`

Archief voor februari, 2007

ijdelheid of gezondheid

Klik

“Het is alles ijdelheid en najagen van wind”, ze Prediker ooit. Zo denkt de politiek al jaren over de tandarts. Het is voor de minima helemaal onbetaalbaar geworden om je gebit nog in stand te houden en dus ontstaat er voor velen een dilemma: ijdelheid en dokken of laten sloffen en besparen. Ook voor Wildplukker is het een aderlating. Gezondheid speelt blijkbaar geen rol.

Wildpukker denkt hier anders over. Een afgebroken kies – verder zonder pijn – zorgt al maanden voor problemen: een rechteroog dat slecht scherpstelt, en een rechteroorontsteking. Dit laatste zeurt nog door en heeft de verzekering al zeker zo’n 400 euro gekost aan doktersbezoeken en medicijnen. Als blijkt dat het snel verdwijnt na herstel van de kies is voor Wildplukker het bewijs geleverd: een slecht gebit schaadt de gezondheid.

Klik

Door gebrek aan liquide middelen en drukte had hij de gang naar de tandarts steeds uitgesteld. Daar kwam ook nog bij dat hij een vrouwelijke Koreaanse tandarts had die, hoewel klein van postuur, tanig van leden was en op geen enkele manier fijn besnaard. Per sessie moest al snel tien maal de grens aangegeven worden, want zelf had ze die niet.
Nu heeft hij echter een vriendelijke en zeer bekwame tandarts gevonden, ook nog in de buurt. Zijn naam doet misschien niet het beste vermoeden – Rotteveel heet de man, écht waar – maar na het eerste bezoek was Wildplukker helemaal tevreden.

Vandaag was alweer de derde sessie. Kies 2 en 3 waren aan de beurt, volgens Wildplukker de boosdoeners. Na een behandeling van ruim een uur was er weer sprake van kunstzinnige monumentenzorg.

Klik

Het zal mij benieuwen of de andere klachten nu verdwijnen… en dan op naar de volgende drie sessies…

Reacties (2)

asfaltjungle

Reacties

sneeuwklokjes

Klik 

Reacties

child relics 2

Reacties (2)

katjes

Reacties

child relics 1

Reacties (4)

leeg bos

Reactie (1)

dode vlieren

Klik

Vlieren in een sparrenbos verliezen de strijd om het licht.

Reacties

Rode kelkzwammen, robijnen van de winter

Klik

Eén keer per jaar is er in de Flevopolders een Rode kelkzwammenexcursie, georganiseerd door de WMOIJ.
Rode kelkzwammen laten zich pas echt zien als het winter is. Vorst, ijzel, hagel, sneeuw… het lijkt ze niet te deren… eerder nog lijkt het ze te doen opleven.
Dé tijd om naar Kelkzwammen te zoeken is dan ook februari. Dé plaats is Flevoland, want om onbekende redenen staan ze hier overal in natte bossen met vooral veel dood essenhout, terwijl ze in de rest van Nederland schaars zijn.

Klik

Ondanks de nepwinter worden we – maar liefst 50 kelkjagers gaven acte de présence – gelukkig niet teleurgesteld want de bloedrode kelken laten zich volop zien: duizenden binnenstebuitengekeerde mandarijnenschillen vullen als sierlijke sieraden de bossen waar ze prachtig contrasteren met het groene mos van natte bosvloeren.
Ook Rode kelkzwammen hebben – zoals vele soorten in het paddenstoelenrijk – dubbelgangers: Krulhaarkelkzwammen. Deze zien er hetzelfde uit alleen hebben ze een microscopisch kleine krullenbos, andere sporen en een iets andere groeiperiode:

Klik

Op de valreep bezochten we met select gezelschap een plek waar al enkele jaren albino-exemplaren zijn gevonden. Dit verschijnsel komt ook bij paddenstoelen voor en maakt de soort opeens duizend maal gewilder: we reden er 50 kilometer voor om.

Klik

Wederom hadden we geluk en vonden we zelfs enkele gele exemplaren. Hoe gek kan het worden! “Kun je niet een blauwe zoeken”, grapte Wildplukker tegen de Kelkzwammenkenners uit Dronten die de excursie leidden, “dan kan ik de Nederlandse vlag fotograferen, inclusief wimpel”.

Klik

Reactie (1)