`

Archief voor juli, 2007

Wilgenman op RTV NH

  Get the Flash Player to see this player.

Reacties

Gestreept nestzwammetje

Klik

Paddenstoelen met een hoog schattigheidsgehalte zijn het!

Ik heb het hier over Nestzwammetjes, een familie met zeven soorten in Nederland. Allen zijn ze klein – tot ongeveer 1cm groot – en ze groeien vaak massaal. Je kunt op een snipperpad zo duizenden exemplaren bij elkaar vinden. Vorige week vond ik er duizenden op Boekesteyn tussen de resten van een dode beuk.

De hier afgebeelde soort is het Gestreept nestzwammetje (Cyathus striatus), de meest algemene soort. Deze kun je zelfs in stadsparken of in je tuin vinden.

De vruchtlichamen hebben de vorm van een vogelnestje en het mooiste van alles: er liggen ook nog eieren in!
Dit zijn echter de kleine sporenpakketjes die door regendruppels het nest uitgeslingerd worden en zo voor de voortplanting zorgen.
Hoe ze zo kilometers afleggen naar een neuwe plek staat nooit in de boeken, dus in mijn fantasie blijven ze ook aan diverse schoenzolen en dierenpoten plakken. Dat schiet tenminste echt op.

Klik

Reacties

geploeter

Sinds het weekendje Texel ben ik iedere dag aan het werk geweest.
Gisteren een deadline afgerond, een door edelsmidvriendin Borg aan mij uitbesteedde website schets-bouwklus voor weer een andere edelsmid.
Vandaag een klus zonder deadline afgerond, maar dit moest ook nodig gebeuren: de website voor dé nederlandse Vereniging van Vlechters.
Vandaag ook nog gewerkt voor de deadine van volgende week dinsdag, een website van een bevriende coach.
Volgende week vrijdag dan nog een deadline voor een boek van 384 pagina’s. Daarna hopelijk wat rust!

Klik

Kortom, Wildplukker is voorlopig nog uitgeplukt. En om ’s avonds weer achter de computer te duiken voor de weblog… daar heeft Wildplukker ook niet altijd zin in.
Het weinige natuurcontact vind ik op mijn balkon of, zoals hierboven, met een meeuw die op mijn dakkoepeltje in de keuken zit.

Eén middagje vorige week donderdag was hij nog even in het bos om toch nog wat beloofd inventarisatiewerk op Boekesteijn. De paddenstoelen hebben er al weer zin in, de donderdag ervoor had ik al een tas vol cantharellen.

Klik

Reactie (1)

vieren en wieren

Vandaag mocht Wildplukker omdat hij jarig is het programma bepalen; we gingen dus eerst op zoek naar zeewieren om daarna te kijken hoe het er met de Zeekraal voorstaat.

Op goed geluk gingen we naar de Waddenzeekust naar een plekje waar we twee jaar geleden nog krabben hebben gevangen met meneer en mevrouw Gerritsen: de Vlakte van Kerken. Hier lag de branding toen bezaaid met verschillende wieren en vorig jaar ook.

Stom genoeg hadden we geen rekening gehouden met het tij. Deze was bij aankomst op zijn hoogst en we troffen een kale basaltdijk aan en geen sprietje wier.

Klik

Op naar De Hors. De Zeekraalakker was ook nog kaal. Niet vanwege het tij maar vanwege een totaal gebrek aan Zeekraal. Het is een raadsel waar het gebleven is. Vorig jaar stonden op 2 juli overal jonge plantjes… we moeten dus geduld hebben… voor het zeewier hoeven we slechts tot de avond te wachten.

Klik

’s Avonds om acht uur was het tij laag genoeg en konden we zeewier rapen. Op twee plekjes vonden we zo’n zeven soorten zeewier: Iers mos, Japans bessenwier, Purperwier, Zeesla, Blaasjeswier, Borstelwier, verschillende soorten Darmwier…

Klik

In de hele wereld zijn er geen giftige zeewieren bekend dus de bruikbaarheid als ingrediënt test ik zelf maar uit. Sommigen worden commercieel op de markt gebracht, maar velen ook niet, maar dat wil niet persé zeggen dat ze geen culinaire waarde hebben. Proberen maar dus, ik hou jullie op de hoogte.

Klik

Eén nieuw wier heb ik al uitgeprobeerd en dat is het Japans bessenwier. Deze is in 1973 ons land binnengekomen en heeft net als zijn landgenoot de Japanse oester de Nederlandse wateren veroverd.
Het is rauw nogal smakeloos maar wordt bij het opbakken in olijfolie én smakelijk én fris groen.

Klik

Ook deze keer waren er overal hoopjes van Zeepieren te zien. Op de wandeling terug vonden we zelfs nog wat Zeekraal en Lamsoor. In De Cocksdorp trakteerden we onszelf op een flinke en overheerlijke ijscoupe bij Topido. Het was tien uur maar de avond was nog heerlijk zacht.

Thuisgekomen tracteerde Mandarijn nog op een zelfgemaakt Morellenlikeurtje van eigen pluk van vorig jaar. Het was een heerlijke verjaardag.

Reacties (9)

vertier met vlierbessenbier

Op deze voor het geluk geschapen dag — de zevende van de zevende van de zevende oftewel 7-7-7 — besloot Wildplukker om af te reizen naar Texel om daar morgen zijn verjaardag met Mandarijn door te brengen.
Dat het geluk mee zat bleek wel op de boot. Wildplukker was de laatste die mee mocht met een exta tussenvaart, mede dank zij zijn kleine autootje dat nog net paste. Terwijl hij de achterklep open had om nog wat spullen te pakken werd hij door een personeelslid van Teso (Texels Eigen Scheepvaart Onderneming) verzocht deze dicht te doen, anders kon de laadklep van de boot niet dicht.

Klik

Op Texel is een nieuw biertje aangekomen. Een loodsman heeft het volgens de reclame net aan wal geloodsd. Het heeft de naam Zeeschuimer en `Zeeschuimer is het eerste Hoornder Loodsbier. Het bier heeft een speciale Hoornder melange door toevoeging van duindoorn- en vlierbessen en Texelse Honing’, aldus de Loodsbierwebsite.
We proberen het allebei. Mandarijn vindt het lekker, ik vind het wat zuur maar het smaakt wel. Het heeft iets van Kriekenbier, maar dan niet zo zoet, en het is zeker een aanrader.
Wie het wil kopen moet waarschijnlijk wel goed zoeken want aan ‘de overkant’ is het moeilijk te verkrijgen.

Klik

Gelukkig zet de bewolking niet door en al snel veschijnt er een hemelsblauwe lucht. We eten lekker buiten en maken een wandeling rond het dorp.

Klik

Reactie (1)