`

Archief voor juni, 2011

roze kwartiertje

Iedere avond is er vlak voor de schemer invalt even een rood-roze hemel, het ‘roze kwartiertje’. Deze avond veegt een bijkomende regenboog een bordeauxrood vuur door de hemel en we staren alle drie als betoverd…

Reacties

toilethuisje 1

Onze buitentoilet is zacht uitgedrukt niet echt naar wens. Wel rustiek… bij ons eerste bezoek groeit er zelfs een mostapijtje in de pot.

Pierre en Timmerman staan achter mijn plan om het geheel te vervangen en groter te maken. Pierre heeft ook graag een plek voor zijn fietsen in de winter dus ik besluit om een huisje van minstens 1,5 bij 3 te maken. Geld is er niet dus het moet zoveel mogelijk van bestaande materialen gemaakt worden en dan maar voorlopig met dekzeilen de zomer in. Een beetje hout is er nog en daar kan ik net een casco van maken. Deze kan ik dan later met leem vullen en afwerken met kalkstuc.
Het is dan nog april. Ik besluit eerst om een fundering te maken van natuursteen. Deze zijn er in overschot van onze ruïne. Het is de eerste keer dat ik met natuurstenen metsel en ook ongeveer de eerste keer dat ik überhaupt metsel dus dat wordt spannend. Het casco kan daar dan op rusten.

Het is nu twee maanden later en ik ga weer verder… stukje bij beetje. Ondertussen ben ik namelijk nog met tien andere projectjes bezig want ik hou van afwisseling. Eerst maar de vloer opvullen met grove stenen en steeds fijner materiaal, dan kan ik tenminste lekker op een vlakke vloer werken.

De onderkant van het houtskelet betimmer ik eerst met latjes die als geraamte voor de leem fungeren.
Dan kan ik het gaan invullen met leem gemengd met stro. Het is weer een fijn gevoel om te bouwen met leem want het is al weer enkele jaren geleden dat ik iets groots gemaakt heb. Leem halen we uit onze eigen kleine vijverkuil die nu bijna droog staat. Op een zeiltje stamp ik de leem en de stro door elkaar. (Bij het uit elkaar plukken van onze strobaal heb ik opeens een jonge ringslang in mijn jute zak. Heeft de baal als broedhoop gediend?)
Al lemende merk ik weer dat het toch weer een ambitueuzer en bewerkelijker project is dan ik oorspronkelijk van plan was dus zal nog wel maanden bezig want ik ben hier niet altijd en er is nog meer te doen.
Ook maak ik van enigszins rotte eiken balken uit de ruïne robuuste deurposten. Ik zet ze flink in de ‘bruinoleum’, de mileuvriendelijke uit bomen gestoomde variant van carboleum. Dan kunnen ze er wel weer 50 jaar tegen. Ondertussen maak ik nog een extra buitenmuurtje voor wat meer privacy bij de entreé, wat extra kozijnen voor het licht en timmer alvast alle latjes op het houtskelet.

Om de leem vlak te kloppen maak ik nog wel twee stukken gereedschap en noem ze leemkloppers.

Dekzeilen erover. Zo moet het maar weer even voorlopig!

Reacties

karpergenocide

We hebben karpers in onze vijver en we willen er van af. Onze vijver is al niet zo diep, op de bodem ligt een dikke sliblaag en vanwege de steile oevers is er weinig filterende beplanting om het water helder te maken. Karpers maken dat geheel nog erger omdat het bodemwoelers zijn die gedurende de hele dag modder- en slibdeeltjes omhoogwerken. Onze karpers zijn bovendien kweekkarpers dus sowieso niet echt natuurlijk. Weg dus met de karpers!

Makkelijker gezegd dan gedaan. Vangen lukt nog wel door diverse gasten… vier exemplaren zijn al tijdelijk in de slinkende kleine vijver geplaatst. Maar wat dan? In de beek loslaten? Nee, want daar voelen ze zich niet thuis en bovendien is dat verboden en ongewenst ivm faunavervalsing. In de vijver van de buren dumpen? Is een optie maar mogelijk a-sociaal. De buren hebben slechts een vakantiehuisje en we zien ze al maanden niet dus vragen kan ook niet.

Dan maar opeten!

Ik heb in mijn jeugd vaak paling gerookt met mijn vader, de dorpschoolmeester en zijn zoons dus roken spreekt nog het meeste aan als bereidingswijze. Ooit hebben we een zeelt gerookt die ook heerlijk bleek. Dat moet vergelijkbaar zijn want de zeelt is onze inheemse karper. Nu is hij beschermd… hoe gaat het eigenlijk met ze? Wij zelf hadden drie illegale fuiken die ik regelmatig leegde met mijn vader en ik viste ook nog bij met een illegaal kruisnet, ook wel ‘totebel’ genoemd in lokaal jargon. Later in Amsterdam viste ik vaak met mijn oom en we hebben nog wel grootschalig makrelen gerookt. Ik ben benieuwd of ik de kunst van het visroken nog versta! Mandarijn had al een klein rooktonnetje voor me gescoord op de tweedehands markt en die is precies groot genoeg voor één karper.

Ik moet nog even moed verzamelen om een karper te doden maar trek al snel de stoute schoenen aan en knuppel de stakker in één slag dood, dat is het snelst. Bij het ontdoen van de ingewanden blijken deze nagenoeg weggeslonken te zijn en plaats gemaakt te hebben voor bijna een pond kuit. Karperkaviaar! Zou dat een lekkernij zijn? Ik bak vrij snel een portie… maar de smaak valt tegen… vrij neutraal. Het heeft echter precies de textuur van couscous. We bereiden het dus als zodanig en eten nog drie dagen karpercouscous. Erg lekker!

Ondertussen maken Timmerman en ik houtsnippers van beuk en eik. Ik maak een flink vuurtje en smoor dit na verloop van tijd met wat zaagsel en de snippers en hang de karper er in. Nu is het wachten.

Na vier uur blijkt ie nog niet gaar. Met een extra dot snippers gaat de karper de nacht in. De volgende dag is ie eindelijk klaar. Ze smaakt lekker… we komen de winter wel door!

Reacties (7)

hoera!

Wildplukker’s weblog bestaat 5 jaar!

Klik voor meer

Reacties (5)