`

Archief voor juni 20, 2011

toilethuisje 1

Onze buitentoilet is zacht uitgedrukt niet echt naar wens. Wel rustiek… bij ons eerste bezoek groeit er zelfs een mostapijtje in de pot.

Pierre en Timmerman staan achter mijn plan om het geheel te vervangen en groter te maken. Pierre heeft ook graag een plek voor zijn fietsen in de winter dus ik besluit om een huisje van minstens 1,5 bij 3 te maken. Geld is er niet dus het moet zoveel mogelijk van bestaande materialen gemaakt worden en dan maar voorlopig met dekzeilen de zomer in. Een beetje hout is er nog en daar kan ik net een casco van maken. Deze kan ik dan later met leem vullen en afwerken met kalkstuc.
Het is dan nog april. Ik besluit eerst om een fundering te maken van natuursteen. Deze zijn er in overschot van onze ruïne. Het is de eerste keer dat ik met natuurstenen metsel en ook ongeveer de eerste keer dat ik überhaupt metsel dus dat wordt spannend. Het casco kan daar dan op rusten.

Het is nu twee maanden later en ik ga weer verder… stukje bij beetje. Ondertussen ben ik namelijk nog met tien andere projectjes bezig want ik hou van afwisseling. Eerst maar de vloer opvullen met grove stenen en steeds fijner materiaal, dan kan ik tenminste lekker op een vlakke vloer werken.

De onderkant van het houtskelet betimmer ik eerst met latjes die als geraamte voor de leem fungeren.
Dan kan ik het gaan invullen met leem gemengd met stro. Het is weer een fijn gevoel om te bouwen met leem want het is al weer enkele jaren geleden dat ik iets groots gemaakt heb. Leem halen we uit onze eigen kleine vijverkuil die nu bijna droog staat. Op een zeiltje stamp ik de leem en de stro door elkaar. (Bij het uit elkaar plukken van onze strobaal heb ik opeens een jonge ringslang in mijn jute zak. Heeft de baal als broedhoop gediend?)
Al lemende merk ik weer dat het toch weer een ambitueuzer en bewerkelijker project is dan ik oorspronkelijk van plan was dus zal nog wel maanden bezig want ik ben hier niet altijd en er is nog meer te doen.
Ook maak ik van enigszins rotte eiken balken uit de ruïne robuuste deurposten. Ik zet ze flink in de ‘bruinoleum’, de mileuvriendelijke uit bomen gestoomde variant van carboleum. Dan kunnen ze er wel weer 50 jaar tegen. Ondertussen maak ik nog een extra buitenmuurtje voor wat meer privacy bij de entreé, wat extra kozijnen voor het licht en timmer alvast alle latjes op het houtskelet.

Om de leem vlak te kloppen maak ik nog wel twee stukken gereedschap en noem ze leemkloppers.

Dekzeilen erover. Zo moet het maar weer even voorlopig!

Reacties