`

hoefsmid

Het vak van hoefsmid is uitstervend!

Klik voor filmpje

Vanochtend de laatste giststarters bij de wijn gedaan, watersloten erop gedaan en daarna naar Zeeuws-Vlaanderen afgereisd. Ik reed met vriendin Heemkind mee om – altijd op haar initiatief – Conijntje, Boedda en hun dochter Leeuwtje te bezoeken. Dat betekent altijd wandelen, Belgisch bier drinken en in hun enorme tuin relaxen en lekker doorzakken.

Klik voor filmpje

Vanuit ‘t Boscafeke terug wandelend, troffen we een hoefsmid met een rijdende smidse aan die een paard aan het beslaan was in een bosweitje. Enthousiast vertelt hij over zijn vak en we blijven een uur hangen om het hele proces te volgen.

Klik voor filmpje

Hij vertelt dat tegenwoordig steeds meer ‘koud’ beslagen wordt, dwz met standaard hoefijzers waar de hoef van het paard op aangepast wordt. Hij doet het nog ‘warm’: hij smeedt heet en past het hoefijzer aan de paardenvoet aan. Zo zitten de ijzeren zooltjes veel lekkerder.
Het verbaasde ons wel dat het eens in de 6 tot 10 weken moet gebeuren omdat ze zo snel slijten. We dachten een keer per jaar…

3 Reacties »

  1. Plasticpeter said,

    september 24, 2006 @ 19:34

    Gezellig hoor, die oude ambachten… maar inderdaad, eens in de zes weken… Zou dit niet een zeer commercieel smidje zijn?

  2. Jessica said,

    mei 19, 2007 @ 11:06

    Nee hoor absoluut niet, zes tot tien weken is heel normaal. Er zijn zelfs paarden waarbij de ijzers na 4 weken al helemaal doorgesleten zijn. Alleen onder koud en warm beslaan versta ik iets anders. Bij warm beslag verwarm je de fabrieksijzers in een oven en smeed je ze naar de vorm van de hoef. Bij koud beslag doe je dit ook, alleen verwarm je de ijzers niet. Het vervormen van de ijzers is hierdoor iets zwaarder. Warm beslaan is voor de meeste smeden iets makkelijker, helaas kunnen niet alle paarden hier tegen. Of je nu warm of koud beslaat, altijd moet het ijzer aangepast worden aan de hoef.

  3. Andre van Straaten said,

    juli 5, 2007 @ 19:52

    Mijn vader was dorpssmid in Steenderen, van ca. 1946 - 1970. Gedurende 6 dagen in de week besloeg hij iedere ochtend 6 a 7 paarden, dat waren er dus zo’n beetje 40 per week.
    In 5 weken - er van uitgaande dat de ijzers dan versleten waren - waren dat dus 200 paarden.
    Ik schat dat dat inderdaad zo’n beetje het aantal paarden was dat in de jaren zestig nog in ons dorp rondliep, bij de melkboer, de groenteboer, de kolenboer etc. en natuurlijk bij de echte boeren!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image