Vandaag is Wildplukker te beluisteren op Teleac Radio in het programma Hoe?Zo!
Wildplukker ging samen met reporter Ron Flens op zoek naar eetbare planten langs het Amsterdam-Rijnkanaal en op IJburg.
Voor wie het programma gemist heeft is het hier nogmaals te beluisteren.
Wat een rotzooi!
Wildplukker loopt een rondje Oost-Watergraafsmeer. Rotzooi heeft hij al genoeg en dit jaar deed hij dan ook geen enkele aankoop. Wel een lekker broodje op hout geroosterde kofte.
Daarna het Oosterpark in gevlucht voor wat ruimte.
Zelfs de duiven waren de drukte ontvlucht en zaten samengeschoold in de bomen toe te kijken naar hun bezette stad…
Het gezelschap had vandaag de ambitie om van Valkenburg naar Slenaken te wandelen, zo’n twintig kilometer over heuvels en door dalen.
De plek en de vakantieperiode deden ons met vele andere wandelaars in processie schuifelen over uitgezette paden. Niet des Wildplukkers, maar Limburg is nu eenmaal populair.
De natuur is in volle hevigheid losgebroken in lentestuipen van bloei, groei en expansie. De paardenbloemen zijn in hun nadagen al gaan de enkelingen bijna het hele jaar door. Het was broer opgevallen dat er heel vaak een toefje op de pluizenbol zit. Het is een restje van het bloemhoofdje en het bleek op bijna de helft van de paardenbloemen aanwezig te zijn.
Paarden uit iets grotere stal waren eveneens een opvallende verschijning in het Limburgse landschap. Ik heb het over de paardenkastanjes. Overal schitterend bloeiend in roze, witte en veelkleurige toortsen. Heeft u wel eens van dchtbij gekeken hoe mooi ze bloeien?
Wegens teveel filmen, fotograferen en anderszins dralen, plus de algehele vermoeidheid bij enkele leden besloten we het in Gulpen met bier, bitterballen en vlammetjes voor gezien te houden.
Met een viertal (Mandarijn, haar broer, diens vriendin en Wildplukker) togen we voor een weekend wandelen en anderszins genieten naar Limburg, het land van Maria.
Na vijf uur reizen (drukte en files) eerst even borrelen op het Onze-lieve-vrouweplein in Maastricht:
Het toeziend oog van Onze Lieve Vrouwe boven het plein.
Vandaag ging Wildlukker met Wilgenman op griendenjacht. Speciaal voor de website die Wildplukker maakt voor de Vereniging van Vlechters moesten er wat foto’s komen van wilgengrienden. Dit zijn akkers met wilgen waar ze wilgentenen oogsten voor oa. de vlechtindustrie.
Eerst naar Boer Wilg in Zijderveld:
Hij liet ons van alles zien maar kon ons niet echt helpen aan oude grienden. Hij heeft tegenwoordig vooral maaigrienden: een echte akker die jaarlijks afgesneden en geplet wordt.
Wij zoeken echter grote-knot-knollen-grienden!
Verder naar het volgende door Wilgenman uitgestippelde adres, Van Schaik 30 kilometer oostwaarts in Ingen:
Dit familiebedrijf blijkt een tenenverwerker van industrieel formaat: vooral het wiepen van tenen voor de dijkverzwaring. Wiepen zijn in netten gebundelde wilgentenen. Het is tevens het werkwoord voor het maken ervan. Indrukwekkende stapels tenen van wel 12 meter hoog staan overal op de velden. Opa en kleinzoon staan grote tenen te sorteren voor het maken van vlechtwanden terwijl anderen de dunne resten machinaal wiepen.
Maar ook hier geen grote knollen. We besluiten om de Linge af te schuimen en gaan weer naar het westen.
Direct van de grote weg af hebben we meer geluk, eerst een griend aan de overkant van het water, dan een buurtgriend langs de dijk met uitzicht op Asperen en tenslotte een prachtige griend van – bij navraag – een rijke dame. Na tevergeefs aangebeld te hebben om toestemming te vragen, klimmen we wat hekken over en springen over de sloot naar de privégriend. Na vijf minuten spurt een vrouw onze richting op met het gezicht op onweer. “Wat moet dat verdomme in mijn griend”, bleek zij te denken. We werpen onze charmes in het gevecht en overtuigen haar van onze goede bedoelingen en mogen onze gang gaan:
Tevreden en geslaagd in onze missie rijden we verder. Alles wat we nu vinden is extra. Dit extraatje dient zich 15 kilometer later aan langs de prachtige Diefdijk. We dringen ons weer binnen op privéterrein maar hier wacht ons een warmer onthaal. In het veld werkt een man die zwaait en ons wenkt. Hij zag Wildplukker uit de verte aan voor een leuke dame toen deze de auto uitstapte, aldus de man. “Valt dat even tegen”, pareert Wildplukker. Dat wilde de man nou ook niet direct zeggen.
We raken aan de praat. Wilgenman vraagt van alles over de griend aan de man. De man is een gepensioneerde natuurbeheerder en slijt zijn dagen in een prachtige dienstwoning die hij heeft mogen overkopen van het Zuidhollands Landschap na 30 jaar gedane arbeid. Achter zijn huis bevindt zich de toegang tot een prachtig voor publiek gesloten natuurreservaat. De griend houdt hij nog op ecologische wijze bij … bij wijze van hobby.
