`

Archief voor februari, 2017

Kleine beestjestuin 1

Wilgenman heeft Wildplukker gevraagd om bij te springen bij de aanleg van een natuurspeeltuin bij de Koetsveld-school in Watergraafsmeer.
Hij heeft het erg druk om alles voor de Kerst af te krijgen en ik mag invulling geven aan de Kleine beestjestuin op een strook van 4 x 20 meter aan de donkere westkant van de school.

Ik maak aan de hand van de wensen van Wilgenman een eerste schets en hij gaat met enkele wijzigingen als snel accoord.

Wildplukker heeft grootse plannen en onder het motto “BIOMASSA = WONINGBOUW” laat hij grote hoeveelheden dood hout aanslepen. Wilgenman moet er nog even aan wennen maar ziet al snel de voordelen. Dood hout is immers de woningbouw voor kleine beestjes. Hoe meer hout, hoe meer bewoners.

Het hout is al snel op en we gaan er op uit om meer te halen. En nog meer. Zelf struin ik meerdere malen een strook langs de Gooise weg af waar ze bezig zijn met kappen en snoeien en sleep vele mooie rotte stammen weg voor het in de versnipperaar verdwijnt. Het is (mid)dagenlang sjouwen en Wildplukker is het duidelijk niet meer gewend.

Het is nooit genoeg als je een overvloedige natuur wil aanleggen dus laat ik ook 4-5 kuub houtsnippers komen en verzamel bij de kinderboereij ernaast en op straat een paar kuub bladeren van afgelopen herfst. Ik neem karton mee en de agrarische school om de hoek laat ik snoeiafval brengen.

Mijn palet is gevuld en ik kan beginnen met de natuurbouw.

Al snel krijgt alles zichtbaar gestalte. Als ik een pissebed of pad was zou ik het hier wel naar mijn zin hebben. De pissebedden zijn sowieso al in het dode hout meegekomen en de eerste Oesterzwammen komen al te voorschijn, vergezeld van Judasoren.

We zijn voor de Kerst zo goed als klaar. De rest doen we in het nieuwe jaar. Ik neem eind januari uit Frankrijk het nodige plantmateriaal mee en tevens vulling voor de kuipvijvers. De planten staan in de grond, de eerste sneeuwklokjes komen al op. De laatste houtwalletjes worden afgerond en dan kan het bewonersproces gaan beginnen!

De komende maanden zal ik nog het een en ander aanpassen maar ik maak alvast een plattegrond voor de school.

Wordt vervolgd…

Reacties

Sparkling wood

Reacties

IJzersulfaat oogst van allure

Bijna tien jaar kweek ik met regelmaat IJzersulfaatkristallen voor gebruik bij het determineren van russula’s (zie: Kristallen kweken >>)
Omdat de voorraad op was en het zout inmiddels een beetje oud begon te worden, dat wil zeggen dat het nogal oxideerde en wit uitsloeg, besloot ik alles maar op te lossen in lauw water, net zolang tot de oplossing verzadigd was.

Het geheel zette ik weg in twee grote emmers met daarin wilgenstokjes. “De kristallen kunnen dan lekker ergens aan vast groeien”, was mijn gedachte.

Dat was vorig jaar november toen ik mijn huis weer eens aan het opruimen was.

De vorige ronde had drie jaar nodig om tot kristallen van enig formaat te komen dus ik verwachtte er niet veel van. Tijdens alweer een opruimronde besluit ik even te kijken hoe het er bijstaat en totale verbijstering overmant mij als ik zie wat er in de emmers is gebeurd!

Aan enkele takken zitten enorme kristallen. Zo groot heb ik ze nog nooit gezien!
Ik voel dat er op de bodem nog meer ligt en haal een frituurschep. Flinke kristallen in overvloed… en dat na slechts enkele maanden. Het is een wonder.

Amper bijgekomen van al dit moois schep ik verder. De kristallen zitten in een koek op de bodem aan elkaar vastgeplakt en ik moet ze eerst lospeuteren. Eén brok lijkt aan elkaar te klitten en ik schep hem op. Het volgende wonder brengt opnieuw een golf van verbijstering. Het blijkt één groot megakristal. Het is bijna een hand vol!

Mijn mycofielhart is vol van opwinding. Het zout is nu op, maar de laatste kweek is een megaknaller. Mycofielen… de winkel is weer geopend!

Reacties