`

vieren en wieren

Vandaag mocht Wildplukker omdat hij jarig is het programma bepalen; we gingen dus eerst op zoek naar zeewieren om daarna te kijken hoe het er met de Zeekraal voorstaat.

Op goed geluk gingen we naar de Waddenzeekust naar een plekje waar we twee jaar geleden nog krabben hebben gevangen met meneer en mevrouw Gerritsen: de Vlakte van Kerken. Hier lag de branding toen bezaaid met verschillende wieren en vorig jaar ook.

Stom genoeg hadden we geen rekening gehouden met het tij. Deze was bij aankomst op zijn hoogst en we troffen een kale basaltdijk aan en geen sprietje wier.

Klik

Op naar De Hors. De Zeekraalakker was ook nog kaal. Niet vanwege het tij maar vanwege een totaal gebrek aan Zeekraal. Het is een raadsel waar het gebleven is. Vorig jaar stonden op 2 juli overal jonge plantjes… we moeten dus geduld hebben… voor het zeewier hoeven we slechts tot de avond te wachten.

Klik

’s Avonds om acht uur was het tij laag genoeg en konden we zeewier rapen. Op twee plekjes vonden we zo’n zeven soorten zeewier: Iers mos, Japans bessenwier, Purperwier, Zeesla, Blaasjeswier, Borstelwier, verschillende soorten Darmwier…

Klik

In de hele wereld zijn er geen giftige zeewieren bekend dus de bruikbaarheid als ingrediënt test ik zelf maar uit. Sommigen worden commercieel op de markt gebracht, maar velen ook niet, maar dat wil niet persé zeggen dat ze geen culinaire waarde hebben. Proberen maar dus, ik hou jullie op de hoogte.

Klik

Eén nieuw wier heb ik al uitgeprobeerd en dat is het Japans bessenwier. Deze is in 1973 ons land binnengekomen en heeft net als zijn landgenoot de Japanse oester de Nederlandse wateren veroverd.
Het is rauw nogal smakeloos maar wordt bij het opbakken in olijfolie én smakelijk én fris groen.

Klik

Ook deze keer waren er overal hoopjes van Zeepieren te zien. Op de wandeling terug vonden we zelfs nog wat Zeekraal en Lamsoor. In De Cocksdorp trakteerden we onszelf op een flinke en overheerlijke ijscoupe bij Topido. Het was tien uur maar de avond was nog heerlijk zacht.

Thuisgekomen tracteerde Mandarijn nog op een zelfgemaakt Morellenlikeurtje van eigen pluk van vorig jaar. Het was een heerlijke verjaardag.

9 Reacties »

  1. Mevrouw Gerritsen said,

    juli 9, 2007 @ 07:57

    Gefeliciteerd Wildplukker! jammer dat er geen zeekraal is. vorig jaar stonden er van die mooie velden. De groeten aan Mandarijn.

  2. Plasticpeter said,

    juli 9, 2007 @ 09:37

    Ook van mij de wildste wensen voor een nieuw onstuimig, woest en rauw-natuurlijk plukjaar :)

  3. willy de jong said,

    juli 12, 2007 @ 10:03

    Gefeliciteerd, weer een nieuw jaar, wij zijn erg gelukkig met jouw weblog en wensen je een lang , gelukkig en vooral gezond leven zodat wij er ook nog lang van kunnen genieten !

  4. Wildplukker said,

    juli 12, 2007 @ 10:30

    Dank je wel Willy!

  5. rene said,

    juli 21, 2007 @ 12:49

    ik zou best eens willen weten of je deze wier soorten ook in leven kunt houden in een omgeving zege 24 graden

  6. Wildplukker said,

    juli 21, 2007 @ 13:52

    Lijkt me nogal tropisch, maar wie weet! Bedoel je thuis in een bak zout water?

  7. B·ªs, said,

    juli 30, 2007 @ 17:26

    Het is als met de vlierbessenwijn, als ie even ligt wordt ie beter, zo ook mijn felicitatie met je verjaardag. Ietsje belegen, maar uit een warm hart.

  8. jeweet said,

    november 13, 2007 @ 11:52

    Heeheee.

    ik moet voor school bezig.
    kunnen jullie me helpen om wat meer te vinden over Wieren :D ?

    Heel erg bedant. (L)

    kusjes,
    Evaa

  9. Wildplukker said,

    november 14, 2007 @ 15:35

    Meer informatie heb ik ook niet.
    Misschien moet je zelf naar het strand gaan en mooie foto’s maken, of de wieren meenemen naar huis en tussen oude kranten drogen. Dan kun je die in je werkstuk plakken!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture.
Anti-Spam Image