`

Archief voor oktober, 2011

Insectenhotel 1

Het wordt tijd voor een uitgebreid appartementencomplex op ons terrein want we willen honderden zo niet duizenden gasten ontvangen die hier permanent komen wonen, die het hier naar hun zin hebben en bij wijze van betaling zo nu en dan het nodige nuttige werk verrichten…

Ik heb het over insecten, spinnen, reptielen, amfibieën en vogels.

Daarom begin ik met de bouw van een enorm insectenhotel. Deze komt aan de oostkant van de moestuin en werkt meteen als afscheiding tegen de koude ooster-winter-wind.

De materialen voor de onderste appartementen haal ik – met hulp van Pierre – uit de ruïne: kapotte dakpannen, bouwblokken en bakstenen van allerlei aard. Er liggen ook overal stenen met gaten erin… kant-en-klare woningen die zo betrokken kunnen worden.

Al doende ben ik ook al begonnen met het ontruimen van de ruïne. Een hoogmoedig plan want het opknappen van dit appartementencomplex staat pas gepland in 2020… de natuur heeft voorrang! Totaal wordt het ‘insectencomplex’ zo’n 6 meter lang. Wat ik nu kan doen is al snel klaar. Voor de rest moet ik op zoek naar bamboe, riet en andere holle stengels en ook kan ik nog stammetjes hout stapelen waar ik gaten in boor.

Wordt vervolgt…

Reacties

stapel op stapelen 1: watertanks en plantenbakken

Vorig jaar toen we net ons landje hadden en een eerste kennismakingsvakantie hielden, ben ik meteen begonnen met oefenen van stapelen met natuursteen. Ik had het jaar daarvoor al eens in de Ardèche wat plantenbakken gestapeld maar ik was toen nog maar net begonnen of we gingen al weer weg.
Al jaren dus jeukt de stapelzin en nu was mijn kans om het eens echt uit te proberen. Dit ‘vrije stapelwerk’ zie je overigens overal in europa, hier gebeurt het met lichtbruine kalkzandsteen. Het stapelen is eigenlijk een vak waar je vele jaren over doet om het te leren… zelfs echte vaklieden zeggen nog ‘iedere dag bij te leren’.
Ik heb dan ook niet de illusie er veel van te gaan bakken maar dat is nog geen reden om het niet te doen. Ik heb dus noodgedwongen maar minder bezwaar tegen wat grotere kieren en minder vlakheid…
Eerste oefenobject is een podium voor de watertank voor de broodnodige regenwateropvang…
Aan de slag dus! Met wat oude balken als toplaag kan het resultaat er best mee door… !?!? Hopen dat het blijft staan.

Ook met duizend liter water blijkt het geheel stevig en solide dus een tweede moet er ook maar snel komen voor aan de andere kant van het dak. Na een klein begin duurt het een jaar en rond ik het nu eindelijk af.

Ondertussen ben ik ook al begonnen aan het maken van een plantebak van gestapelde steen bij de ingang. Dan kan ik daar gelijk een parkeerplaats mee uitzetten. De stenen hiervoor haal ik weer binnen handbereik uit de ruïne… wederom is er Pierre die me af en toe bijstaat met het tillen van al die zware jongens!

Dit is wat moeilijker dan de watertanksokkels want ik moet me nu boven aan een vaste breedte houden van de muur omdat buiten-, boven- en binnenkant vlak moet worden. Aan de onderkant kan ik nog wat smokkelen door sommige stenen wat dieper te leggen.

Het valt inderdaad niet mee. De kunst is om veel stenen om je heen te hebben liggen zodat je veel keuze hebt tijdens het puzzelen.
Hier en daar ligt het toch een beetje wankel… ik ga alles straks maar voegen met metselspecie… dan verschuift het niet meer… wel met specie volgens ouderwets recept.

Wordt vervolgd…

Reacties

herfst Sévricourt 2011

Reactie (1)

vuurdraden

Houtvonkjes spinnen vuurdraden in mijn camera…

Reactie (1)

pompoenoogst

Vijf weken duurde het voor mijn auto weer in Nederland aankwam! Na de nodige oplapperij en bijna nog een week uitstel wordt het hoog tijd om weer naar Frankrijk af te reizen: het is tijd om de pompoenen te oogsten. Wildplukker had al van Pierre gehoord dat de pompoenen meer dan rijp waren en zelfs al hier en daar aangevreten en toen Timmerman meldde dat de gehele oogst reeds geschied was kwam er een golf van teleurstelling naar boven…

… maar dit nieuws blijkt bij aankomst - mijn auto haalt de overtocht glansrijk! - gelukkig loos alarm. Nu wil ik mijn enige moestuinambitie van dit jaar toch zelf tot een goed einde brengen.

Bij aankomst staan de planten nog hemelhoog te pronken, maar één nachtvorstje later zijn alle bladeren ineengezakt tot een soort slappe geblancheerde spinazie. Ik hoef me nu geen illusie meer te maken dat de wat kleine pompoenen nog tot wasdom komen! Door de vorstschade zie ik nu alles wel goed liggen… dat wordt de komende maanden pompoensoep, pompoentaart, pompoenquiche, pompoenbavarois, pompoenchutney, pompoenpureé… hmmm ik heb er (nog) zin in.
Na het maken van de foto’s vind ik er toch nog negen verstopt onder de bladeren. Met de al eerder geoogste exemplaren kom ik totaal op 45 pompoenen. Min 2 want deze zijn reeds ingenomen door muizen. Ze hebben van onderaf twee pompoenen uitgehold en de zaden allemaal weggesleept naar hun voorraadkasten ondergronds. Het zij ze gegund!

Reacties (2)