We kletsen wat over natuurbeheer en over onze bedoelingen hier en hij vertelt volluit … we leren in een half uur veel. Aanvankelijk schatte hij ons in als stadse fratsenmakers die weinig van de natuur weten. Gaandeweg wordt hij enthousiaster als hij merkt dat we helemaal geen stadse doetjes zijn. Als Wildplukker tijdens het gesprek laat ontvallen: “Hé, een Hoornaar”, naar een voorbijvliegende grote wesp die inderdaad bekend is bij de man, is hij om: we zijn ook van ‘de club’.
Als Wildplukker vraagt of er Steenuilen of Dwerguilen op de griend en de omliggende natuur afkomen, daagt hij ons uit. “Hebben jullie wel eens jonge bosuilen gezien?”, vraagt hij.
Hij neemt ons mee in het reservaat naar een holle wilg langs het pad…
Zus belde om 10.30 uur. Of ik geen koffie kom drinken want de zon staat nú op het balkon. En maar tot een uur of twaalf!
Wildplukker was deze keer al om 7 uur wakker en had zich gestort op een software-updating van deze log. Hetgeen resulteerde in een totale wegvaging van deze weblog en dus paniek. Geen koffie dus…
Gelukkig wist hij het in een half uur te herstellen naar de oude versie en hopla in de auto naar het dakterras aan de Zaan.
Zus heeft zich het afgelopen jaar helemaal gestort op de kralenkettingen. Ze schuimt diverse braderieën af om ze tegen redelijke prijzen te slijten. We gaan zelfs exposeren in de kantoorruimte van haar pand. 150 m2 kantoorruimte die vooral gebruikt wordt voor het roken van sigaren door Zwager, en die als Internetcafé dient voor neef Diezijn (voorheen Gassie) en diens vriendin Pina.
Op internet bleek ook dat Wildplukker privé wel 714 hits scoorde en Zus niet één.
“Of ik daar niet wat aan kan doen!.” En wel met de kettingen graag.
Ze zal een webshop krijgen want op Wildplukker verschijnt ze anoniem.
Hier alvast de kettingen, Zus…
Wildplukker werd vroeg wakker. Geen gewoonte op de zaterdag, eigenlijk op geen enkele dag als het niet moet want Wildplukker is een avondmens. Bovendien houdt hij ieder jaar een winterslaap waarbij het schema al een uur opschuift ten opzichte van de zomer. Als dan de zomertijd zoals altijd onverwacht vroeg wordt ingesteld en tegelijkertijd fysiek de zomer aanbreekt, moet er opeens twee uur ingehaald worden om weer op het ‘normale’ schema uit te komen waar de rest van de wereld in leeft.
Vandaag scheen het licht om acht uur in zijn ogen. Een uitgelezen kans om de Boerenmarkt oftewel biologische markt op de Noordermarkt te bezoeken. Deze markt is het leukst ’s ochtends, te meer daar je er voor sommige dingen beter snel bij kunt zijn.
De overdaad aan heerlijkheden lagen weer overal uitgestald… of hingen… want eerst werd er ingeslagen bij Natuurslager Rob Rijks uit Overijssel. Deze heeft behalve heerlijk vlees ook heerlijke gedroogde worsten.
Ik koos voor de varkensworst met knoflook en rozemarijn in schapensnaar en de runderworst met mosterd.
Daarna nog wat lekkere paddenstoelen gehaald op de nieuwe paddenstoelenstal: morieljes uit Mexico en Paarse schijnridderzwammen.
Volgens Wildplukker waren de laatste meer Paarssteelschijnridderzwammen, in naam een subtiel onderscheid maar toch een andere soort. Volgens de duidelijk nog niet ingewijde jongen achter de stal op hout gekweekt maar daar geloof ik al helemaal niets van, hij groeit hier op voedselrijke bodem of oude composthopen…
Lepista nuda of saeva?
Nog een Amerikaanse zwaarschede bij de visboer en 35 euro armer vertrok ik.
Amerikaanse zwaardschede of scheermes.
Op de terugweg nog even langs het Vlaamsch Broodhuys voor citroenbrood, oma’s meergranen en een kwart italiaans volkorenvloerbrood. Iets verderop ook maar even wat olijfolie uit Apulië halen bij ‘Check your oil’ Meeuwig & Zn. Beiden zijn gevestigd op de Haarlemmerdijk.
Weer 30 euro armer maar wel allemaal lekker… met mijn gepeperde schatten wordt het dit weekend goed eten…
Benodigdheden:
4 liter water
stengel citroengras
2 eetlepels drie-jaren-thee
1 eetlepel gesneden gember
klein stukje kaneelstok
Bereiding:
Breng alles aan de kook en laat het mengsel minimaal 4 uur trekken. Na afkoelen de vloeistof zeven en in flessen in de koelkast bewaren. Niet te koel drinken.
Vandaag samen met Koos Kneus een kopje koffie in de Hortus gedronken. We kregen een enthousiaste demonstratie kunstgietwerk van warme melk in de koffie. We waren onder de indruk van het kunstwerk en de dame die het serveerde.
Daarna naar de nieuwe vlindertuin van Artis. Hadden we de vlinders eigenlijk al in de Hortus bewonderd, hier in Artis waren het vooral de bloemen die mijn aandacht trokken. En veel mooie vlinderpoppen.
Vandaag en morgen is Wildplukker op RTV-NH te zien in het progamma VAN ZUKS DUS.
Get the Flash Player to see this player.
