`

Archief voor augustus, 2006

muntjungle

Klik

Thuisgekomen blijkt Wildplukkers balkon overgenomen te zijn door de munt. Met een hakmes moest hij zich een weg banen terwijl hij steeds higher werd van de muntessences die zich overal door zijn huid naar binnen drongen.

Reacties (2)

laatste avond

Klik

Wildplukker is somber. De avond valt voor Wildplukkers vakantie op Texel.

Reacties (2)

update hooggeëerd bezoek

Wildplukker heeft na studie nog wat planten kunnen determineren van de wandeling van 6 augustus. Het betrof de beroemde Parnassia (nota bene) en het Strandduizendguldenkruid. Helaas kon hij de distel nog niet op naam brengen.

Klik

Reacties (2)

avondwandeling

Klik

Vanavond even naar de bieb van Den Burg geweest en daarna met Mandarijn lekker gewandeld in het Mokslootgebied, een natte-duin-valleien-gebied. De heide staat steeds meer te bloeien. De avondzon maakt ze nog paarser dan ze al zijn. Al tijden hebben we geen Schotse Hooglanders gezien. Thuis in de diepvries ligt een Texels Schotse Hooglandervleespakket en ik voel me bijna schuldig.

Reacties (2)

geen commentaar

Rolstoelopgang Den Hoorn

20060811rolstoel1.jpg

Reacties

ondertussen in de tuin

KLIK

Terwijl Mandarijn op de markt staat, is Wildplukker weer in de tuin aan het werk geweest: boerenkoolplantjes gezet, kweek uitgespit en wilgen gezaagd in de griend om daar de stammetjes van in de tuin te leggen als borderrand.

KLIK

Reacties (3)

Mandarijn in de handel

KLIK 

Vandaag heeft Mandarijn op de wekelijkse zomermarkt van Den Hoorn courgettes verkocht. De markt loopt door de straat dus ze kon gewoon een tafeltje voor de deur opstellen. Maar liefst 18 euro heeft ze verdiend. Wel ging de markt tot zes uur door en had ze geen zin meer om te koken, dus besloot ze Wildplukker in Den Burg te tracteren op een pizza. Hhmmm, lekker na al die courgette’s…

Ondertussen zijn de katten op de hoek weer een enorme bezienswaardigheid en kon Wildplukker het niet nalaten om zijn opdringerige neus met camera weer tegen het raam te drukken. Ze worden steeds mooier.

KLIK

Reactie (1)

folkloremarkt

KLIK VOOR MEER

Vandaag waren we op de folkloremarkt in Den Burg. Deze markt is meer dan de Landbouwdag Texel voor toeristen bedoeld. Ons kon het deze keer iets meer boeien. Vooral kijken hoe ambachtslieden hun kunstje vertonen – er waren onder andere een mattenvlechter, portrettekenaar en beeldhouwer in hout – is kauwgom voor de ogen. Verder was er midden op het plein een levend historisch schilderij van mensen in klederdracht die allerlei ouderwetse handelingen verrichten als spinnen, wassen met een wasbord en koken op een oude stoof. Helaas werd dit omgeven door van die lelijke ijzeren dranghekken en geparkeerde auto’s – zoals zovaak tegenwoordig – waardoor het fotografisch onaantrekkelijk werd. Ook waren er weer diverse dranghek-kubussen met dieren erin. Waar zijn de houten hekken gebleven?

Reacties

mosgal of rozengal

KLIK VOOR MEER

Soms kun je op (wilde) rozen, zoals de Egelantier (Rosa rubiginosa) met de smalle rozebottels of de Rimpelroos (Rosa rugosa) met brede bottels, een stekelige bal zien zitten: het is de Rozengal of Mosgal. Het is een vergroeiing veroorzaakt door de Rozegalwesp (Diplolepis rosae). Deze maakt een beschadiging, legt haar eitjes en spuit een stofje in waardoor de roos een vreemdgevormde woekering maakt: de gal. Deze gal dient dan als woning voor de larven van de galwesp.

Reacties (4)

naaktkatten

Het huis op de hoek bij Mandarijn is weer bewoond. De bewoners hebben we nog niet gezien. Wel trekken naakthuidige katten in de vensterbank de aandacht van alle voorbijgangers, ook die van Wildplukker.

