`

aangereden kat

Afgelopen maandag 11 december trof Wildplukker een aangereden kat voor zijn deur. Het was een donkere gure avond - regenachtig zelfs  - en toen ik in mijn auto wilde stappen zag ik verderop iets kronkelen op de weg. Een aanereden kat! Ik liep er heen en aanschouwde een afgrijselijke drama. De kat tolde om zijn lichaam, wilde opstaan en viel en rolde weer om, en het ergste… één oog was uit zijn kas geplopt terwijl hij kuchte en bloed spuugde. Waarschijnlijk was zijn borstkas ook verbrijzeld. Wat een ellende! Ik zocht in mijn gedachten naar een hard voorwerp in mijn auto waar ik hem uit zijn lijden kon verlossen, maar had even niets.
Een auto met brandende lampen stond dichtbij en die zag ik als veroorzaker. Een Turkse jonge stapte uit en kwam op me af, een vriendin bleef in de auto. Hij begon een onduidelijke tirade over katten die niet opletten en een busje. Het bleek uiteindelijk dat een busje de kat aangereden had en was doorgereden. Ik vroeg of hij een mobieltje had om de dierenambulance te bellen, alsof dat nog zou helpen. De jongen belde 112 en gaf de mobiel aan mij zodat ik het gesprek kon voeren, waarschijnlijk was hj onzeker over zijn Nederlands. Ik vroeg de Dierenambulance en kreeg die snel aan de lijn. Ze zouden snel komen.
Ik zat bij de kat en maakte sussende geluiden in afwachting van zijn sterven. De jongen bleef ook bij ons maar kon het tafereel niet aanzien. Ik zei dat hij maar verder moest gaan en dat ik wel zou blijven wachten.

Zo zat ik alleen met de kat - die maar van geen opgeven wist - te wachten, midden op straat. Het afschuwelijke lugubere oog maakte dat ik de kat eerst niet durfde aan te raken. Maar toen de kat ook nog begon te jammeren, ben ik hem toch maar geruststellend gaan aaien.

De Dierenambulance kwam na ongeveer een kwartier. De kat bleef pogingen doen om op te staan en verzette zich nu met een ongekende kracht tegen het personeel, dat hem nu in een hokje hees.
Weg was ie. Ik stond volledig aangedaan in de koude donkere straat…

Naschrift
’s Avonds heb ik nog gebeld, maar ze waren nog druk met hem bezig.
De volgende dag bleek de kat nog te leven. Zijn ene oog was hij nu kwijt, door de lange wachttijd was er te veel stuwing geweest. Verder was zijn onderkaak op meerdere plekken gebroken - dat verklaarde het bloedspugen - en was de dierenarts 2,5 uur bezig met opereren bezig geweest om dat weer enigszins te verhelpen, en hij moest nog een keer ingrijpen.
Verder was hij niet gewond en verkeerde niet in levensgevaar. Nog acht levens over?

Vandaag ben ik even gaan kijken hoe het met hem was. Hij zat er nog zielig bij met een dichtgenaaid oog en een voedselsonde in zijn mond. Het is een kater en is door de arts Bertje gedoopt.

9 Comments »

  1. Mevrouw Gerritsen said,

    December 18, 2006 @ 06:57

    Maar wie gaat nou voor die kat zorgen?

  2. plasticpeter said,

    December 18, 2006 @ 06:59

    Ongelooflijk…

  3. Katrien Busschaert said,

    September 9, 2007 @ 18:31

    He beste wildplukker. Geloof het of niet maar ik heb vorige week ongeveer hetzelfde meegemaakt. Op mijn oprit lag een aangereden kater, die lag te kronkelen van de pijn. Ik ben zelf met mijn wagen naar een dierenarts in de buurt gereden en heb het dier laten onderzoeken. Nu ligt hij naast me in een mandje. Ik verzorg hem dagelijks, wassen, eten geven en medicijnen toedienen. Volgens de dierenarts zou hij het moeten overleven. Hoe gaat het nu met jouw poes? Zorg jij er nu voor?

  4. Wildplukker said,

    September 13, 2007 @ 10:25

    Hoi Katrien,

    Goed van je hoor!
    Ik ben zelf helaas allergisch voor katten dus kon ik hem niet zelf nemen. Het laatste wat ik gehoord heb is dat er toch een “eigenaar” was die ook andere zwerfkatten opvangt. Bertje was toen ik hem voor het laatst zag weer aardig boven Jan!
    Veel sterkte en plezier met jouw zielepootje!

  5. Annette said,

    January 2, 2008 @ 21:17

    Hartverwarmend om te lezen dat er gelukkig toch óók nog mensen zijn die zich bekommeren om een aangereden dier in plaats van het maar gewoon aan zijn of haar lot over te laten.
    Voor de slachtoffertjes waarvoor ik gestopt ben (al niet meer op 2 handen te tellen) kwam de hulp alle keren te laat, en ik heb mij wel ‘ns afgevraagd of ik soms ‘de enige gek’ ben die stopt om een dier nog proberen te helpen.
    Gelukkig ben ik niet de enige.

