`

Archief voor augustus 5, 2006

tuinhistorie 2: aanleg

Mandarijn heeft de tuin in juli 2004 gehuurd bij de lokale tuinvereniging voor de luttele prijs van tien euro per jaar. In Amsterdam betaal je het dertig- tot vijftigvoudige! Hij meet 10 x 20 meter dus 200 vierkante meter.

Mandarijn schakelde de hulp van Wildplukker in daar hij wel enige ervaring heeft en in ieder geval wat van natuur weet. Wildplukker werd spontaan Wildspitter en na het ontwerpen op papier (zie gisteren) is hij het in Augustus gaan aanleggen volgens plan. Met behulp van een lijn met knopen om te meten en veel stokjes werden de bedden uitgezet. De tussenliggende paden werden uitgespit en op de bedden gegooid.

Snippers

De paden werden vervolgens opgevuld met maar liefst 78 juten zakken vol met houtsnippers! Aanvankelijk leek een zak of tien wel genoeg maar die verdwenen alleen al op het terras. Wildplukker heeft dagenlang heel Texel rondgesleurd en via contacten met groenbeheerders en kennissen werd iedere berm waar gesnipperd was opgezocht en geplunderd. Snipperen is het grote ecodrama van de laatste jaren maar daarover een andere keer. De geplande vijver werd naar een later tijdstip verschoven en de plek werd nu eerst een groentebed. Wel kwam er langs de rand een avondzonterras met schelpen die we van het strand haalden. Ook dit was een hele klus want schelpen zijn zwaar. Dus ook dit deden we in vele porties en nog steeds nemen we zo nu en dan een zak mee.

KLIK VOOR MEER

Avondterras met schelpen en houtril

Nu was de aanleg min of meer klaar. Improvisorisch werd er het een en ander ingezaaid omdat we dat niet konden laten. Het was al september en eigenlijk een beetje te laat voor moestuinieren. Dus werden er – naast wat ingezaaide radijzen etc. – veel gekregen plantjes uitgezet van o.a. rode kool en sla. Veel mooie planten die er al stonden, zoals papavers en komkommerkruid, hebben we laten staan.

KLIK VOOR MEER

Inmiddels heeft Wildplukker geleerd dat er zoiets als kweek bestaat, een woekerend gras dat bijna niet weg te krijgen is. Ieder stukje wortel dat achterblijft loopt weer uit met onvoorstelbare kracht. Het kweek zat helaas overal – het leek onschuldig gras – en werd vrolijk onder de bedden gespit. ‘Goeie mest’, dacht Wildplukker. Het werden veel ‘kweekbedden’. Na twee jaar is het nog steeds niet weg en rukt het altijd weer op.

Wordt vervolgd.

Reacties