KLIK VOOR MEER

Reacties (3)

hooggeëerd bezoek

Meneer en mevrouw gerritsen kwamen vandaag op bezoek bij Mandarijn en Wildplukker. Hopelijk om tot in de late uurtjes de geneugten van Texel te proeven onder de verstrooide leiding van Wildplukker en Mandarijn die door huiselijke en culinaire beslommeringen niet helemaal fris de ontvangst tegemoet hadden gezien. Mandarijn en Wildplukker wilden hun beste beentjes voor zetten want zij werden door de twee culinaire cracks ook altijd goed onthaald.

KLIK VOOR MEER

beentjes mevrouw gerritsen zetten voet op Texelse bodem

Maar eerst het vertier… 

Gevieren gingen ze op safari door de duinen, gegidst door Wildplukker. Deze verzorgde een rondje in de buurt met van alles wat: struikgewas, duinen, meertjes en strand. Onderweg viel dan altijd wat te beleven.
Zijn reputatie als natuurkenner werd danig getest door vele oplettende vragen. Menigmaal moest Wildplukker stamelen “Geen flauw idee”. Gelukkig kon hij het zweet op zijn voorhoofd wijtten aan de hitte. Hij nam zich voor er meer studie van te maken en maakte diverse foto’s voor latere determinatie. Ondertussen maakte mevrouw gerritsen vele kiekjes voor haar weblog. Wat zou dat gaan worden?

KLIK VOOR MEER

Zijn reputatie als wildplukker kwam wel goed uit de verf toen het gezelschap achter de duinrand neerdaalde richting kust. Door jonge pionierduinen banjerend, ontvouwde zich op het strand voor hen een paradijs van zeekraal. De sprietjes die Mandarijn en Wildplukker een maand geleden al hadden zien opkomen, waren uitgegroeid tot een ware akker vol forse struiken.
Twijfelend over de beschermde status van deze plant viel ieder argument tegen plukken weg bij het zien van zoveel dikke sappige bossen van deze overheerlijke zeegroente. Wat zand voor lief nemend proefden ze er allen van: de zeekraal was heerlijk knapperig en sappig-zilt van smaak. Wildplukken geblazen! Diverse boterhamzakjes werden gevuld voor thuis.

KLIK VOOR MEER

Terug in Den Hoorn werd het Amsterdamse stel aan het werk gezet bij de oogst. Alweer viel er een kruiwagen vol courgettes te oogsten. Eén kist werd bestemd om te verwerken in de keuken van een cultureel restaurant in Amsterdam. Mevrouw gerritsen is hier de kersverse chef.

’s Avonds na gedane arbeid probeerden Wildplukker en Mandarijn het stel op koninklijke wijze te verwennen met hun haute cuisine.
Al snel begon het kooktafereel echter meer te lijken op een schilderij van Jan Steen: de frituur werkte niet goed en maakte de courgettebloemen tot harde vette chips (de rest snel in de koekenpan gedaan), de wijn van goede huize (Wijnhuis Oosterend) had zich in de koelkast ontdaan van haar kurk en was half leeg gelopen, de verse boontjes van het land waren bijna bruingekookt door de consternatie met de frituur… o jee…
Door wijze lessen en vakkundig ingrijpen van mevrouw gerritsen wisten Wildplukker en Mandarijn zich te handhaven. Meneer en mevrouw gerritsen bleven in ieder geval relaxed onder de situatie en leken toch van alles te genieten. De gebruikelijke wietsen van meneer gerritsen waren in ieder geval niet van de lucht.

KLIK VOOR MEER

Het sluitstuk van de avond was een Yema-taart van Mandarijn, een zeer bewerkelijke taart met onder andere laagjes genoise en een laag praliné. Na deze lekkernij, die bijna bevroren opgediend moet worden, viel de nacht en werd het tijd om de warmte binnen op te zoeken voor een laatste versnapering…

Volgende zomer weer?

Reacties (2)

libellen

Vandaag kreeg Wildplukker een korte kursus libellen van onze buurman ’Bijenman’ van de tuin. Deze buurman werkt ook bij Staatsbosbeheer (evenals de buurman naast het huis van Mandarijntje) en komt regelmatig in het tuinencomplex speuren naar vlinders en libellen. Hij doet dit met een verrekijker om de kenmerken goed te kunnen zien, want vooral bij libellen gaat het om de kleine details.

Er zijn libellen en juffers. In de volksmond heten ze allemaal libellen. De meeste kleine soorten zijn echter juffers. Ze zijn herkenbaar aan het feit dat ze hun vleugels dichtvouwen in rust. Libellen rusten juist met de vleugels gespreid.

