`

Archief voor juni 12, 2011

karpergenocide

We hebben karpers in onze vijver en we willen er van af. Onze vijver is al niet zo diep, op de bodem ligt een dikke sliblaag en vanwege de steile oevers is er weinig filterende beplanting om het water helder te maken. Karpers maken dat geheel nog erger omdat het bodemwoelers zijn die gedurende de hele dag modder- en slibdeeltjes omhoogwerken. Onze karpers zijn bovendien kweekkarpers dus sowieso niet echt natuurlijk. Weg dus met de karpers!

Makkelijker gezegd dan gedaan. Vangen lukt nog wel door diverse gasten… vier exemplaren zijn al tijdelijk in de slinkende kleine vijver geplaatst. Maar wat dan? In de beek loslaten? Nee, want daar voelen ze zich niet thuis en bovendien is dat verboden en ongewenst ivm faunavervalsing. In de vijver van de buren dumpen? Is een optie maar mogelijk a-sociaal. De buren hebben slechts een vakantiehuisje en we zien ze al maanden niet dus vragen kan ook niet.

Dan maar opeten!

Ik heb in mijn jeugd vaak paling gerookt met mijn vader, de dorpschoolmeester en zijn zoons dus roken spreekt nog het meeste aan als bereidingswijze. Ooit hebben we een zeelt gerookt die ook heerlijk bleek. Dat moet vergelijkbaar zijn want de zeelt is onze inheemse karper. Nu is hij beschermd… hoe gaat het eigenlijk met ze? Wij zelf hadden drie illegale fuiken die ik regelmatig leegde met mijn vader en ik viste ook nog bij met een illegaal kruisnet, ook wel ‘totebel’ genoemd in lokaal jargon. Later in Amsterdam viste ik vaak met mijn oom en we hebben nog wel grootschalig makrelen gerookt. Ik ben benieuwd of ik de kunst van het visroken nog versta! Mandarijn had al een klein rooktonnetje voor me gescoord op de tweedehands markt en die is precies groot genoeg voor één karper.

Ik moet nog even moed verzamelen om een karper te doden maar trek al snel de stoute schoenen aan en knuppel de stakker in één slag dood, dat is het snelst. Bij het ontdoen van de ingewanden blijken deze nagenoeg weggeslonken te zijn en plaats gemaakt te hebben voor bijna een pond kuit. Karperkaviaar! Zou dat een lekkernij zijn? Ik bak vrij snel een portie… maar de smaak valt tegen… vrij neutraal. Het heeft echter precies de textuur van couscous. We bereiden het dus als zodanig en eten nog drie dagen karpercouscous. Erg lekker!

Ondertussen maken Timmerman en ik houtsnippers van beuk en eik. Ik maak een flink vuurtje en smoor dit na verloop van tijd met wat zaagsel en de snippers en hang de karper er in. Nu is het wachten.

Na vier uur blijkt ie nog niet gaar. Met een extra dot snippers gaat de karper de nacht in. De volgende dag is ie eindelijk klaar. Ze smaakt lekker… we komen de winter wel door!

Reacties (7)