`

Archief voor augustus 6, 2006

hooggeëerd bezoek

Meneer en mevrouw gerritsen kwamen vandaag op bezoek bij Mandarijn en Wildplukker. Hopelijk om tot in de late uurtjes de geneugten van Texel te proeven onder de verstrooide leiding van Wildplukker en Mandarijn die door huiselijke en culinaire beslommeringen niet helemaal fris de ontvangst tegemoet hadden gezien. Mandarijn en Wildplukker wilden hun beste beentjes voor zetten want zij werden door de twee culinaire cracks ook altijd goed onthaald.

KLIK VOOR MEER

beentjes mevrouw gerritsen zetten voet op Texelse bodem

Maar eerst het vertier… 

Gevieren gingen ze op safari door de duinen, gegidst door Wildplukker. Deze verzorgde een rondje in de buurt met van alles wat: struikgewas, duinen, meertjes en strand. Onderweg viel dan altijd wat te beleven.
Zijn reputatie als natuurkenner werd danig getest door vele oplettende vragen. Menigmaal moest Wildplukker stamelen “Geen flauw idee”. Gelukkig kon hij het zweet op zijn voorhoofd wijtten aan de hitte. Hij nam zich voor er meer studie van te maken en maakte diverse foto’s voor latere determinatie. Ondertussen maakte mevrouw gerritsen vele kiekjes voor haar weblog. Wat zou dat gaan worden?

KLIK VOOR MEER

Zijn reputatie als wildplukker kwam wel goed uit de verf toen het gezelschap achter de duinrand neerdaalde richting kust. Door jonge pionierduinen banjerend, ontvouwde zich op het strand voor hen een paradijs van zeekraal. De sprietjes die Mandarijn en Wildplukker een maand geleden al hadden zien opkomen, waren uitgegroeid tot een ware akker vol forse struiken.
Twijfelend over de beschermde status van deze plant viel ieder argument tegen plukken weg bij het zien van zoveel dikke sappige bossen van deze overheerlijke zeegroente. Wat zand voor lief nemend proefden ze er allen van: de zeekraal was heerlijk knapperig en sappig-zilt van smaak. Wildplukken geblazen! Diverse boterhamzakjes werden gevuld voor thuis.

KLIK VOOR MEER

Terug in Den Hoorn werd het Amsterdamse stel aan het werk gezet bij de oogst. Alweer viel er een kruiwagen vol courgettes te oogsten. Eén kist werd bestemd om te verwerken in de keuken van een cultureel restaurant in Amsterdam. Mevrouw gerritsen is hier de kersverse chef.

’s Avonds na gedane arbeid probeerden Wildplukker en Mandarijn het stel op koninklijke wijze te verwennen met hun haute cuisine.
Al snel begon het kooktafereel echter meer te lijken op een schilderij van Jan Steen: de frituur werkte niet goed en maakte de courgettebloemen tot harde vette chips (de rest snel in de koekenpan gedaan), de wijn van goede huize (Wijnhuis Oosterend) had zich in de koelkast ontdaan van haar kurk en was half leeg gelopen, de verse boontjes van het land waren bijna bruingekookt door de consternatie met de frituur… o jee…
Door wijze lessen en vakkundig ingrijpen van mevrouw gerritsen wisten Wildplukker en Mandarijn zich te handhaven. Meneer en mevrouw gerritsen bleven in ieder geval relaxed onder de situatie en leken toch van alles te genieten. De gebruikelijke wietsen van meneer gerritsen waren in ieder geval niet van de lucht.

KLIK VOOR MEER

Het sluitstuk van de avond was een Yema-taart van Mandarijn, een zeer bewerkelijke taart met onder andere laagjes genoise en een laag praliné. Na deze lekkernij, die bijna bevroren opgediend moet worden, viel de nacht en werd het tijd om de warmte binnen op te zoeken voor een laatste versnapering…

Volgende zomer weer?

Reacties (2)

libellen

Vandaag kreeg Wildplukker een korte kursus libellen van onze buurman ’Bijenman’ van de tuin. Deze buurman werkt ook bij Staatsbosbeheer (evenals de buurman naast het huis van Mandarijntje) en komt regelmatig in het tuinencomplex speuren naar vlinders en libellen. Hij doet dit met een verrekijker om de kenmerken goed te kunnen zien, want vooral bij libellen gaat het om de kleine details.

Er zijn libellen en juffers. In de volksmond heten ze allemaal libellen. De meeste kleine soorten zijn echter juffers. Ze zijn herkenbaar aan het feit dat ze hun vleugels dichtvouwen in rust. Libellen rusten juist met de vleugels gespreid.

KLIK VOOR MEER

Natuurlijk zijn er altijd weer uitzonderingen. De pantserjuffers zijn juffers maar houden hun vleugels toch zijwaarts gespreid.

Reacties