`

Archief voor juli, 2011

beverrat

We hebben al sinds de herfst een Beverrat in de vijver… sterker nog… aanvankelijk waren het er twee en we dachten met een stelletje te maken te hebben en verheugden ons al op gezinstaferelen in het voorjaar. Nummer twee is echter al sinds februari niet meer gezien. De Beverrat – laten we hem Nutria (Myocastor coypus) noemen want dat is een andere naam voor deze Zuid-Amerikaanse exoot – is een aquatisch knaagdier dat er een vegaterisch dieet op na houdt, alhoewel hij wel eens een enkele mossel eet en bovendien coprofaag is, ofwel stront eet. “Kun je de stront van bijvoorbeeld een vos als vegetarisch voedsel bestempelen?”, vraag ik me af.

Maar goed, hij is dus vegetarisch en dat blijkt iedere avond. Als wij rond de schemer voor mijn caravan aan het diner zitten, verschijnt rond dezelfde tijd de beverrat in de wilg aan de oostoever alwaar hij gaat knabbelen aan de jong twijgen. Als was het een satéstokje pakt hij met zijn voorpoten de twijg en haal deze door zijn bek en eet er de blaadjes af. Filmpje >>
Zo gaat hij ongeveer een half uurtje door en dan steekt hij over naar de westzijde waar hij de oever opklimt en gras begint te grazen tot de nacht valt en we hem uit het oog verliezen. Sappige wilgenblaadjes kan ik nog begrijpen, maar waarom hij gras verkiest boven de heerlijk uitziende lissenzaaddozen is mij een raadsel.

Wel zijn we bang dat er water uit het meer zal verdwijnen naar de geul ernaast want de beverrat maakt gangen tot wel zes meter diep. We houden hem in de gaten!

 

Reacties

vliegen in het gareel

Op een oud tafeltje zitten vliegen opvallend in het gareel en ik vraag me af… waarom juist daar en waarom zo netjes op een rij?

Reactie (1)

eigen visjes

Onze vijvers zitten vol voorntjes en natuurlijk willen we die ook een keer proberen. Ik selecteer alleen de kleintjes, paneer ze in meel en ei en bak ze af in de zonnebloemolie.

Reactie (1)

Tafeltje op zijn Algerijns 1

Voor mijn caravan onbreekt een eet-borreltafel. Ik heb nu een gasbetonblok met twee tegels er op maar dat is een aanfluiting… alhoewel het zeker niet echt afsteekt in mijn zigeunerkamp met bij elkaar gescharrelde troep. “Het begint hier steeds meer op een uitdragerij te lijken”, aldus Pierre du Moulin. Toch eens uitzoeken wat nou een uidragerij is en waarom het daar zo’n rotzooi is! Wel is de omheining van mijn erf(je) aardig aan het worden, vind ik zelf, maar het wordt hoog tijd voor meer estethisch meubelstuk.

Ik gebruik wat oude planken die voorheen de muur van het toilethuisje vormden. Mooi oude verweerde planken die ik ook nog wat kan opsieren met houtsnijwerk. Mijn ervaring leert dat het dan lijkt of het al honderd jaar oud is. Helemaal als ik het geheel wat uitpoets met gebrande sienna, grijze en zwarte verf. De kleine figuurtjes vul ik in met aubergine-achtig paars. Het geheel krijgt een wat bedoeïne-achtige sfeer en ik ben er zeer tevreden over. Binnenkort eens blanke zijdeglans lak halen.

Reacties