOOR MEER

Zijn reputatie als wildplukker kwam wel goed uit de verf toen het gezelschap achter de duinrand neerdaalde richting kust. Door jonge pionierduinen banjerend, ontvouwde zich op het strand voor hen een paradijs van zeekraal. De sprietjes die Mandarijn en Wildplukker een maand geleden al hadden zien opkomen, waren uitgegroeid tot een ware akker vol forse struiken.
Twijfelend over de beschermde status van deze plant viel ieder argument tegen plukken weg bij het zien van zoveel dikke sappige bossen van deze overheerlijke zeegroente. Wat zand voor lief nemend proefden ze er allen van: de zeekraal was heerlijk knapperig en sappig-zilt van smaak. Wildplukken geblazen! Diverse boterhamzakjes werden gevuld voor thuis.

KLIK VOOR MEER

Terug in Den Hoorn werd het Amsterdamse stel aan het werk gezet bij de oogst. Alweer viel er een kruiwagen vol courgettes te oogsten. Eén kist werd bestemd om te verwerken in de keuken van een cultureel restaurant in Amsterdam. Mevrouw gerritsen is hier de kersverse chef.

’s Avonds na gedane arbeid probeerden Wildplukker en Mandarijn het stel op koninklijke wijze te verwennen met hun haute cuisine.
Al snel begon het kooktafereel echter meer te lijken op een schilderij van Jan Steen: de frituur werkte niet goed en maakte de courgettebloemen tot harde vette chips (de rest snel in de koekenpan gedaan), de wijn van goede huize (Wijnhuis Oosterend) had zich in de koelkast ontdaan van haar kurk en was half leeg gelopen, de verse boontjes van het land waren bijna bruingekookt door de consternatie met de frituur… o jee…
Door wijze lessen en vakkundig ingrijpen van mevrouw gerritsen wisten Wildplukker en Mandarijn zich te handhaven. Meneer en mevrouw gerritsen bleven in ieder geval relaxed onder de situatie en leken toch van alles te genieten. De gebruikelijke wietsen van meneer gerritsen waren in ieder geval niet van de lucht.

KLIK VOOR MEER

Het sluitstuk van de avond was een Yema-taart van Mandarijn, een zeer bewerkelijke taart met onder andere laagjes genoise en een laag praliné. Na deze lekkernij, die bijna bevroren opgediend moet worden, viel de nacht en werd het tijd om de warmte binnen op te zoeken voor een laatste versnapering…

Volgende zomer weer?

Comments (2)

libellen

Vandaag kreeg Wildplukker een korte kursus libellen van onze buurman ’Bijenman’ van de tuin. Deze buurman werkt ook bij Staatsbosbeheer (evenals de buurman naast het huis van Mandarijntje) en komt regelmatig in het tuinencomplex speuren naar vlinders en libellen. Hij doet dit met een verrekijker om de kenmerken goed te kunnen zien, want vooral bij libellen gaat het om de kleine details.

Er zijn libellen en juffers. In de volksmond heten ze allemaal libellen. De meeste kleine soorten zijn echter juffers. Ze zijn herkenbaar aan het feit dat ze hun vleugels dichtvouwen in rust. Libellen rusten juist met de vleugels gespreid.

KLIK VOOR MEER

Natuurlijk zijn er altijd weer uitzonderingen. De pantserjuffers zijn juffers maar houden hun vleugels toch zijwaarts gespreid.

Comments

tuinhistorie 2: aanleg

Mandarijn heeft de tuin in juli 2004 gehuurd bij de lokale tuinvereniging voor de luttele prijs van tien euro per jaar. In Amsterdam betaal je het dertig- tot vijftigvoudige! Hij meet 10 x 20 meter dus 200 vierkante meter.

Mandarijn schakelde de hulp van Wildplukker in daar hij wel enige ervaring heeft en in ieder geval wat van natuur weet. Wildplukker werd spontaan Wildspitter en na het ontwerpen op papier (zie gisteren) is hij het in Augustus gaan aanleggen volgens plan. Met behulp van een lijn met knopen om te meten en veel stokjes werden de bedden uitgezet. De tussenliggende paden werden uitgespit en op de bedden gegooid.

Snippers

De paden werden vervolgens opgevuld met maar liefst 78 juten zakken vol met houtsnippers! Aanvankelijk leek een zak of tien wel genoeg maar die verdwenen alleen al op het terras. Wildplukker heeft dagenlang heel Texel rondgesleurd en via contacten met groenbeheerders en kennissen werd iedere berm waar gesnipperd was opgezocht en geplunderd. Snipperen is het grote ecodrama van de laatste jaren maar daarover een andere keer. De geplande vijver werd naar een later tijdstip verschoven en de plek werd nu eerst een groentebed. Wel kwam er langs de rand een avondzonterras met schelpen die we van het strand haalden. Ook dit was een hele klus want schelpen zijn zwaar. Dus ook dit deden we in vele porties en nog steeds nemen we zo nu en dan een zak mee.