KLIK VOOR MEER

Natuurlijk zijn er altijd weer uitzonderingen. De pantserjuffers zijn juffers maar houden hun vleugels toch zijwaarts gespreid.

Reacties

tuinhistorie 2: aanleg

Mandarijn heeft de tuin in juli 2004 gehuurd bij de lokale tuinvereniging voor de luttele prijs van tien euro per jaar. In Amsterdam betaal je het dertig- tot vijftigvoudige! Hij meet 10 x 20 meter dus 200 vierkante meter.

Mandarijn schakelde de hulp van Wildplukker in daar hij wel enige ervaring heeft en in ieder geval wat van natuur weet. Wildplukker werd spontaan Wildspitter en na het ontwerpen op papier (zie gisteren) is hij het in Augustus gaan aanleggen volgens plan. Met behulp van een lijn met knopen om te meten en veel stokjes werden de bedden uitgezet. De tussenliggende paden werden uitgespit en op de bedden gegooid.

Snippers

De paden werden vervolgens opgevuld met maar liefst 78 juten zakken vol met houtsnippers! Aanvankelijk leek een zak of tien wel genoeg maar die verdwenen alleen al op het terras. Wildplukker heeft dagenlang heel Texel rondgesleurd en via contacten met groenbeheerders en kennissen werd iedere berm waar gesnipperd was opgezocht en geplunderd. Snipperen is het grote ecodrama van de laatste jaren maar daarover een andere keer. De geplande vijver werd naar een later tijdstip verschoven en de plek werd nu eerst een groentebed. Wel kwam er langs de rand een avondzonterras met schelpen die we van het strand haalden. Ook dit was een hele klus want schelpen zijn zwaar. Dus ook dit deden we in vele porties en nog steeds nemen we zo nu en dan een zak mee.

KLIK VOOR MEER

Avondterras met schelpen en houtril

Nu was de aanleg min of meer klaar. Improvisorisch werd er het een en ander ingezaaid omdat we dat niet konden laten. Het was al september en eigenlijk een beetje te laat voor moestuinieren. Dus werden er – naast wat ingezaaide radijzen etc. – veel gekregen plantjes uitgezet van o.a. rode kool en sla. Veel mooie planten die er al stonden, zoals papavers en komkommerkruid, hebben we laten staan.

KLIK VOOR MEER

Inmiddels heeft Wildplukker geleerd dat er zoiets als kweek bestaat, een woekerend gras dat bijna niet weg te krijgen is. Ieder stukje wortel dat achterblijft loopt weer uit met onvoorstelbare kracht. Het kweek zat helaas overal – het leek onschuldig gras – en werd vrolijk onder de bedden gespit. ‘Goeie mest’, dacht Wildplukker. Het werden veel ‘kweekbedden’. Na twee jaar is het nog steeds niet weg en rukt het altijd weer op.

Wordt vervolgd.

Reacties

tuinhistorie 1: ontwerp

Ik vond in mijn bestanden nog het oorspronkelijke ontwerp van de vaste tuin.

 KLIK VOOR MEER

Inmiddels is het nogal omgegooid en ik heb me voorgenomen om een nieuwe tekening te maken. De langgerekte bedden hebben extra doorgangen gekregen en de vijver met terras (golfjes rechtsonder) is een schelpenterras zonder vijver geworden. Vorige week zijn een aantal bedden helemaal op de schop gegaan.
Eigenlijk is het ontwerpen nog het leukst… in je fantasie zie je allemaal prachtige bedden zonder onkruid.

Ook het aanleggen is heel spannend. Een stuk ruig land helemaal omspitten en vormen aanbrengen.
Inmiddels heb ik geleerd dat reliëf onmisbaar is voor een leuke tuin. Het geeft direct een extra dimensie en creëert leuke intieme plekjes. Bovendien is het bevordelijk voor het natuurlijke gehalte van de tuin: veel beestjes vinden allerlei schuilplekken. Drie houtrillen zorgen hier ook nog voor. Hierin kunnen allerlei natuurlijke bestrijders wonen zoals sluipwespen (en opvreters zoals slakken… tja) want we doen alles ecologisch.

Misschien een leuke aanleiding om wat over de historie te vertellen.

Wordt vervolgd. 

Reacties

wmoij

Wildplukker is druk bezig met het vervaardigen van zo’n 60 exemplaren van de nieuwsbrief van de WMOIJ…

WMOIJ

website WMOIJ >> 
bekijk Nieuwsbrief >>

Reacties

« Vorige berichten · Volgende berichten »