    Verder dan een trieste boodschap overbrengen aan de eigenaar, als een dier tenminste een adreskokertje bij zich droeg, ben ik nooit gekomen. Maar dan doe je tenminste voor de eigenaar nog iets goeds, je huisdier kwijt raken en nooit weten hoe-of-wat is nog erger. Mensen die zelf geen dieren hebben zullen zich dat meestal niet realiseren.

    Bertje heeft geluk gehad!

  6. Melissa said,

    November 30, 2008 @ 15:45

    Super van je..en toen ik et las had ik niet verwacht dat ie et zou overleven..gelukkig wel. heb vandaag ook zoiets mee gemaakt die kat zijn oog was er ook half uit en spartelde heel erg maar dat was mischien 1 minuut en toen was ie dood:’( heb nog nooit zoiets ergs meegemaakt degene die em aanreed was doorgereden en ik zag dat en stopte.. hield et verkeer op maar dat kon me op dat moment even nix schelen..dieren gaan bij mij boven alles!! vind et fijn om te lezen dat er wel meer mensen stoppen heb et vaak meegemaakt en heb et idee dat ik als enigste stop:’(

  7. Thunder said,

    July 7, 2010 @ 11:05

    Hoi gister ook iets dergelijks meegemaakt. Heb alleen het vermoeden dat dit beestje vergiftigd is. Ik reed met mijn hond een straat in en zag het diertje heel raar springen (leek wel stuiteren en salto’s) alsof ie heel gek aan het spelen was.. mja geen verstand van katten. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het diertje bloedde.. dus meteen op de rem en heel hard aangebeld bij het eerste huis. Die mensen hebben de dierenambu gebeld, maar die presteerde het om pas ANDERHALF uur later op te komen dagen. Tenminste.. de mevrouw die ik om hulp had gevraagd zei dat ze haar gegevens opgegeven had en dat ik gerust naar mn bestemming verder kon gaan. Ik heb mn nummer achtergelaten.

    Het diertje bewoog inmiddels niet meer toen ik wegreed :( zo naar om te zien!
    Ik denk niet dat een katje dat aangereden is ZO hoog kan springen en salto’s kan maken. Zeker 30-50 cm van de grond af steeds :s

    Word er zo verdrietig van dan, nouja heb wel gedaan wat ik kon en ben de mensen die me geholpen hebben zeer dankbaar.

    Enig idee of dit gif was? En wat voor gif? Dan plaats ik een post op hyves ofzo als waarschuwing voor buurtgenoten.

  8. Wildplukker said,

    July 7, 2010 @ 11:25

    Goed van je zeg! Laten we hopen dat het goed zal gaan. Mijn kat maakte destijds ook van die gekke bewegingen… maar ja… een kat in het nauw maakt rare sprongen…
    Ik heb ook geen idee of dit met gif te maken heeft…

  9. Naomi said,

    September 13, 2010 @ 15:37

    hey thunder said,

    Ik ben me vanmorgen ook een hoedje geschrokken toen er opeens een kat voor mijn auto sprong. ik reed vijftig en stoppen of uitwijken was niet meer mogelijk. echt verschrikkelijk toen ik er overheen reed. Ik wist op dat moment bijna zeker dat ie dood was, want hij raakte mijn bumper, maar ik ben er ook overheen gegaan. Ik zo snel mogelijk de auto langs de kant van de weg gezet. en terug gelopen. De kat had het voor elkaar gekregen om naar de kant te lopen, nog geen 2 seconden nadat ie aangereden was. daar bleef hij even liggen, toen liep ik naar hem toe, op 2 meter afstand schrok hij van me en sprong opeens op om op een hele rare manier nog een keer de weg over te steken. Hij rende en sprong (ook soms met alleen zijn achterpoten in de lucht), echt heel apart, ik denk dat dat hetzelfde is wat jij beschrijft. Ik denk dat het misschien wel komt omdat hij wat gebroken heeft o.i.d. maargoed, toen lag hij dus aan de overkant in een veldje, en ik er weer, dit keer wat meer afstand gehouden. en daar issie een minuut of 2 blijven liggen. toen kwam er nog een vrouw aan die had het gezien, en vroeg of ze de dieren ambu moest bellen. ik zei ja. en op het zelfde moment rent de kat er weer vandoor, de bosjes in, daar konden we niet bij. hij was spoorloos, toen heb ik in de dichtsbijzijnde flat maar een papiertje opgehangen waarop ik uitleg wat er gebeurt is, en mijn naam en telefoonnummer. Ik ben uit mijn werk nog een keer daar heen gereden, en heb nog eens goed rondgekeken, maar ik kon hem niet meer vinden. Ik ben ook nog niet gebeld. Man ik ben er zo van geschrokken, ik heb zelf 3 katten, en een andere kat van ons is ook overreden, echt verschrikkelijk.

    Dus kort gezegd, ik denk niet dat het met gif te maken heeft, maar dat het gewoon komt omdat de kat in de war is, en in shock, en ook wel pijn zal hebben.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image