KLIK VOOR MEER

Avondterras met schelpen en houtril

Nu was de aanleg min of meer klaar. Improvisorisch werd er het een en ander ingezaaid omdat we dat niet konden laten. Het was al september en eigenlijk een beetje te laat voor moestuinieren. Dus werden er - naast wat ingezaaide radijzen etc. - veel gekregen plantjes uitgezet van o.a. rode kool en sla. Veel mooie planten die er al stonden, zoals papavers en komkommerkruid, hebben we laten staan.

KLIK VOOR MEER

Inmiddels heeft Wildplukker geleerd dat er zoiets als kweek bestaat, een woekerend gras dat bijna niet weg te krijgen is. Ieder stukje wortel dat achterblijft loopt weer uit met onvoorstelbare kracht. Het kweek zat helaas overal - het leek onschuldig gras - en werd vrolijk onder de bedden gespit. ‘Goeie mest’, dacht Wildplukker. Het werden veel ‘kweekbedden’. Na twee jaar is het nog steeds niet weg en rukt het altijd weer op.

Wordt vervolgd.

Comments

tuinhistorie 1: ontwerp

Ik vond in mijn bestanden nog het oorspronkelijke ontwerp van de vaste tuin.

 KLIK VOOR MEER

Inmiddels is het nogal omgegooid en ik heb me voorgenomen om een nieuwe tekening te maken. De langgerekte bedden hebben extra doorgangen gekregen en de vijver met terras (golfjes rechtsonder) is een schelpenterras zonder vijver geworden. Vorige week zijn een aantal bedden helemaal op de schop gegaan.
Eigenlijk is het ontwerpen nog het leukst… in je fantasie zie je allemaal prachtige bedden zonder onkruid.

Ook het aanleggen is heel spannend. Een stuk ruig land helemaal omspitten en vormen aanbrengen.
Inmiddels heb ik geleerd dat reliëf onmisbaar is voor een leuke tuin. Het geeft direct een extra dimensie en creëert leuke intieme plekjes. Bovendien is het bevordelijk voor het natuurlijke gehalte van de tuin: veel beestjes vinden allerlei schuilplekken. Drie houtrillen zorgen hier ook nog voor. Hierin kunnen allerlei natuurlijke bestrijders wonen zoals sluipwespen (en opvreters zoals slakken… tja) want we doen alles ecologisch.

Misschien een leuke aanleiding om wat over de historie te vertellen.

Wordt vervolgd. 

Comments

wmoij

Wildplukker is druk bezig met het vervaardigen van zo’n 60 exemplaren van de nieuwsbrief van de WMOIJ…

WMOIJ

website WMOIJ >> 
bekijk Nieuwsbrief >>

Comments

avondrood, water in de sloot

Eindelijk lekker weer! Hoosbuien kletterend op het zoldertuimelraam van zijn kamertje in Herberg Mandarijn maakten Wildpukker vroeg wakker en deden hem zich verheugen op een natte koele dag. De natuur en de tuin smachten hier al weken naar en Wildplukker met hen.

Buien boven Den Hoorn

Wat later op de dag wilde Wildplukker kijken wat een brand vorige zondag heeft veroorzaakt tussen de Horsmeertjes op de westpunt van Texel en ging er met Mandarijn heen. De brand was veroorzaakt door een jongen van vijftien die wilde kijken of het gras snel wilde ontvlammen en hij kreeg snel antwoord. In korte tijd stond 8 hectare in vuur en vlam. Foei!
Wel was de jongen zo verantwoordelijk om 112 te bellen en waarschuwde hij ook een boswachter (Wildplukker’s kennis Granaatbloemwasplaat) in de Staatsbosbeheerpost nabij. Vervolgens hielp hij ook nog mee met het blussen. Bravo!!
Wel krijgt hij een fikse taakstraf.

KLIK VOOR MEER

Bij inspectie viel de schade mee en er kwamen al weer vele sprietjes tevoorschijn. Ook is Wildplukker benieuwd of er straks allerlei zogenaamde ‘brandplekpaddenstoelen’ tevoorschijn komen. Met de regen van afgelopen nacht misschien al binnenkort.

We wandelden verder.

KLIK VOOR MEER

Dit monster van 9 cm kwamen we tegen ten noorden van het westelijke Horsmeertje. Hij zat lekker te eten van het Wilgeroosje waar deze Olifantrups zo van houdt. Hij heet zo omdat hij op de slurf van een olifant lijkt (?!?!?!?). Het is de rups van de Avondroodvlinder, een spectaculair mooie nachtvlinder met felle magenta en kerrykleuren.

Comments (2)